İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1174 K.2018/1363

Mahkememizde görülmekte olan Tanıma Ve Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA /

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile dava dışı ... şirketi arasında 24..06.2015-31.07.2019 tarihleri arasında geçerli olan Amerika'daki bir taşınmazın kiralanmasına dair kira sözleşmesinin imzalandığını, davalının bu sözleşmeye şahsi teminat ile kefil olduğunu, sözleşmede uyuşmazlıkların Florida hukukuna tabi olup, tüm ihtilafların Florida eyalet mahkemelerinde çözümleneceğinin kararlaştırıldığını ve Florida eyalet mahkemesince davalıdan 2.762.565,75 USD'nin tahsili yönünde nihai karar verildiğini, davalının temyiz talebinin reddedilerek kararın kesinleştiğini belirterek dava dilekçesi ekinde sunduğunu belirttiği mahkeme kararını tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

SAVUNMA /

Davalı tarafa tebligat yapılmış ancak herhangi bir savunmada bulunmadığı görülmüştür.

DELİLLER VE GEREKÇE /

5718 Sayılı Yasanın 51. maddesinde tenfiz davasında görev hususu düzenlenmiş ve anılan maddede ''(1) Tenfiz kararları hakkında görevli mahkeme asliye mahkemesidir. (2) Bu kararlar kendisine karşı tenfiz istenen kişinin Türkiye'deki yerleşim yeri, yoksa sâkin olduğu yer mahkemesinden, Türkiye'de yerleşim yeri veya sâkin olduğu bir yer mevcut değilse Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinden istenebilir.'' denilmiştir. Tenfiz davasına bakacak mahkemenin tenfizi istenen karara konu uyumazlık konusunda görevli olması gerekir. İş bu davada tenfizi istenen kararın kira sözleşmesine kefil olan davalıdan kira alacağının tahsiline ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

HMK. 4. maddesi uyarınca kira sözleşmelerinden doğan her türlü uyuşmazlıkta sulh hukuk mahkemeleri görevlidir.

Ancak 5718 Sayılı Yasanın 51. maddesinde tenfiz davasında görevli mahkemenin asliye mahkemesi olduğuna işaret edildiği, kira sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların ticaret mahkemesinde görülmesi mümkün bulunmadığından kira sözleşmesine dayalı olarak verilen yabancı mahkeme kararının tenfizinin de genel görevli ve yetkili olan asliye hukuk mahkemesi tarafından görülerek sonuçlandırılması gerekir. Görev HMK. 114. maddesinde dava şartları arasında sayılmıştır. HMK.

115. maddesi uyarınca da dava şartlarının mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi zorunludur. Mahkememizin iş bu davaya bakma konusunda görevli olmaması nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

BAŞKAN ... · ¸e-imzalıdır · ÜYE ... · ¸e-imzalıdır · ÜYE ... · ¸e-imzalıdır · KATİP ... · ¸e-imzalıdır