İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1097 K.2019/814

Mahkememizde görülmekte olan Alacak davasının yapılan açık yargılaması sonunda aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

(I) TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkili arasında 31/03/2016 tarihinde ... tescil numarasıyla tescil edilen...sözleşme numaralı Finansal Kiralama Sözleşmesi akdedildiğini, davalının sözleşme hükümlerine uymaması nedeniyle ...Noterliğinden 17/09/2018 tarihli ...yevmiye numaralı ihtarname keşide edilerek 60 günlük süre içinde kira borcunun ödenmesi aksi takdirde sözleşmenin feshedileceğinin ihtar edildiğini, verilen süre içerisinde ödeme yapılmaması nedeniyle işbu davanın açıldığını,

sözleşmeden gereğinde mülkiyeti müvekkiline ait sözleşmeye konu malların üzerine dava sonuçlanıncaya kadar ihtiyati tedbir kararıyla müvekkiline teslimini, sözleşmenin feshinin tespitiyle birlikte kiralama konusu malların müvekkiline iadesini, mahkeme masraf ve ücret-i vekaletin davalı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Usulüne uygun tebliğe rağmen davalı tarafından dosyaya herhangi bir cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

(II) ÇEKİŞMELİ VAKIALAR HAKKINDA TOPLANAN DELİLLER

(1)Tarafların iddia ve savunmaları, dosyada toplanan deliller nazara alınarak, bankacı bilirkişi ...'ye tevdii edilen dosyada tanzim olunan 12/09/2019 tarihli bilirkişi raporunda özetle; davacı ile davalı arasında 29/03/2016 tarihinde akdedilen sözleşme çerçevesinde 45.000,-Euro tutarlı finansal kiralama işlemi yapıldığını, davacı tarafından 09/07/2018 tarihine kadar olan 28 taksit gecikmeler de bulunmasına karşılık ödenmiş olup bu tarihten itibaren hiçbir ödeme yapılmadığının davacı kayıtlarında görüldüğünü,

davacının defterlerinin incelendiğini tasdiklerinin zamanında yapıldığını ve genel kabul gören muhasebe usul ve esaslarına göre işlenerek HMK 222 maddesi ve 6102 sayılı TTK 64/3 maddeleri gereğince mevcut haliyle davacının ticari defterlerinin lehine delil niteliği bulunduğunu, delil niteliği taşıyan davacı kayıtlarına göre davalının temerrüde düştüğünü ve 60+3 günlük sürede ödeme yapmadığı gibi kiralamaya konu ekipmanı teslim etmediğinin anlaşıldığını, dava konusu ekipmanın Mahkeme tarafından verilen tedbir kararıyla yedi emin olarak davacıya tesliminin kararlaştırıldığını,

bu çerçevede davacının mülkiyeti kendisinde bulunan malın hükmen iadesi yada iadesinin mümkün olmaması halinde sözleşmede belirtilmiş olan temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsili talebinin haklı bir talep olduğunu, delillerin değerlendirilmesi ve nihai takdiri ile hukuki tavsif 6100 sayılı HMK'nın 266/c.2 hükmü takdirinin sayın Mahkemede olduğu yönünde görüş ve kanaat bildirmiştir.

(III) DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, 6361 sayılı Finansal Kiralama Kanunun 33. maddesi ve 4. bendi hükümlerine dayalı olarak açılmış olup, finansal kiralama konusu malın davalı kiracıdan alınarak, davacı kiralayana verilmesi istemine ilişkindir.

Taraflar arasında yapılan finansal kiralama sözleşmesi 6361 sayılı Finansal Kiralama Kanuna uygun olarak düzenleme şeklinde yapılmıştır. Sözleşmede yazılı taşınır mallar, kiralayan davacı tarafından kiracı davalıya teslim olunmuştur.

Finansal Kiralama konusu mal, 6361 Sayılı yasanın 9. maddesi gereğince, kiralayan şirketin mülkiyetindedir. Anılan Yasanın 23. maddesi hükmü gereğince de, kiracı, sözleşme süresinde finansal kiralama konusu malın zilyedi olup; malı sözleşmede öngörülen şart ve hükümlere göre özenle kullanmak zorundadır. 6831 Sayılı Yasanın 27. maddesine göre sözleşme süresinin dolması, ve sözleşmenin diğer sebeplerle sona ermesi ve 26. maddesi hükmüne göre de; sözleşmenin ihlali hallerinde aynı yasanın 29. maddesi gereğince kiracı finansal kiralama konusu mal yahut malları kiralayana derhal geri vermekte yükümlüdür.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davalının taraflar arasında yapılan finansal kiralama sözleşmesine uymayıp, finansal kiralamaya konu malları teslim almasına rağmen kira borcunu süresinde ödemediği, yapılan ihtara rağmen mütemerrit duruma düştüğü, mülkiyeti davacıya ait menkul malların iadesine davacının hak kazandığı, davalı tarafından herhangi bir ödeme iddiasında bulunulmadığı gözönüne alınarak davanın kabulü yönünde aşağıdaki hüküm kurulmuştur.