İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/337 K.2018/485

Yukarıda tarafları, konusu, esas ve karar numarası yazılı mahkememiz dosyasının yapıp bitirilen açık yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

Davacı vekilince mahkememize verilen dava dilekçesinde, müvekkili ile davalı arasında 27/02/2015 tarih ...yevmiye nolu Finansal Kiralama Sözleşmesi, ...Noterliğinin 02/04/2014 tarihli ve...yevmiye nolu ve yine aynı noterliğin 27/10/2014 tarih...yevmiye nolu Finansal kiralama yoluyla davalı tarafa makine kiralandığını, kira borcunun ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini belirterek , makinelerin müvekkili şirkete teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

DELİLLER VE GEREKÇE

Finansal kiralama sözleşmesi, ihtarnameler, fatura, teslim tesellüm belgesi ve her türlü hukuki delillere dayanmıştır.

Dava: Finansal Kiralama Sözleşmesinden kaynaklı iade davasıdır.

Taraflar arasındaki ihtilafın; Davalı cevap vermeyip, münkir olduğundan davacı ile davalı arasında 3 adet Finansal Kiralama Sözleşmesinden kaynaklı davalının davacıya borcu olup olmadığı, varsa ödenip ödenmediği, ödenmemiş ise usulüne uygun ihtar edilip edilmediği, ihtar edilmiş olmasına rağmen borcun ödenip ödenmediği , ödenmemiş ise sözleşmenin feshi ve iade şartlarının oluş oluşmadığı noktalarında toplandığı görülmüştür.

Mahkememizin 14/05/2018 tarihli celsesinde davanın konusuz kaldığı, hem davacı vekili hem de davalı vekili tarafından beyan edilmiş ve beyanları imzaları ile tasfik etmiş oldukları, keza her iki tarafında yargılama gideri ve vekalet ücreti talebinin bulunmadığına dair imzalı beyanda bulundukları görülmüştür.

Davanın konusuz kalmış olması nedeniyle, bir karar verilmesine yer olmadığına ve taraflarca masraf talep edilmediğinden yapılan yargılama giderlerinin tarafların üzerinde bırakılmasına, taraf vekillerinin talebi uyarınca tarafların leh ve aleyhlerine vekalet ücreti talebinde bulunmadıklarına dair beyanları gereğince de lehlerine aleyhlerine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına şeklinde karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.