İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/707 K.2021/363

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: 25/08/2015 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın seyir halinde iken yol kenarındaki kaldırımda bulunan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin kısmi olarak iş göremez hale geldiğini, davacıya sağlık kurulu raporlarına göre sol tibia şaft kırığı neticesinde 03/09/2015- 31/12/2015 tarihleri uzatılmadıysa geçici iş göremezlik ve %10 engelli raporu verildiğini, olay yerinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen kaza için müvekkilinin ...

Hesabına başvurduğunu ve davacının 6/8 kusurlu olduğundan bahisle hesaplanan 49.413,00 TL tazminatın kusur indirimine göre 12.353,00 TL' sinin ödenebileceğinin belirtildiğini, olay sırasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davalının tazminat hesabında dikkate aldığı kusur oranının hatalı olduğunu, müvekkilinin 18/08/1986 doğum tarihli olup kaza tarihinde ve halen SGK' lı olarak çalıştığını,

bu nedenlerle davanın kabulü ile fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda müvekkili için geçici iş göremezlik tazminatının maddi tazminatın değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik asgari 500,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranları ile belirsiz alacak olarak davalıdan tahsiline,

yargılama soncunda müvekkilli için kalıcı iş göremezlik tazminatının maddi tazminat değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik asgari 11.853,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranları ile belirsiz alacak olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Kaza tarihi 25/08/2015 olduğundan 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren trafik sigortası genel şartlarının iş bu davada uygulanmasının gerektiğini, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen taşıtın cinsinin tespiti ve araç plakası ve sürücüsünün tespit edilemediğinin ispatının gerektiğini, geçici iş göremezlik nedeniyle doğan zararlara ilişkin maddi tazminat ve rücu taleplerinin teminatı dışında olup müvekkili kurumun bu talepler nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığını,

SGK tarafından davacılara ödenmiş veya ödenen rücuya tabi tazminat miktarının tespit edilerek müvekkili kurum tarafından ödenecek tazminattan mahsup edilmesinin gerektiğini, ...

Hesabının sorumluluğunun kaza tarihinde poliçedeki teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu, davacı tarafın kaza tarihinden itibaren avans faizi talebinin haksız olduğunu ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebileceğini, bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İkinci İhtisas Kurulu tarafından mahkememize sunulan 24.12.2018 tarihli adli tıp raporunda özetle ;

11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının %4.1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayacağı mütalaa olunmuştur.

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İkinci İhtisas Kurulu tarafından mahkememize sunulan 12/06/2019 tarihli adli tıp raporu ile özetle: Mevcut belgelere göre, davacının 26/08/2015 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı yaralanmasının 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflaması ve Özürlülere VErilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri kapsamında tüm vücut engellilik oranının %0 (yüzde sıfır) olduğu, iyileşme süresinin 26/08/2015 tarihinden itibaren 9 (dokuz) aya kadar uzayabileceği mütalaa edilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İkinci Üst Kurulu tarafından mahkememize sunulan 07/10/2019 tarihli adli tıp raporu ile özetle: Mevcut belgelere göre, davacının 26/08/2015 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı yaralanmasının 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflaması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümleri kapsamında tüm vücut engellilik oranının %0 (yüzde sıfır) olduğu, iyileşme süresinin 26/08/2015 tarihinden itibaren 9 (dokuz) aya kadar uzayabileceği, özürlülük kavramıyla meslekte kazanma gücü kaybı, çalışma gücü kaybı kavramlarının farklı kavramlar oldukları, farklı tüzük ve yönetmeliklerin, farklı bölümlerinde değerlendirildikleri, aralarında bağlantı bulunmadığı mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi heyeti tarafından mahkememize sunulan 08/02/2020 tarihli bilirkişi raporu ile özetle: Plakası belirsiz otomobilin kimliği meçhul sürücüsünün %80 (yüzde seksen) oranında asli kusurlu olduğu, davacı yaya ...' ın %20 (yüzde yirmi) oranında tali kusurlu olduğu, olayın meydana gelmesinde, zararın doğmasında ve artmasında başkaca kusurlu kişi, kurum, kuruluş bulunmadığı,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İkinci İhtisas Kurulu tarafından mahkemeye sunulan 24.12.2018 tarihli adli tıp raporu doğrultusunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanan %4.1 sürekli iş göremezlik oranı ve 9 aylık iyileşme sürecine göre yapılan hesaplamalar sonucu davacının nihai ve gerçek geçici iş göremezlik maddi zararının 8.364,82 TL olduğu, davacının nihai ve gerçek sürekli iş göremezlik maddi zararının 38.779,31 TL olduğu,

temerrüt başlangıcının 08/08/2017 tarihi ve faiz nev' inin yasal faiz olduğu mütalaa edilmiştir.

Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu 15/02/2021 tarihli bedel artırım dilekçesi ile özetle: Bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... için 11.853,00 TL olan sürekli iş göremezlik dava değerini 38.779,31 TL' ye, 500,00 TL olan geçici iş göremezlik dava değerini 8.364,82 TL olmak üzere toplam dava değerini 47.144,13 TL olarak neticelendirmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile geçici ve sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ...' ın 25/08/2015 tarihinde yaya kaldırımında yürürken plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın sebep olduğu kaza sonucunda yaralandığı anlaşılmıştır.

Kazaya bağlı olarak, 24.12.2018 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu, 08/02/2020 tarihli bilirkişi raporu ve dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler ışığında;

Davacı ...' ın 25/08/2015 tarihinde yaya kaldırımında yürürken plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın sebep olduğu kaza sonucunda yaralamalı trafik kazasının meydana geldiği, kazaya bağlı yaralama neticesinde düzenlenen ve bilirkişi raporuna esas alınan yukarıda özetlenen 24.12.2018 tarihli adli tıp raporuna göre, kazaya bağlı yaralamadan dolayı davacının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre tüm vücut engellilik oranının %4.1 olduğu, iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren 9 (dokuz) aya kadar uzayabileceği hususunun tespit edildiği,

kazanın oluşumunda plakası belirsiz otomobilin kimliği meçhul sürücüsünün %80 (yüzde seksen) oranında asli kusurlu olduğu, davacı yaya ...' ın %20 (yüzde yirmi) oranında tali kusurlu olduğu, olayın meydana gelmesinde, zararın doğmasında ve artmasında başkaca kusurlu kişi, kurum, kuruluş bulunmadığı, bu kapsamda yapılan hesaplamada davacının nihai ve gerçek geçici iş göremezlik maddi zararının 8.364,82 TL olduğu, davacının nihai ve gerçek sürekli iş göremezlik maddi zararının 38.779,31 TL olduğu,

böylelikle davacının toplam 47.144,13 TL maddi zararın davalı tarafından karşılanması gerektiği anlaşılmış olup, davacı vekilinin sunmuş olduğu 15/02/2021 tarihli bedel artırım talebiyle de bağlı kalınmak suretiyle davanın kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip ... Hakim ...