İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/149 K.2019/603

Mahkememizde görülen Tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili, 13/10/2014 tarihinde dava dışı sürücü ... idaresindeki okul servisi ile viraja hızlı girmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybetmek suretiyle meydana gelen trafik kazasında yolcu olan müvekkili ...'in ağır şekilde yaralanarak sakat kaldığını beyanla şimdilik belirsiz alacak davası olarak 1.000 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile (daimi) efor kaybı tazminatının başvuru tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, davanın sürücü ve işletene ihbar edilmesi gerektiğini, maluliyetle kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını, kaldı ki davacı çocuğun herhangi bir iş kolunda çalışmaması nedeniyle geçici iş kaybına uğramayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, trafik kazası nedeniyle geçici iş göremezlik zararı ve daimi güç kaybı tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Aracın sigortasız olması nedeniyle dava dışı sürücü ...'a HMK'nın 61 ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak ihbar edilmiştir.

Davacı kazalı şahsa ait tedavi ve hastane evrakları dosyamız arasına celp edilmekle ATK'dan alınan ön rapor doğrultusunda eksik hususlar da giderilerek dosya yeniden ATK'ya gönderilmiştir. Düzenlenen 12/10/2018 tarihli mütalaa uyarınca kaza tarihi 13/10/2014 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği kapsamında daimi maluliyetinin tespit edilemediği, kazadan önce mevcut skolyoz hastalığı bulunmakla birlikte kaza sonrasına etkisinin tespit edilemediği ancak iyileşme süresinin azami 3 ay olabileceği anlaşılmıştır. Buna göre davacının daimi maluliyetinin bulunduğu anlaşılamamıştır.

Davacı ..., kaza tarihinde 14 yaşında olup, gelir getiren bir işte çalışması söz konusu olmadığından tedavi ve iyileşme müddeti boyunca mahrum kalacağı herhangi bir kazancı söz konusu olmayacağından geçici iş göremezlik zararının bulunmadığının kabulü gerekmiştir. (Yargıtay 17. Huk