Bursa 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/19 K.2019/1

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil ile Davalı "dökme usulü" diye tabir edilen yöntemle kesif yem ticareti yaptıklarını, davalı belli aralıklarla hayvanların yem miktarlarını kontrol etmesi, eksikleri tamamlaması ve bu işlem ardından tahsis edilen miktarı faturalandırması yapıldığını, gerek müvekkili şirketin şu anda çalışmakta olduğu yem firmasıyla gerek sektördeki diğer firmaların çalışmalarında bu teamüle uyulmakta olduğunu,

müvekkili şirketin 2018 yılı başında 2017 yılına ilişkin yıllık genel inceleme yaptığında önceki tüketimlere ve hayvanların günlük yem ihtiyaçlarına göre çok fazla yem tüketildiğini görmüş ve davacı şirketle görüştüğünü, şifahen yapılan bu toplantıda Müvekkili şirket ile Davalı şirketin gerçekte tüketilen yemlere göre fazla fatura kesildiğini, müvekkili şirketin yapmış olduğu fazla ödemenin, bakiye usulü ile yem karşılığı ödenmesi konusunda, toplantı sonucunda anlaştıklarını,

daha sonra yemlerin dökülmesinin kontrolünü yapan personelin Davalı ile anlaşmalı olma ihtimaline binaen ticari varlığını korumak adına işten çıkarmalar da yaptıklarını, toplantıya kadar Davalı'nın henüz Müvekkili tarafından ödenmemiş 70.857,85 TL'lik faturasının da bu anlaşma gereği bakiyeden düşeceği konusunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin son gönderilen yemleri kalite incelemesi yaptığında düşük kaliteli yem gönderildiğini fark ettiğini ve artık yemlerini başka firmadan almaya başladığını, müvekkilinin davalıyla ayıplı yem vermesi nedeniyle anlaşmayı sona erdirmesinden sonra Davalının,

açıkça kötü niyetli olarak söz konusu anlaşmadan cayarak faturaların tahsiline giriştiğini, söz konusu takibe ilişkin açılan Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/572 E. Sayılı dosyasındaki itirazın iptali davasında davacı tarafından ödemezlik definini ileri sürüldüğünü ve halen davanın derdet olduğunu, söz konusu yemlerin ET ve BALIK KURUMU’nun irsaliyesine göre 222 adet Urugay ve 240 adet İrlanda sığırının tüketimi içindir.

Hayvanların kg, besi süresi, günlük caa kg miktarları ve kesim tarihleri ilgili belgede belirtildiğini, kesim tarihleri hesaba katılarak hayvanların tüketimi için faturalandırılan yemlerin, hangi tarihte kaç hayvan için getirildiği dikkate alındığında Ekim ayında Uruguay sığırları kesilmeye başlanmış olmasına rağmen en fazla yem tüketimi Ekim ayında göründüğünü, Tarım Bakanlığı’nın Büyükbaş Hayvancılık ve Sığırcılık web sitesindeki çalışmasında ve internet üzerinden araştırılan Sığır Yetiştiriciliğinde Tüm Yoğun Yem Besisi ile ilgili makaleler tarafımızdan incelenmiş,

bu kapsamda kabataslak yapılan incelemede hayvanın her 100 kg ağırlığı için ortalama 1.5-2 kg kuru yem tüketmesi gerektiğini, bu tüketilen kurun yemin ise %60 civarında kesif yemden oluşması gerektiğini, kapsamda yapılan incelemede Uruguay sığırlarının ortalama kesim ağırlığı 483 kg, İrlanda sığırlarının ise 594 kg olduğunu, Uruguay sığırları için aynı belgede yapılan hesapta besi öncesi kilogramları ortalama 280 kilogram olduğunu, buna göre tüm süreçte ortalama kiloları 380 kg olup bir hayvan için 5,7 kg ile 7,6 kg arasında günlük kuru yem tüketimi olduğu belirtilebilir.

Aynı oran orantı İrlanda sığırları için yapılırsa, bir hayvan için ortalama 7,4 kg ile 9,8 kg arasında kuru yem tüketimi olduğunu, toplam değerlendirme yapılacak olursa.

Uruguay sığırları için günlük 1265 kg-1687 kg arasında, İrlanda sığırları için günlük 1776 kg-2352 kg arasında yem tüketilmesi gerektiğini, bu aralığın ortalaması olarak müvekkili şirketin hayvanları günlük ortalama 3540 kg kuru yem tüteceklerini, kesif yem miktarı ise 2124 kg olacağını, bu kapsamda günlük 2124 kg kesif yem aylık 63000 kg civarında olup, yukarıda yapılan hesaplamayla paralellik gösterceğini, açıklanan nedenlerle alacaklı davacının alacaklı olduğunun tespiti bile bilirkişi raporu ile tespit edilen alacaklarının davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

19/12/2018 tarihli Resmi Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 30630 Sayılı Yasa ile Değişik 6102 Sayılı TTK'nun 5.maddesine eklenen madde (3) Dava Şartı Arabuluculuk başlıklı, madde 5/A- (1) gereğince; bu kanunun 4.maddesinde ve diğer kanunlarda belirtilen ticari davalardan konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında, dava açılmadan önce arabuluculuğa başvurulmuş olması dava şartıdır.

Aynı yasa ile 6325 Sayılı Kanuna ek olarak getirilen Dava şartı Arabuluculuk başıklı madde 18/A-1-2 gereği; ''.... İlgili Kanunlarda arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı olarak kabul edilmiş ise arabuluculuk sürecine aşağıdaki hükümler uygulanır.

Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması halinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir....'' başlıklı hükümleri uyarınca konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında dava açılmadan önce arabuluculuğa başvurulmuş olması dava şartı olarak öngörülmüş olup; davanın mahiyeti ve yasa maddesi ile getirilen tarafların arabuluculuk yolu ile üzerinde müzakere edip anlaşmaları mümkün bulunan bir miktar alacağa ilişkin olması nedeni ile yasa hükümlerinin özü itibari ile arabuluculuğa tabi olması gerektiği mahkememizce değerlendirilmiş olup;

davacı yanca arabuluculuk yoluna 30/07/2019 tarihinde 2019/82014 arabuluculuk numarası ile başvuru yapılmış, ancak henüz sonuçlanmadan iş bu davanın açıldığı anlaşıldığından; davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar vermek gerekmiştir.

Katip 154101 Hakim 37332