Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/1646 K.2018/408

Mahkememizde görülen davanın açık yargılamasında,

DAVACININ TALEBİ

Davacı taraf dava dilekçesinde, Müdürü bulunduğu ... Amortisör Yedek Parça Makine Metal Mobilya Otomotiv San. Ve Tic. LTd. Şti.nin 6102 Sayılı TTK.nun Geçici 7.maddesi uyarınca tasfiye edilmesi gerekirken sehven tasfiye edilmediği nedeniyle söz konusu şirketin vergi dairesince 30/06/2012 tarihinde işi terk nedeniyle terkin edildiğinden bahisle anılan tarih itibariyle ticaret sicilden terkinine karar verilmesini talep etmektedir.

DAVALININ CEVABI

Davalı taraf ise, davanın reddini savunmuş, davacı tarafın iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, iptali talep edilen herhangi bir müdürlük kararının bulunmadığını, davanın bir konusunun da olmadığını, şirket dosyasında vergi dairesi ya da şirket ortakları tarafından resen terkin edildiği ve bu kapsamda münfesih olduğuna dair herhangi bir başvuru ya da yazı bulunmadığını, davalı kurumun tüm süreç boyunca yasalara uygun hareket ettiğini, ayrıca davalı kurumun iş bu davada yasal hasım konumunda bulunduğunu, davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER ve GEREKÇE: Derdest dava şirketin ticaret sicilinden terkinine ilişkindir. Davacı şirketin eski müdürü ve ortaklarından biridir. TTK Geçici 7. Maddede yazılı tüm şartlar tahakkuk ettiği halde her nasılsa ... Amortisör Yedek Parça Makine Metal Mobilya Otomotiv San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında işlem yapılmadığı, ve şirketin geçici 7.madde kapsamında terkin edilmediği anlaşılmıştır. Celp edilen ticaret sicil kayıtları ve vergi dairesi kayıtları şirketin geçici 7.madde kapsamında kaldığını doğrular mahiyettedir. Kural olarak bu mahiyetteki şirketlerin emredici yasa hükmü gereğince sicil müdürlüğü tarafından resen terkin edilmesi gerekir.

Kural olarak şirketin ortakları bir araya gelerek yapacakları genel kurulda tasfiye kararı almak suretiyle şirketin sicilden terkinini sağlama imkanına sahiptirler. Bu durumda tasfiye memuru da şirket ortakları tarafından belirlenecektir. Bu hale nazaran davacının dava açmakta hukuki yararının olmadığı düşünülebilir. Keza ortaklardan birini fesih ve tasfiye davası açması da mümkündür. Bu imkanlara rağmen şirketin müdürlük tarafından resen terkin edilmesini talep etmek eleştiriye açıktır.

Buna rağmen Ticaret Sicil Müdürlüğünün yasa ile verilen görevi layıkıyla yerine getirmediği ve uzun yasal prosedürler ve masraflar gerekmeden şirketin sicilden terkin edilmesi mümkün iken bu yolun kullanılmadığı ortadadır. Sicil müdürlüğünün davacı şirketi gözden kaçırmış olması ortaklar açısından ilave masraf külfet ve bürokratik süreçlere sebep olacaktır. Bu yönden bakıldığında davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu kabul edilmelidir.

Elbette geçici 7.madde kapsamında şirketin sicilden terkini için bir yasal prosedür işletilmesi gerekir. Hepsinden önce bir tasfiye memuru atanması yolunda şirketi yöneticilerine ve şirkete uyarılar yapılması ve yasada ön görülen sürecin tamamlanması gerekecektir. Ancak şirket ortağı ve müdürünün açtığı bu dava ile şirkete bir tasfiye memuru atanmayacağı iradesi açıkça ortaya konmuştur. Şirketin gayri faal durumda olduğu, vergi kayıtlarını silindiği ve münfesih duruma düştüğü 27/06/2011 tarihinden bu yana genel kurul yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu haliyle yasada aranan tüm şartların oluştuğu ve ortakların iradesinin de zımnen dahi olsa bu yönde olduğu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Başkan ..... Üye ..... Üye ... Katip ...