İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/635 K.2018/54

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Sözleşmeden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davalının ... 10. Noterliğinin ...

Tarih, ... yevmiye numaralı ihtarnamesiyle Müvekkil Şirkete gördüğü lüzum üzerine sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, davalı tarafın feshi, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırı olup fesih gerekçeleri aşağıda açıklayacağımız nedenlerle haksız, maddi ve hukuki dayanaktan da yoksun olduğunu, davalı şirket tarafından gönderilen fesih ihtarnamesi Müvekkkil Şirkete 02.12.2016 tarihinde tebliğ olduğunu, ancak sözleşmenin fesih ilgili bildirim maddesi açık olup sözleşmenin bitiminden 60 (altmış) gün öncesinden, yani en geç 26.10.2016 tarihinden önce müvekkilinen yazılı olarak bildirim yapılması gerektiğini,

müvekkil şirkete bu tarihten önce (26.10.2016) tebliğ edilen yazılı bir bildirim olmadığından ve davalı şirketin fesih ihtarnamesi 02.12.2016 tarihinde tebliğ edildiğinden davalı şirket ile imzalanan 26.12.2012 tarihli sözleşmenin 26.12.2017’ye kadar uzadığını, dolayısıyla davalı şirketçe yapılan feshin haksız olduğunu, davalı tarafından yapılan fesih taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırıdır, haksızdır olduğunu,

Taraflar arasındaki sözleşmenin 10. Maddesinde fesih prosedürü belirlenmiştir. Buna göre, yükümlülüklerini yerine getirmeyen tarafa yazılı olarak başvurulması akabinde kendisine başvurulan taraf halen yükümlülüğün yerine getirilmezse, karşı taraf 1 ay önceden bildirmek koşuluyla sözleşmeyi feshedebilir. Davalı taraf, bu prosedüre uymamıştır ve "gördüğümüz lüzum üzerine" haklı ve somut bir sebep değildir, tamamen davalı tarafın keyfi bir davranışıdır ve müvekkili şirket bu keyfi davranış yüzünden maddi zarara uğradığın belirterek üvekkilinin uğramış olduğu maddi zararının tahsili için şimdilik 10.000,00 TL’sini ve işlemiş olan avans faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;Kat Mülkiyeti Kanununda iki yönetim organı düzenlenmiştir. Bunlar; Kat Malikleri Kurulu ve Yönetici Veya yönetim kuruludur. Bu iki organdan oluşan yönetim mekanizmasının (Yönetimin) tüzel kişiliği bulunmadığını , tüzel kişiliği bulunmayan bir organ olarak Site yönetimi aleyhine tacirlere özgü hükümler uygulanamayacağını, taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, taraflar arasında imzalanan özel güvenlik hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Görev hususu 6100 sayılı HMK 1 ve devamı maddelerde düzenlenmiştir. HMK 1 maddesine göre '' Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir. '' Görevsizlik kararı kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir.

Taraflar arasında güvenlik hizmeti verilmesine ilişkin sözleşme bulunduğu ve bu hususun ihtilafsız olduğu, yerleşik Yargıtay kararları çerçevesinde toplu konut ve site yönetimi tüketici niteliğinde olup, taraflar arasındaki sözleşmenin tüketici işlemi olduğu, davalının tacir olmadığı gibi ticari işletmesi de bulunmadığı, 6502 sayılı kanunun 3/1-k maddesinde belirtilen tüketici olduğu ve taraflar arasındaki işlemin de tüketici işlemi olduğundan (Benzer Yargıtay 13.HD 17/01/2013 gün, 2012/6521 esas, 2013/691 K. Sayılı karar) görevli mahkeme bu hale göre tüketici mahkemesi olup.

6100 sayılı H.M.K'nun 1, 114/1, ve 115/2 maddeleri ile 6502 sayılı yasanının 3/1-l, 3/1-k, 73/1. maddeleri gereğince dava şartından ötürü açılan davanın usulden reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip Hakim ...