Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1174 K.2019/309

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Sözleşmeden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili tarafından sunulan 27/11/2018 tarihli dava dilekçesinde ÖZETLE; müvekkillerinin davalıdan taşınmaz satın aldığını, davalının taşınmaz için kira garantisi verdiğini, davalının süresinde taşınmazı teslim etmediğini, bunla ilgili daha önce açtıkları tazminat davasını kazandıklarını fakat bu davadan sonrada teslimatın yapılmadığını, bu nedenle müvekkillerinin zarar ettiğini belirterek dava tarihi itibari ile 50.000 TL 'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... No'lu .... vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde ÖZETLE; müvekkilerinin bölünme yoluna gittiğini bu nedenle taraf ehliyetleri olmadığını, müvekkilerinin taşınmazı süresinde teslim etmek için Esenyurt Belediye Başkanlığından yapı ruhsatını alarak inşaata başladığını fakat İstanbul Büyükşehir Belediyesinin haksız olarak inşaatı durdurduğunu, iki belediye arasındaki görev ve yetki karmaşası nedeni ile kendinden kaynaklanmayan sebeplerle gecikmelerin yaşandığını, buna rağmen dava konusu taşınmazların müvekkillerince bitirildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesinden kaynaklı tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

İstanbul Esnaf ve Sanatkarlar Odaları birliğinden gelen yazı cevabına, davacının Esnaf ve Sanatkarlar Odasına kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

İTM'den gelen cevabi yazıda davacının gerçek kişi ticari işletme kaydının bulunmadığı bildirilmiştir.

İkitelli Vergi dairesinden gelen cevabi yazıda davacının işletme hesabına göre defter tuttuğu bildirilmiştir.

Ticari davaları, mutlak ticari davalar, nisbi ticari davalar, yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grupta toplamak mümkündür.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi, hem de iki tarafın tacir olması gereklidir.

Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira.

Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

Somut olayda hangi mahkemenin görevli olduğunun belirlenmesi için öncelikle taraflar arasındaki ilişkiyi saptamak gerekli olup, taşınmaz satışı ve taşınmaz satış vaadi sözleşmesi 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 237 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.Buna göre dava taşınmaz satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda anılan maddeye dayanılan davanın,TTK'nun 4.maddesinde sayılan diğer anlatımla bu maddede 6098 sayılı TBK'na atıf yapan sözleşmelere ilişkin olmadığından mutlak ticari davalardan olmadığı ve gelen yazı cevaplarına göre davacının tacir sıfatının bulunmadığı,

diğer anlatımla her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hukuk davası(nispi ticari dava) niteliğinde de olmadığı nazara alındığında uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Ticari olmayan davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi olup asliye hukuk mahkemesi ile ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki TTK' nun 5/3.maddesi uyarınca görev ilişkisidir.Göreve ilişkin usul kuralları HMK'nun 114/1-c maddesi uyarınca dava şartıdır.Dava şartları kamu düzeninden olup kamu düzenine ilişkin hususlarda resen dikkate alınacak hususlardan olup dava şartı yokluğu halinde HMK'nun115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki gibi hüküm fıkrası oluşturulmuştur.

Katip ... ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır