İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2015/88 K.2020/359

Mahkememizde görülen rücu davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili, ... plakalı aracın 25/01/2013 tarihinde ... isimli firmadan çalınması sonucu araç sahibine olay tarihindeki piyasa bedeli olan 165.000,00 TL tazminat ödendiğini, bu tutarın 67.000,00 TL'sinin 15/03/2013 tarihinde kalanın da 27/05/2013 tarihinde ödendiğini, davalı ... olduğundan zarardan poliçe limiti ile sorumlu olduğunu belirterek ödenen bedelin ödeme tarihleri dikkate alınarak merkez bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek ticari faizi ile birlikte kendilerine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı ... vekili, anılan poliçe ile sadece işyerinde "motorlu araçların işletilmesi" sırasında ve işletilmesinden meydana gelecek zararların teminat altına alındığını, davaya konu olayın ise hırsızlık olup, aracın işletilmesi sırasında meydana gelen bir kaza, zarar maddi bir hasar söz konusu olmadığını beyanla teminat dışında kalan istemin reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin işlettiği otoparkta 24 saat güvenlik görevlisi bulunmasına rağmen henüz daha kimliği tespit edilemeyen kişi tarafından sabah saat 07:30 sıralarında güvenlik görevlisinin bekçi kulübesinden çıkarak odun almaya gitmesini fırsat bilerek kulübedeki ahşat dolap kırılmak sureti ile anahtarları alarak aracın çalındığını, çalınma sırasında otoparkın giriş kapısına da çarptığını, bu olayda müvekkilinin kusurlu ve sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, otoparkta yaklaşık 10 yıldır güvenlik görevlisi olarak çalışan müvekkilinin gereken özeni gösterdiğini, herhangi bir kusurun söz konusu olmadığını, müvekkilinin olayı derhal işverenine bildirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, TTK'nın 1472. maddesi uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davalılardan ...'un işlettiği ... isimli işletmede abone usulü ile garajda park halinde bulunan davacıya kasko ile sigortalı ... plakalı dava dışı ...'ya ait aracın 26/01/2013 günü saat 07:30 sularında kimliği meçhul şahıslar tarafından, gece bekçisinin dışarıya çıkması fırsat bilinerek öncelikle anahtar dolabının kırıldığı, sonrasında ise adı geçen aracın çalındığı dosyadaki bilgi ve belgelerden sabittir.

Davalılardan işletme sahibi olan ... ile gece bekçisi olan diğer davalı ... üzerlerine atılı herhangi bir kusurun söz konusu olmadığını savunmuşlarsa da, söz konusu anahtar dolabı ahşap olup, kilidin basit bir tornavida ucuyla kolay bir şekilde açılması mümkün olduğundan, çelik kasada anahtarların muhafazasının yapılan işin kapsamına uygun düşeceği, yazıhanede kimsenin olmadığı zamanlarda giriş kapısının sağlam ve kilitli tutulması gerektiği, kilitli olmasa dahi harekete bağlı alarm sensörünün kurulması gerektiği ancak bunların hiç birisinin mevcut olmadığı, işletmecinin riskleri en aza indirecek üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği,

TBK'nın 579. maddesi uyarınca sigortalı ile otopark işletmecisi arasında kurulan vedia sözleşmesi kapsamında gerekli özen ve tedbirin yerine getirilmediği, işletmecinin tam kusurlu olduğu, ayrıca gece bekçisi olan diğer davalı ...'ın da gece dışarıya çıkarken yazıhanenin kapısını kilitlemediği sabit olmakla onun da tam kusurlu olduğu, her iki davalının aracın çalınmasından mütevellit zarardan müştereken ve müteselsilen mesul olacağı kanaatine varılmıştır.

Burada, davalı ...'un personelinin ihmalinden ötürü TBK'nın 116. maddesi uyarınca ifa yardımcısının kusursuz sorumluluğu kapsamında zarardan mesuliyeti gündeme gelecektir.

Diğer davalı ... A.Ş.'nin ise olay tarihini kapsayacak şekilde davalı işletmeci ...'un "Motorlu Araçlarla İlgili Mesleki Faaliyetlerde Bulunanlar İçin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi" ile iş yerini sigortaladığı anlaşılmaktadır.

Ancak, tanzim olunan trafik poliçesinin başlığında her ne kadar mesleki sorumluluk olarak nitelendirilmişse de kaza tarihinde yürürlükte bulunan trafik poliçesi genel şartları A.3 maddesinin h bendi uyarınca motorlu araçlara ilişkin "gözetim" amacı ile bırakılan aracın sebep olacağı zararlar teminat kapsamı dışında bırakılmıştır.

Kaldı ki, KTK'nın 104/2 maddesi uyarınca işleten gibi sorumlu olan otopark işletmecisi davalı ...'un nezdinde iken aracın çalınması hali trafik poliçesi teminatı kapsamında düşünülemez. Zira, ZMMS poliçesi araç kaynaklı olarak, aracın işletilmesine bağlı olarak 3. kişilerde oluşan zararları temin etmektedir. Dolayısıyla, mezkur davadaki zarar kalemi ZMMS sigortacısı davalı ... yönünden teminat kapsamı dışında kaldığından davanın reddi gerekmiştir.

Kasko poliçesinde sigorta bedeli 175.662,00 TL olarak belirlenmişse de, riziko tarihi itibariyle 2011 model söz konusu araç 2. el olduğundan piyasa rayiç bedeli 165.000,00 TL olarak tespit edilmiştir. Sigortacı tarafından bu bedelin 67.000,00 TL'sinin 15/05/2013 tarihinde 98.000 TL'sinin ise 27/05/2013 tarihinde sigortalıya peyderpey ödendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Ancak davalılar vekillerince, hırsızlığa konu aracın tramer kaydı uyarınca maddi hasarlı trafik kazasının mevcut olması nedeniyle araçtaki değer kaybının da indirilmesi gerektiği yönünde itirazda bulunulmuştur. Bunun üzerine, mevcut tramer kaydı gereğince hırsızlık olayından evvel meydana gelen 21/05/2011 tarihli trafik kazası nedeniyle dava dışı ...'dan sigortalı araca ilişkin hasar dosyası ve değer kaybı ödemesi yapılıp yapılmadığı sorulmuştur.

Dava dışı ... tarafından gelen evraklar ve ekspertiz raporu ile zarar gören parçalar bir arada değerlendirildiğinde, Yargıtay tarafından benimsenen 2. el fark rayiç kıstasına göre değer kaybı yönünden bilirkişiden ek rapor alınarak denetime elverişli rapor gereğince 3.000 TL değer kaybı tespit edilmiştir. Sigorta Hukukunda gerçek zarar prensibi geçerli olup, gerçek varken varsayıma gidilemez.

Dolayısıyla, dosyaya yansıyan trafik kazasına bağlı değer kaybı yönünden de indirim cihetine gidilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip ... Hakim ...