İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/313 K.2020/55

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirkete ücret karşılığında yemek hizmeti sağlayarak hizmete ilişkin faturaları davalıya düzenlediği, davalının bakiye 32.967,00 TL borcunu ödemediğinden takip borçlusu şirketin aleyhine Gaziosmanpaşa ...İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının süresi içeresinde borca ve tüm ferilere itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı şirkete dava konusu borcun tamamının ödenmesine karşın davalıya karşı haksız taleple icra takibi başlatıldığını, davalının toplamda 34.000,00 TL davacı şirketin personeli olan ... hesabına gönderdiklerini ve davacıya hiçbir borçlarının olmadığını belirterek davanın reddine, davacı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava; hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Gaziosmanpaşa ... İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı takip dosyası getirtilerek incelendiğinde; davacı tarafından davalı aleyhine 32.967,00 TL fatura, 494,92 TL (%8,75) işlemiş faiz (Değişen oranlarda Reeskont - İskonto faizi) olmak üzere toplam 33.461,92 TL üzerinden takip başlatıldığı anlaşılmıştır.

Dosya mali müşavir bilirkişiye tevdi olunmuş, düzenlenen 09/10/2018 tarihli raporda; davacı ve davalı şirketin ticari defterlerinin TTK ilgili hükümlerine istinaden delil niteliğine haiz olduğu, 2018 yılına ticari defterlerinde 46.201,48 TL alacaklı giren davacı tarafın davalıya 2 adet fatura kestiğini ve 12/01/2018 tarihi itibarı ile ticari defterlerinde bakiye alacağının 54.487,78 TL olduğu, davalı şirketin 2017 yılı ticari defterlerini sunduğu ancak defterlere ilişkin cari hesap muavin özetini sunmadığı, davalı şirketin 2017 yılı içerisinde davacı şirkete 58.111,18 TL borcunun kaldığının tespit edildiği,

söz konusu tutarın davalının 2018 yılı yevmiye defterindeki 01/01/2018 tarihli açılış fişinde mevcut olduğu, davacı tarafından davalıya 2018 yılı içerisinde 2 adet fatura kesildiği ve bu faturaların davalı şirket tarafından kayıt altına alındığı, davacıda kayıtlı olmayan davalı şirkette kayıtlı ödemelerin mevcut olduğu, bu ödemelerin 34.000 TL tutarında olup davacı kayıtlarında bulunmadığı, ödemelerin tamamının elden nakit ödeme olarak kayıtlı olup son bakiyenin 32.397,48 TL olduğu,

davacının icra takibi ile 32.967,00 TL talep ettiğinden davacının 32.967,00 TL asıl alacağına, takip tarihi itibariyle 259,52 TL işlemiş faiz ve asıl alacak 32.967,00 TL'ye takip tarihinden itibaren taleple bağlılık ilkesi gereği yıllık %8,75 oranında faiz uygulanması gerekeceği, davalı şirket kayıtlarında takip tarihi itibariyle davacı şirkete 32.397,48 TL borçlu olduğunun kayıtlı olduğu,

davalı şirket vekilinin ticari ilişkiden doğan bakiye borcunu davacıya elden ödediğini iddia ettiğinden somut davamızda davacı şirkete borçlu olmadığına dair (MK.mad.6) gereği ispat yükü borç ilişkisini (dava dilekçesinde) kabul etmekle birlikte ödediğini iddia eden davalı tarafa düştüğünü belirtmiştir.

Tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; davalı tarafça karşı tarafla aralarındaki ticari ilişki inkar edilmemekle birlikte borcun takip öncesi ödendiğinden bahisle esasına itiraz edildiğinden uyuşmazlık bu minvalde toplanmaktadır.

Taraflar tacir olup delil olarak ticari defterlere dayanıldığından TTK'nun 83 ilâ 85 maddeleri uyarınca ticari defter ve belgeler nezdinde bilirkişi incelemesi yapılması yoluna gidilmiştir.

Bilirkişi tarafından tarafların ticari defter ve belgeleri üzerinde yapılan incelemede davacının defterlerine göre davalıdan bakiye alacağının 54.487,78 TL olduğu, davalı şirket kayıtlarında ise davacıya 32.397,48 TL borçlu olduğunun kayıtlı olduğu, davacıda kayıtlı olmayıp davalı şirkete kayıtlı 34.000 TL tutarında ödemeler bulunduğu, ödemelerin tamamının elden nakit ödeme olarak kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK'nun 189. Maddesi uyarınca tarafların yasada belirtilen süre ve usule uygun bulunarak ispat hakkının sahip olduğu belirtildikten sonra aynı yasanın 190.

Maddesiyle ispat yükünü kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu belirtilmiş, aynı maddenin ikinci fıkrasıyla yasal bir karineye dayanan tarafın sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altında olduğu, karşı tarafın kanuni karinenin aksini de ispat edebileceği belirtilmiş ve yine herkesin iddiasını ispatla yükümlü olduğu da tespit edilmiştir.

Dava konusu bu olayda, taraflar arasında inkar edilmeyen ticari ilişki ve ticari ilişki sonucunda tahakkuk ettirilen fatura borcunun söz konusu olduğu, bu fatura borcunun ödendiği iddiasının davalı tarafından savunulduğu, ancak ödemeye ilişkin herhangi bir kayıt, belge veya dekontun ibraz edilmemiş bulunduğu anlaşılmakla davanın kabulü ile davalının takip dosyasına vaki haksız itirazının iptaliyle takibin takip talebindeki şartlarla devamına,

işlemiş faiz alacağı yönünden harçlandırılmış talep olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek fatura alacağı kapsamında kabul edilen miktar likit ve belirlenebilir olduğundan (emsal için bknz. Yargıtay 19. H.D. 2016/5503 E. 2017/3917 K. Sayılı ilamı) ayrıca icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği kanaatiyle neticeden aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır