İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/164 K.2018/253

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat davasının 6100 Sayılı HMK 138-(1) ve 320-(1) maddeleri uyarınca evrak üzerinden yapılan incelemesi sonunda aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

(I) TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

(1)Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 10/11/2011 tarihinde... plakalı aracın sebebiyet verdiği trafik kazası neticesinde müvekkilinin malul kaldığını, kaza neticesinde müvekkilinin sigorta şirketine başvurduğunu, bu kapsamda hasar dosyası oluşturulduğunu beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile yargılama masrafları ve vekalet ücretininde davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

(2)Dava tensip aşamasında iken davacı vekili tarafından feragat dilekçesi kapsamında dosya üzerinde karar verildiğinden davalı tarafa tebligat yapılamadığından herhangi bir cevap veya beyan dilekçesi sunulmamıştır.

(II) ÇEKİŞMELİ VAKIALAR HAKKINDA TOPLANAN DELİLLER

(1)Dosyaya tensip aşamasında iken feragat talebi sunulmuş olduğundan deliller celp edilmemiştir.

(III) DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kusurlu eylem neticesinde meydana gelen trafik kazası neticesinde oluşan maluliyet zararının sigorta poliçesi teminatı kapsamında tazmini istemine ilişkindir.

Mahkememizce yapılan yargılama devam ederken; davacı vekili tarafından 26/02/2018 tarihinde dosyaya ibraz edilen beyan dilekçesinde özetle; davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Davadan feragat HMK 307. ve 311. maddesi hükümleri gereğince; uyuşmazlığı ve dolayısıyla davayı sona erdiren ve kesin mahkeme hükmünün hukuksal sonuçlarını doğuran bir taraf işlemidir.

HMK 309. maddesi hükmüne uygun olarak davacının davadan feragatinin mahkemece saptanması halinde feragat sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Feragat bildirimi de HMK'nun 309. maddesi hükmüne uygun olarak mahkemece tesbit olunmuş ve davanın feragat sebebiyle reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.