Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/1022 K.2022/1156

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Taşıma Sözleşmesi Kaynaklı) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, taşıma işine dair fatura kapsamında başlatılan icra takibine itirazın iptaline ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesi ile özetle; lojistik firması olduklarını,davalı ile aralarında taşıma sözleşmesinin kurulduğunu, sözleşme kapsamında borçlarını yerine getirdiklerini, verdikleri hizmete ilişkin düzenledikleri faturanın ödenmediğini bu sebeple icra takibi başlattıklarını, davalının haksız şekilde icra takibine itiraz ettiğini iddia ederek, itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir sene içinde mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir.

Bakırköy .... İcra Müdürlüğü'nün .... esas sayılı dosyasının tetkikinde davacı/alacaklı .... Şirketi tarafından, davalı/borçlu .... Ltd.Şti.’ye yönelik 79.768,00-TL asıl alacak ile2.232,96-TL işlemiş faiz alacağının tahsili için takip yapıldığı, alacağa avans faizi işletilmesinin talep edildiği, borçlunun süresi içinde borca itiraz ettiği, takibin durduğu davanın İİK.nın 67.Maddesinde belirtilen bir yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı tespit edilmiştir.

Uyuşmazlık, taşıma işine ilişkin fatura nedeniyle davacının davalıdan alacaklı olup olmadığı ile icra takibine yapılan itirazın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Uyuşmazlık kapsamında mali müşavir bilirkişi aracılığı ile yapılan inceleme neticesinde; davacının defterlerinin tasdiklerinin süresinde yapıldığı, davacının davalı adına düzenlediği faturaların ödeme vadelerinin peşin olduğu, davacının davalıdan iki adet çek alarak borcuna mahsup ettiği, davacının takip tarihi itibariyle 28.05.2021 tarihli ve 79.768,00-TL bedelli fatura kapsamında davalıdan alacaklı gözüktüğü tespit edilmiştir.

Davalı ticari defterlerini incelemeye sunmamıştır.

Somut olayda; davacının dava dilekçesi ekinde sunduğu e-postalar ile Hatay-Samsun arası yükleme yapılacak araç plakalarının taraflar arasında paylaşıldığı, dava konusu alacağa ilişkin faturanın da Samsun-Hatay 10 araç nakliyesi açıklaması içerdiği, davacı ticari defter kayıtlarından da taraflar arasında bir ticari ilişkinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı şirkete, TTK.83/2 maddesinin yollamasıyla HMK.220.maddesinde yer alan hususları içerir şekilde ticari defterlerini sunması, defterlerini sunmaması halinde davacı defterlerinin lehine delil kabul edilebileceği hususunda tebliğ ile ihtarat yapılmış fakat davalı tarafça ticari defterleri mazeretsiz olarak incelemeye sunulmamıştır.

Yargıtay 15.HD.nin 2016/4087 E. 2017/261 E. sayılı kararının “…Davalı defterlerini sunmayarak davacının ticari defter kayıtlarının HMK 222. Maddeye göre lehine delil oluşturup oluşturmadığının tam olarak incelenebilmesine engel olduğundan sunulmayan ticari defterlerinde de davacının alacaklı olduğuna dair kayıtların mevcut olduğu halde sunulmadığının ve bunun sonucunda da davacı incelenen defter kayıtlarının davacı lehine delil oluşturduğunun kabulü gerekir. Bu durumda ticari defter kayıtları ile alacağın ispatlandığı halde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.” gerekçesi ile,

Yargıtay 23.HD’nin 2014/2785 E. 2015/317 K. sayılı kararının “HMK.nın 220. Maddesi bir tarafın, mahkemece kendisine verilen süre içerisinde ilgili belgeyi ibraz etmemesi halinde, mahkemenin, o tarafın maksadını gözeterek, diğer tarafın o belgeye ilişkin açıklamasını kabul edebileceğini ön görmektedir. Önemle vurgulanmalıdır ki.

HMK.nın 220.maddesindeki bu hüküm, taraflardan birinin delillerini salt karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği hallerde, ticari defterlerin mahkemeye sunulması bakımından da uygulanır.” şeklindeki gerekçesi ile verilen ve süregelen emsal kararlar kapsamında uyuşmazlık değerlendirilmiş, davalının HMK.

220 çerçevesinde yapılan ihtara rağmen ticari defterlerini incelemeye sunmaması nedeniyle usulüne uygun tutulan ve uyuşmazlık konusu faturaları içeren davacı defterleri lehine delil olarak değerlendirilmiştir.

Dosyada mevcut ve taşıma işine ilişkin araç güzergahına ve araç plakalarına dair teyit içeren ve taraflar arasında gerçekleşen e-posta yazışmaları, araç güzergahını ve sayısını içeren fatura ile davacının lehine delil teşkil ettiği ve HMK.220 uyarınca üstünlük tanınan defter kayıtları kapsamında; davacının davalıdan 79.768,00-TL miktarı ile alacaklı olduğunun kabulünün gerektiği fakat davalının bu fatura kapsamında usulüne uygun şekilde yapılan bir ihtar ile temerrüde düşürülmediği anlaşıldığından işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Tarafların tacir, işin ticari olması nedeniyle alacağa avans faizi işletilmesine, faturadan kaynaklanan alacağın likit olduğu göz önüne alınarak, davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

Katip .... Hakim .....