İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/358 K.2021/767

Mahkememizde görülmekte olan Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

Davacı vekili tarafından mahkememize sunulan 17/06/2021 tarihli dava dilekçesinde özetle. Müvekkili şirketin davalı şirket hakkında ...'da açmış olduğu davada ... Mahkemesi Özel Hukuk Dairesi ...'nin 19/02/2020 tarihli ...

Esas numaralı dosyasına ilişkin kararı ile davalıyı davacıya 149.982,69-Euro bir tutar ve ek olarak bu tutar üzerinden fatura tarihinden 182 gün sonrasından ödemenin tamamlanacağı güne kadar işleyecek olan sözleşmeye dayalı %10'luk faizi ödemeye, 15.873,62-Euro tutarındaki mahkeme dışı giderleri ödemeye,

davacının payına düşen ve 19/02/2020 tarihi itibariyle 5.919,83-Euro olarak hesaplanan dava masraflarını ve bu tutarın üzerine eklenecek olan Medeni Kanunun 6.kitabının 119.maddeside belirtilen ve bu kararın tebliğini takip eden on dört gün sonrasından başlayıp ödemenin tamamı yapılana kadar birikecek olan yasal faizi ödemeye mahkum ettiğini, taraflar arasındaki sözleşmeden doğan alacağın faizi ile ödenmesine ilişkin olduğunu, itiraz, istinaf veya temyiz yollarına başvurulmaksızın kesinleştiğini, 30/11/2020 tarihli kesinleşme şerhinin ve yabancı mahkeme kararının ...

Başkonsolosluğunca onaylandığını, müvekkili şirketin işbu kararın Türkiye'de tenfizinde hukuki yararı bulunduğunu, zira anılı kararda müvekkili şirketin davacı/alacaklı konumunda olduğunu, yabancı mahkeme kararı ile tescillenmiş alacağını tahsil etme çabası içinde olduğunu, Türk Mahkemelerinin davaya konu olayda münhasır yetkili olmadığını, uyuşmazlık konusunun ticari sözleşme olduğunu, hükümde ve hükmün ülkemizde uygulanması sonucunda kamu düzenine aykırılık bulunmayacağını/oluşmayacağını, davalı şirketin usulüne uygun olarak mahkemeye çağrıldığını,

Türkiye Cumhuriyeti ile ilamın verildiği ... arasında kararların tenfizine yönelik fiili uygulama (karşılıklılık) bulunduğunu, ... ile Türkiye arasında ticaret mahkemesi kararlarının tenfizi bakımından fiili karşılıklılık bulunmadığını, bu kapsamda ... Devleti Rotterdam Asliye Hukuk Mahkemesi Liman ve Ticaret Dairesi'nin ... dosya ve ...

Esas numaralı 15/07/2015 tarihli kararının apostil şerhli aslının noter onaylı tercümesini dosyaya sunduklarını, işbu kararın Türk Ticaret Mahkemelerince verilen kararın ... Devletince tanındığını gösterir karar olduğunu, işbu kararının tercümesinin 6.sayfasındaki 4.9 ve 4.10 paragraflarında ...

Mahkemesi'nde görülen davanın tanıma ve tenfiz davası olduğu ve talebin kabul edildiğini, dolayısıyla Türkiye ve ... arasında karşılıklılık esası fiili bir uygulamanın mevcut olduğunu ve iki ülke arasında ticaret mahkemesi kararlarının tanınması/tenfizi hususunda karşılıklılık ilkesi bulunduğunu, TBMM'nin Adalet Uluslararası Erişim Hakkında Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu'na göre "1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesinde Bir Akit Devletin mahkemelerinde açılacak davalarda teminat muafiyetini,

sadece bu Akit Devletin vatandaşı veya ikametgahı bulunan gerçek kişilere tanınmaktadır. Bu uygulama, uluslararası sosyo-ekonomik ve ticari gelişmeler karşısında eksik ve yetersiz kalmıştır.

Bu sebeple, 1980 tarihli Uluslararası Adalete Erişim Hakkında Sözleşmede, teminat muafiyetinin kapsamı genişletilmiş ve tüzel kişiler ile birlikte bir ... te mutat meskeni bulunan kişilerin de teminat muafiyetinden yararlanmaları imkanı getirilmiştir." müvekkili şirket ...'da kurulduğundan ve ...'nın anılı her iki sözleşmenin de Türkiye ile birlikte taraf olması sebebiyle 1954 tarhli La Haye Sözleşmesi ve 1980 tarihli Adalete Uluslararası Erişim Hakkında La Haye Sözleşmesi'ne dayanılarak teminat yatırılmadığını beyanla ...

Devlet ... Mahkemesi Özel Hukuk Dairesi ...'nin 19/02/2020 tarihli ... Dava, ... Esas numaralı kararının tenfizine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı tarafa çıkarılan tebligatın davalıya usul ve yasaya uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen davalı taraf davaya cevap vermeyerek ve duruşmalara katılmayarak HMK 128. maddesi gereğince davacının iddialarının tamamını inkar etmiş sayılmıştır.

DELİLLER

... kayıtları, davalıya yapılan tebligat, ... belge numaralı kesinleşme şerhi, ... Devleti ... Mahkemesi Özel Hukuk Dairesi ...'nin 19/02/2020 tarih ... Dava ... Esas Numaralı kararı aslı ve onaylı tercümesi, kesinleşme şerhi aslı ve onaylı tercümesi ve tüm dosya kapsamı.

... Devleti ... Mahkemesi Özel Hukuk Dairesi ...'nin 19/02/2020 tarih ... Dava ... Esas Numaralı dosyasına verilen kararın incelenmesinde; davacı ...V. tarafından davalı ... Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan alacak davası sonucunda davacının davalıdan 149.982,69-€(Euro) ve faizi ile, 15.873,62-€(Euro) Mahkeme dışı masraf, 5.919,83-€(Euro) mahkeme masrafı kadar alacaklı olduğuna karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkememizce yapılan yargılama, taraf beyanı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava, davacı tarafça davalı aleyhine açılan yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Davacı taraf faturadan kaynaklı alacağına ilişkin davalı şirket hakkında ... Devlet ... Mahkemesi Özel Hukuk Dairesi ...'nin 19/02/2020 tarihli ... Esas numaralı kararının tenfizini talep etmiştir.

Davalı tarafa çıkarılan tebligatın davalıya usul ve yasaya uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen davalı taraf davaya cevap vermeyerek ve duruşmalara katılmayarak HMK 128. maddesi gereğince davacının iddialarının tamamını inkar etmiş sayılmıştır.

Dava konusu ihtilaf davacı tarafın tenfizini talep ettiği yabancı mahkeme kararının tenfizi koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Harçlar Kanunu'nun 4. maddesinde, yabancı mahkeme ilamlarının tenfizi davalarında nispi harç alınacağı belirtildiğinden davacı tarafa eksik nispi harç tamamlatılmıştır.

5718 sayılı MÖHUK’un 54/1 maddesinde;

"(1) Yetkili mahkeme tenfiz kararını aşağıdaki şartlar dahilinde verir:

a) Türkiye Cumhuriyeti ile ilamın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanan bir anlaşma yahut o devlette Türk mahkemelerinden verilmiş ilamların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiili uygulamanın bulunması.

b) İlamın, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması veya davalının itiraz etmesi şartıyla ilamın, dava konusu veya taraflarla gerçek bir ilişkisi bulunmadığı halde kendisine yetki tanıyan bir devlet mahkemesince verilmiş olmaması.

c) Hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması.

ç) O yer kanunları uyarınca, kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılmamış veya o mahkemede temsil edilmemiş yahut bu kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilmiş ve bu kişinin yukarıdaki hususlardan birine dayanarak tenfiz istemine karşı Türk mahkemesine itiraz etmemiş olması." şeklinde tenfiz şartları düzenlenmiştir.

Burada yasa koyucu “o yer kanunları uyarınca” ifadesini kullanarak, kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılıp çağrılmadığının, mahkemede temsil edilip edilmediğinin, kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilip verilmediğinin belirlenmesinde lex fori'nin (tenfizi istenilen kararı veren mahkemenin bulunduğu ülke hukukunun) uygulanacağını açıkça düzenlemiştir.

Dosyaya ibraz edilen belgelerden davalının hakimin hukukuna göre duruşmadan haberdar edildiği açıktır.

Dava dilekçesi ekinde ... Devleti ... Mahkemesi Özel Hukuk Dairesi ...'nin 19/02/2020 tarih ... Dava ... Esas Numaralı kararın yetkili makamlarca onanmış aslı ve kesinleştiğine ilişkin şerh yazısının aslı ve onaylı Türkçe tercümesi sunulmuş olup incelenmesinde; davacı ...V. tarafından davalı ... Tic. Ltd.

Şti. aleyhine açılan alacak davası sonucunda davacının davalıdan 149.982,69-€(Euro) ve faizi ile, 15.873,62-€(Euro) Mahkeme dışı masraf, 5.919,83-€(Euro) mahkeme masrafı kadar alacaklı olduğuna karar verildiği ve kararın kesinleştiği, somut olayda karşılıklılık, Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeme, kamu düzenine açıkça aykırılık bulunmama ve usulüne uygun davaya çağrılmadığı itirazının bulunmaması koşullarının var olduğu ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 53. ve 54. maddesindeki yasal koşulların oluştuğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmiş,

Harçlar Kanunu'nun 4. maddesinde harcın nispi alınacağı açıkça belirtilmiş ise de mutlaka nispi avukatlık ücreti alınacağına dair açık bir düzenleme olmadığından Yargıtay 11.HD'nin 24.02.2016 tarihli, 2015/10020 E- 2016/1963 K sayılı emsal kararı doğrultusunda davacı lehine maktu vekalet ücreti tayin edilerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.