İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/835 K.2019/173

Davacı vekili, müvekkili aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı takip dosyası üzerinden davalı tarafından borç sebebi anlaşılamayacak şekilde 14.464,80 TL alacak iddiası ile takip başlatıldığını, ancak aralarında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını belirterek İİK'nın 72. maddesi uyarınca borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında ticari ilişki bulunduğunu, zira davacının müvekkili ile çalıştığı dönemde ... isimli fırını işlettiğini, bu fırının işletilmesi kapsamında ticari ilişkiden kaynaklı borç mevcut olduğunu, ayrıca sunulan sevk irsaliyelerinde de davacı imzası bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, İİK'nın 72. maddesi uyarınca borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Davadan sonra borç ödendiğinden dava istirdat davasına dönüşmüştür. Her ne kadar dava dilekçesinde 1.000 TL üzerinden kısmi menfi tespit davası açılmış ise de, alacak miktarı belli olan menfi tespit davalarında kısmi dava açılması söz konusu olamayacağından, eksik peşin harç (istirdadı istenen bedel üzerinden) ikmal edilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Söz konusu icra takibi cari hesaba dayalı olup takip talebinin ekinde davacıdan sadır olmuş yazılı imzalı herhangi bir dayanak bir belge sunulmuş değildir. Cevap dilekçesi ekinde takip talebine dayanak teşkil eden muhasebe föyü'nün dayanakları sunulmuş olup sevk irsaliyesinde davacı ...'in imzası bulunmaktadır. Bu imzaya karşı davacı vekilinin beyanı alınmıştır. Ancak söz konusu faturalar davalı ... Limited Şirketi tarafından değil, dava dışı ...

A.ş. isimli firma tarafından düzenlenmiştir. Bu iki şirket ile davacı arasında üçlü bir ilişki ya da bağlantı bulunduğu da iddia ve ispat edilmiş değildir. Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde, bir dönem ... isimli işletmeyi işlettiklerini ikrar etmiştir. Ancak, takibe dayanak teşkil eden un malzemelerini davalıdan almadıklarını beyan etmektedir. Buna dair çekler ilgili bankadan müzekkereyle celp ettirilmiştir.

Dolayısıyla bu noktadan sonra uyuşmazlık teslim tesellüm faturalarında kilitlenmektedir. Dava dışı ... şirketi tarafından düzenlenmiş 28/05/2016 ve 17/06/2016 tarihli sevk irsaliyesi altındaki davacı ... teslim alan soyisim imzalı belge fotokopisi okunarak davacı vekilinden sorulmuş olup, imzaların kendilerine ait olmadığı beyan edilmiştir. Ayrıca un ve diğer malzemelerin başka şahıstan aldıklarına dair çekleri sunmuşlardır.

Kaldı ki ... isimli firma takipte ve davada taraf değildir. Dolayısıyla bu faturalardaki imzalar davacıya ait olsa bile sözleşmelerin nisbiliği ilkesi gereğince davalı tarafından tahsile konulamayacaktır. Diğer yandan davacı tarafından düzenlenen faturalarda herhangi bir şekilde teslim alan imzası da bulunmamaktadır. Dolayısıyla, mal teslimini davalı taraf ispatla mükelleftir.

İspat yükü davalıda kabul edilmekle davalı delil listesinde defterlere dayandığından defter incelemesi yönünden davalıya masrafları yatırması için mehil verilmiştir. (Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2011/5079 Esas, 2011/15862 Karar sayılı benzer nitelikteki emsal içtihadı) Zira, bilirkişi delil avansını yatırmak davada ispat yükü üzerine düşen tarafın yükümlülüğündedir. Ancak, usulünce verilen inceleme ara kararına davalı tarafından itiraz edilerek masraf yatırılmamıştır.

Ticari münasebet davacının kabulünde olmayıp davalı tarafından da usulüne uygun delillerle ortaya konulamadığından davanın kabulü gerekmiştir.