Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1357 K.2020/509

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı firma arasında akdedilen anlaşmaya istinaden 01/08/2014 tarihinde düzenlenen faturaya konu 5.149,98 TL tutarındaki borcun davalı şirket tarafından ödenmediğini, bunun üzerine Büyükçekmece .... İcra Müdürlüğü .... esas sayılı dosyası ile 18/10/2014 tarihinde borçlu hakkında ilamsız icra takibi yapıldığını davalı tarafın borçlunun temerrüde düşürüldüğünü, ancak davalının haklı ve hukuki bir nedene dayanmaksızın açılan takibe itiraz ettiğini belirterek 5.149,98 TL alacağın muaccelliyet tarihi itibariyle en yüksek banka mevduat faizi ile dava masrafı ve avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava, fatura alacağının tahsili için başlatılan icra takibi ile belirli olan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında taşıma sözleşmesi bulunup bulunmadığı bulunuyor ise davacının davalıya taşıma hizmeti verip vermediği, ücrete hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık olduğu tespit edilmiştir.

Büyükçekmece .... İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasının incelenmesinde, davacı tarafından davalı aleyhine 5.149.98 TL asıl alacak üzerinden alacağın tahsili amacıyla ilamsız takip başlatıldığı, süresinde borç ve ferilerine itiraz edilmesi sonucu takibin durduğu, bu takip nedeniyle itirazın iptaline ilişkin dava açılmamış olup alacağın tahsili için işbu dava açılmıştır.

Mahkememizce taraf defterleri ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş olup hesap bilirkişisinden rapor alınmıştır.

Alınan bilirkişi raporlarında her iki tarafın ticari defter ve belgelerine göre davacının 5.149,98 TL alacaklı olduğu tespit edilmiştir.

Dosya kapsamı itibariyle taraf şirket yasal defterlerinin usulüne uygun olarak işlendiği anlaşılmakla, bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

HMK’nin ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince de, "Kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür." düzenlemeleri mevcuttur. Buna göre; ayıplı hizmet vs iddiasının bulunması halinde bunun davalı tarafça ispatı gerekmekle böyle bir iddia da bulunmamaktadır. Buna göre; tarafların ticari defter ve belgelerine itibar edilerek davanın kabulüne dair aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.