İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/619 K.2020/86

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Bankacılık İşlemlerinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı bankanın muhatabı olduğu şubesindeki hesaplarından haksız olarak 787,50 TL limit tahsis ücreti alındığını, müvekkilinin davalı bankadan kredi kullanmadığını limit tahsis ücreti kesilmesine dair bir onayda vermediğini, davalı bankanın şubesinin uyarılmasına rağmen geri ödeme sağlanmaması üzerine ... Noterliği aracığılıyla ihtarname gönderildiğini, yinede netice alınamadığını bunun üzrine huzurdaki davanın açılarak kesilen tutara fiili ödeme tarihine kadar işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, yapılan yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği kesintinin taraflar arasındaki sözleşme ve mevzuata uygun olduğunu, taraflar arasındaki akdedilen sözleşmelerde kredilerde alınacak ücretlerin belirtildiğini, alınan tüm tutarların ilgili kanun maddelerine uygun olduğunu, davanın huzurda açtığı davasının kötü niyetli olduğunu, davacının tacir olan müvekkilinden aldığı hizmetler neticesinde yaptığı bir takım ödemelerin BDDK ya bildirildiğini hukuki olduğunu, davacının davasının reddine karar verilmesini, yapılan yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, davalı bankanın davacıdan haksız olarak kestiği iddia olunan limit tahsis ücretinin iadesine yönelik alacak davasıdır.

Dosya mahkemece resen belirlenen bankacı bilirkişiye verilerek duruma ilişkin rapor hazırlaması talep edilmiş bilirkişi raporunda "Davalı banka tarafından dava konusu masrafın alınması ile ilgili olarak davacı adına limit tahsisi yapılmadığı, yine davacı adına kullandırılmış bir kredinin bulunmadığı halde davacıdan 06.04.2018 tarihinde Tahsis Ücreti adı altında Toplam 787,50TL. masraf edildiği, ancak davalı banka tarafından tahsil edilen ücretin hangi kredi üzerinden kesildiği ile ilgili dava dosyasında bulunmadığı anlaşılmış olup davalı bankadan talep edilmesine rağmen raporumuzun düzenlenme tarihine kadar sunulmadığı,

Dava konusu ücretin davacıdan tahsil edilmesi ile ilgili olarak 03.10.2014 tarihli 29138 sayılı Resmi Gazetede Yayınlanan Finansal Tüketicilerden Alınacak Ücretlere İlişkin Usul ve Esasalar Hakkında Yönetmelik kapsamın değerlendirilmiş olup, Yönetmelik kapsamında davacıdan tahsil edilen dava konusu ücretin alınmasının yasal olmadığı,Davalı banka tarafından 06.04.2018 tarihinde Tahsis Ücreti Tahsilatı adı altında tahsil edilen Toplam 787,50TL tutarın davacıya iadesi gerektiği ve haksız şart niteliğinde olduğunun değerlendirmesi hususunun sayın mahkemenin taktirlerinde olduğu," şeklinde raporunu sunmuştur.

Taraflarca yapılan itiraz ve beyan dilekçeleri neticesinde dosya tekrar bilirkişiye verilerek ek rapor hazırlaması talep edilmiş bilirkişi ek raporunda "Huzurdaki davada davalı ...BANK A.Ş.. ... Şubesi tarafından davacı ...

A.Ş. firmasından 06.04.2018 tarihinde Limit Tahsis Ücreti adı altında tahsil edilen Toplam 787,50 TL tutarındaki bir bedelin davacı hesabından tahsil edildiği, söz konusu tutarın haksız yere tahsil edildiğini iddia eden davacı tarafından huzurdaki davanın ikame edildiği anlaşılmaktadır.Huzurdaki davada davacı tarafından Limit Tahsis Ücreti adı altında haksız olarak kesildiği iddia olunan 787,50TL Limit Tahsis Ücretinin banka tarafından istenip istenmeyeceği noktasında yapılan incelemede davalı banka;

"...Limit Tahsisi yaptığım ve karşılığında Limit tahsis Ücreti aldığını beyan etmiş bu ücretin alınması için müşterinin kredi kullanması gerekli olmadığını banka tarafından belli bir limitin müşteriye tahsis edilmesinin yeterli olduğunu ... Taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinde hüküm altına alındığını ve tahsil etme hakkına haiz olduğunu..." belirtmiştir.

Davalı bankanın 06.04.2018 tarihinde davacı firma tarafından verilen herhangi bir talimat olmadan limit tahsisi yaptığı, bankanın Kredi Limit Tahsisi yapmasının davacının ticari işletmesiyle ilgili bir iş veya hizmet görmüş sayılamayacağı, taraflar arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesinin 8. Maddesinin sözleşme şartında görüldüğü üzere masraf alınabilmesi için açılacak kredi hesapları ile birlikte diğer her türlü hesaplarda masraf alınacağı belirlenmiştir.Taraflar arasında imzalanan Genel Kredi sözleşmesinin 8. Maddesinde ve sözleşme içeriğinde ticari kredi Limit Tahsis Ücreti adı altında bir komisyondan bahsedilmediği,

sözleşmenin matbu sözleşme olduğu, bu durumun davacı aleyhine olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin Limit Tahsis Ücreti ile ilgili maddelerinin açık, net ve hukuki dayanağının olması gerektiği, iş bu davada davacının hesabından 06.04.2018 tarihinde Limit Tahsis Ücreti' adı altında Toplam 787,50TL. tahsil edilen masrafın yerinde olmadığının takdirinin sayın mahkemeye ait olduğu," şeklinde ek raporunu sunmuştur.

Ek rapora da yapılan itirazlar neticesinde dosya 2. kez bu itirazlarda değerlendirilerek ek rapor hazırlaması için bilirkişiye verilmiş bilirkiyi 2. ek raporunda "Davalı bankanın davacıya tahsis ettiğini iddia ettiği ticari kredi limitinden dolayı 06.04.2018 tarihinde Limit Tahsis Ücreti Tahsilatı adı altında (750,OOTL+37,5OTL.BSMV)=787,50TL. masraf tahsil ettiği ve bu tutarların TCMB 20016/1 sayılı tebliğleri gereği yayınladığı hizmet komisyon cetvellerinde belirtildiği oranda tahsil edildiği, masraf tutarının iadesi ile ilgili hususun sayın mahkemeye ait olduğu," şeklinde 2. ek raporunu sunmuştur.

Netice olarak mahkememizce yapılan değerlendirmede; davacının şirket olup tacir olduğu, davalı banka tarafından dava konusu limit tahsis ücreti olarak belirtilen masrafın alınması ile ilgili olarak davacı adına limit tahsisi yapılmadığı, yine davacı adına kullandırılmış bir kredinin bulunmadığı halde davacıdan 06.04.2018 tarihinde limit tahsis ücreti adı altında Toplam 787,50 TL masraf adı altında tahsilat yapıldığı, ancak davalı banka tarafından tahsil edilen ücretin hangi kredi üzerinden kesildiği ile ilgili dava dosyasında bilgi bulunmadığı görülmüştür.

Davalı bankanın 06.04.2018 tarihinde davacı firma tarafından verilen herhangi bir talimat olmadan limit tahsisi yaptığı, bankanın Kredi Limit Tahsisi yapmasının davacının ticari işletmesiyle ilgili bir iş veya hizmet görmüş sayılamayacağı, taraflar arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesinin 8. Maddesinin sözleşme şartında görüldüğü üzere masraf alınabilmesi için açılacak kredi hesapları ile birlikte diğer her türlü hesaplarda masraf alınacağı belirlenmiştir.Taraflar arasında imzalanan Genel Kredi sözleşmesinin 8. Maddesinde ve sözleşme içeriğinde ticari kredi Limit Tahsis Ücreti adı altında bir komisyondan bahsedilmediği,

sözleşmenin matbu sözleşme olduğu, bu durumun davacı aleyhine olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin Limit Tahsis Ücreti ile ilgili maddelerinin açık, net ve hukuki dayanağının olmadığı kanaatiyle davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Katip Hakim · ¸