İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/676 K.2024/103

Yukarıda açık kimliği yazılı taraflar arasında görülen TAZMİNAT davasının mahkememizde yapılan yargılaması sonunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkile ait ... plakalı araç ile davalı sigorta şirketi tarafından sigortalı olan ... plakalı araç arasında maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, 26/03/2019 tarihinde davalı-borçlu sigorta şirketine başvuru yapılmış olmasına rağmen sigorta şirketinin kanunun emrettiği 8 iş günü içerisinde ödemekle zorunda olduğu tazminatı ödemediğini, 26/03/2019 tarihinde temerrüde düştüğünü, müvekkilin haklarını (tazminatını) sebepsiz yere ödemeyerek ihlal ettiğini, Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurduklarını,

14/04/2021 tarih ve ... ile 14.07.2021 tarih ve ...sayılı Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararı sonucunda 06/08/2021 tarihinde icra kanalı ile zararlarını tahsil edebildiklerini, temerrüt tarihteki alım gücü ile tahsil tarihteki alım gücünün aynı olmadığını, dosyada tahsil edilen avans faizinin müvekkilinin zararını karşılar nitelikte olmadığını, aşkın zararın, TBK.nun 122/1. maddesinde düzenlendiğini, buna göre.

"Alacaklı, temerrüt faizini aşan bir zarara uğramış olursa, borçlu kendisinin hiçbir kusuru bulunmadığını ispat etmedikçe, bu zararı gidermekle yükümlüdür". Yargıtay HGK'nın 10.11.1999 gün ve 13-353/929 Sayılı kararında vurgulandığı üzere.

Munzam zarar sorumluluğunun kusura dayanan borçlu temerrüdünün hukuki bir sonucu ve alacaklının zararının faizi aşan bölümü olduğunu, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 2020/967 E. 2021/859 K.sayılı kararında da Anayasa Mahkemesinin ihlâl kararlarının bağlayıcılığı gözönünde tutularak enflasyon ve buna bağlı olarak döviz kurları, mevduat faizleri, devlet tahvilleri ve diğer yatırım araçlarının faiz oranları ile birlikte getirilerinin temerrüt faizden fazla olması halinde munzam zararın varlığının karine olarak kabul edilmesi gerektiği benimsenmiştir, dendiğini, borçlunun, müvekkilinin temerrüt faizini aşan zararını karşılamakla yükümlü olduğunu,

kaldı ki burada sigortalısı adına borçlu olan sigorta şirketinin tazminat alacağını ödemeyerek kusuru ile borcun tahsil edilmesini engellediği için müvekkilinin uğradığı munzam zararı da karşılamakla yükümlü olduğunu (Emsal.

Yargıtay 11. HD.nin 29.04.2019 tarih ve 2018/1512 E. 2019/3201 K.ile Yargıtay 15. HD.nin 04/03/2019 tarih ve 2018/1494 E. 2019/932 K.) belirterek, müvekkilinin alacağını zamanında tahsil edememesinden kaynaklanan belirsiz olan munzam zararının şimdilik 500,00.-TL'sinin davalıdan avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; mahkemenin görevli olmadığını, asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunu, huzurdaki davanın mahiyeti itibari ile belirsiz alacak davası olarak açılmayacağını, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 97. maddesinde düzenlenen sigortacıya başvuru şartı yerine getirilmeden dava açıldığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının taleplerinin genel şartlar uyarınca teminat dışı olduğunu, munzam zararın somut bir şekilde ispat edilemediği,

munzam zarar talebine dayanak olarak yüksek enflasyonun gösterildiğini, oysaki Yargıtay'ın istikrarlı kararlarının munzam zararın objektif değil sübjektif bir zarar olduğu ve enflasyon, kur artışı vb. genel durumların munzam zarar olarak değerlendirilemeyeceği yönünde olduğunu (Emsal;Yargıtay HGK.nun 31.10.2007 tarih ve 2007/11-688 E.ile Yargıtay 18. HD.nin 22.03.1994 tarih ve 2060/3571 E.K.ile Yargıtay 5. HD.nin 23.01.2001 tarih 20207/906 E.K.ile 13.11.2014 tarih ve 2014/10900 E. 2014/26089 K.ile Yargıtay 19. HD.nin 09.03.2015 tarih ve 2014/6154 E. 2015/3225 K.ile 02.04.2019 tarih ve 2018/1690 E. 2019/2185 K.ile Yargıtay 11. HD.nin

2014/13418 E. 2014/19400 K.ile Yargıtay 15. HD.nin 26.03.2012 tarih ve 2011/7614 E. 2012/1895 K.ile 12.05.2016 tarih ve 2016/1049 E. ve 2016/273 K.ile Yargıtay 13. HD.nin 30/05/2019 tarih ve 2016/10665 E. 2019/6982 K.ile Yargıtay 17. HD.nin 2013/6380 E. 2016/1111 K.ile 2020/2916 E. Ve 2021/3278 K.ile 01.11.2016 tarih ve 2014/13329 E. 2016/9629 K.), munzam zarar talep edilmesinin şartlarından biri de borçlunun kusurlu olması gerektiğini, müvekkili şirketin kusuru bulunmadığını, davacıyı zarar uğratmak maksadı ile ödeme yapılmadığı hususunun gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirketin,

hasar aşamasında 5.115,00.-TL tutarında hasar tazminatı ödemesi yaptığını, araç üzerinde yerinde inceleme yapılmasını ve aracın güncel durumunun tespitini talep ettiklerini, davacının faiz talebinin de haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu olayın haksız fiil olan trafik kazasından kaynaklandığını, ticari iş olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, aracın da hususi bir araç olduğunu (Emsal: Yargıtay 17.Hukuk Dairesi’nin 11.03.2014 tarih ve 2013/2862 E. ve 2014/3439 K.ile 11.05.2012 tarih ve 2011/7758 E. ve 2012/6081 K.), bu nedenle en çok yasal faiz uygulanabileceğini,

sigorta şirketine başvuru şartının Karayolları Trafik Kanunu madde 97 hükmü ve HMK 114/2 hükmü gereği dava şartı olduğunu, hukuki yararın da HMK.nun 114. Maddesi hükmü gereği dava şartlarından olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME

Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi zararların davalının kusuru ile zamanında giderilmemesi nedeniyle, geç ödeme kaynaklı aşkın zararın (munzam zararın) 6098 TBK.nun 122 (Mülga 818 s. BK.nun 105). Maddesine istinaden giderilmesi talebine ilişkin tazminat davasıdır.

Taraflar arasında kazanın varlığı, yapılan kısmi ödeme ve bakiye tazminat talebinin tahkimde sonuçlandırılarak tazminat ödemesi yapıldığı hususlarında tartışma bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; davacının aşkın zararının bulunup bulunmadığı, var ise bu zararın davalının kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı,, munzam zarar koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılama devam ederken;

Dosyanın 13/03/2023 tarihinde yapılan duruşmasına davacı tarafça katılan olmamış, herhangi bir mazeret bildirimine de rastlanmamış olup, davacı vekiline duruşma gününün tebliğ edildiği, yeni duruşma gününden haberdar olduğu tespit edilmiş, duruşmaya katılan davalı vekilince de davanın takip edilmediği beyan edilmiş, davayı takip eden taraf bulunmadığından HMK m.150 uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 23/03/2023 tarihli dilekçe ile yenileme talebinde bulunulmuş, talebi kabul edilerek 11/09/2023 tarihine gün verilmiş, duruşmaya katılarak bu celse tayin edilen 12/02/2024 tarihli duruşma gününden haberdar olmuştur.

Davacı vekili 12/02/2024 tarihli celseye gelmemiş, mazeret de bildirmemiştir. Duruşmaya katılan davalı vekilince de davanın takip edilmediği beyan edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 320/4.maddesi gereğince; Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.

Dava basit yargılama usulüne tabidir.

Dosya kapsamında davacı vekili tarafından davanın 1.kez takipsiz bırakıldığı 13/03/2023 tarihinden sonra tekrar ve 2.kez 12/02/2024 tarihinde takipsiz bırakıldığı anlaşıldığından, davanın HMK.nun 320/4.maddesi hükmü gereği açılmamış sayılmasına ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin HMK m.331/3 gereği davacı tarafa yüklenmesine karar vermek gerekmiş olup aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

KATİP

HAKİM