İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/1274 K.2019/919

Mahkememize açılan Alacak (Ticari Kredi Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonucunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkilinin davalı ... A.Ş'den ... Kredi numarası ile 29.04.2014 tarihinde 270.000,00 TL tutarında ticari kredi kullandığını, kredi kullandırılma aşamasında ise 2.700,00TL tutarında kredi işlem ücreti adı altında kesinti yapıldığını, müvekkilinin kullanmış olduğu kredinin türünün "ticari kredi" niteliğinde bir kredi olsa bile,

kredinin kullandırılması aşamasında davalı banka ile imzalanan sözleşme metni içeriğine müvekkilinin herhangi bir müdahalesinin bulunmadığını, önüne konulan sözleşmenin müvekkili tarafından imzalandığını, taraflar arasındaki soruna 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 20. Maddesinde "Genel İşlem Koşulları” açısından bakılması gerektiğini, önceden hazırlanan' tipik sözleşme koşulları için genel işlem koşulları terimi kullanıldığını, bu tür sözleşmelere de "tip sözleşme" ya da "formüler sözleşme" denildiğini, sözleşmenin diğer tarafının şartlardan haberdar olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin tip sözleşmeler olarak kabul edildiğini,

sözleşmede müvekkili aleyhine konulan muhtelif masrafların yazılmamış sayılması gerektiğini, yazılmamış sayılan kalemlerin davalı bankaca tahsil edilmiş olmasının genel işlem şartına açıkça aykırı kabul edilerek iadesinin gerektiğini, bu nedenlerle davanın kabulü ile davalı ...

A.Ş tarafından haksız ve dayanaksız olarak alınan toplam 2.700, TL'lık kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile taraflarına geri ödenmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ile dava ettiği anlaşıldı.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle. Davacının ticari işlemlerinde kullanmak amacı ile araç aldığını, bu alım ve kredi tahsisi için "Ticari Oda Kaydı Belgesi ve Vergi Levhası " nin ibraz edildiğini, kredi talebinin uygun görülmesi ile.

29.04.2014 tarihli Taksitli Ticari Kredi Sözleşmesinin akdedildiğini, akdedilen bu sözleşme kapsamında kendisine 270.000 TL'lık Kredi tahsis edilerek 12 aylık bir ödeme planına bağlandığını, sözleşme ile de karşılıklı olarak mutabakata varıldığı üzere kendisinde 2.700 TL'lik Kredi Tahsis / Kredi İstihbarat Ücreti alındığını, TTK'nın 22. Maddesinin "bir kimseye, iştigal konusu ile ilgili hizmet vermiş olan şirketlerin, ücret isteme hakkının bulunduğunu...” açıkça düzenlediğini, basiretli bir tacirin;

sözleşme hükümlerini müzakere edip imzaladıktan sonra , "Sözleşme hükümlerinin kendisi ile müzakere edilmediği" konusundaki itirazlarının yerinde olmadığını, davaya konu işlemin Tüketici işlemi olmadığını, Ticari bir Kredi İşlemi olduğunu, Taksitli Ticari kredilerin "Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun" hükümlerini kapsamında olmadığını, Tüketici Kredilerinde bile kredi işlem ücreti alınabilmesine rağmen, ticari kredilerde alınamayacağının iddia edilmesinin kabul edilemez, olduğunu, 28.11.2013 ili Resmi Gazete'de de yayınlanan 6502 Sayılı Kanun’un "Temel İlkeler" başlıklı 4. Maddesinin 3 ve 4. bendinde,

finansal kuruluşlar tarafından sunulan ürün veya hizmetlerde belli kriterler doğrultusunda faiz dışında ücret ve komisyon alınacağının hükme bağlandığını, bu doğrultuda 03 Ekim 2014 Tarihli Resmi Gazete'de BDDK tarafından yayınlanan "Finansal Tüketicilerden Alınacak Ücretlere İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik"te ücret ve masraf alınabileceğinin belirtildiğini bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz davanın usulden ve esastan reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesini talep ile cevap verdiği anlaşıldı.

DELİLLER VE GEREKÇE

Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi 03/11/2016 Tarih ... Es.... K. Sayılı ilamında" Taraflar arasında imzalanan 29/04/2014 tarihli taksitli ticari kredi sözleşmesinin diğer hükümler başlıklı maddesinde "ihtilaf halinde, İstanbul (Çağlayan) Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğu" düzenlemesine yer verilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'un 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemede açılır." denilmektedir. Yasanın 18. maddesinde de, yetki sözleşmesinin geçerlik şartları açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, tacir olan taraflar, asıl sözleşmenin bir maddesi şeklinde, yani yetki şartı olarak, yetki sözleşmesi akdetmişlerdir. Yazılı sözleşmede, yetkili olmasını istedikleri mahkemeyi de bildirmişlerdir.

Davada, kesin yetki halinin söz konusu olmadığı da gözetilerek, davalının süresinde yaptığı yetki itirazı nedeniyle, iş bu davaya bakma yetkisinin, yetki sözleşmesinde belirlenen İstanbul (Çağlayan) Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olduğu sonuç ve kanaatine varılarak Mahkememizin yetkisizliğine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir." kararı verildiği,

Yetkisizlik kararı ile mahkememize gelen dosya ... Es sayıya kaydı yapılarak yargılamaya devam edildiği, tüm deliller toplandıktan sonra bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, bilirkişi ... tarafından hazırlanan 25/02/2019 tarihli bilirkişi raporunda sonuç olarak.

"Taraflar arasında bağıtlanan 24.09.2014 tarihli Kredi Sözleşmesi'nde Finans Kurumu tarafından davacıya 24.09.2014 tarihinde bilgilendirme yazısı ve Genel Kredi Sözleşmesi’nin verildiği, sözleşme içeriğindeki genel işlem koşullarının içeriğinin öğrenilmesinin sağlandığı, ( bu durumun davacının kabulünde olduğu) davacının imzasını havi kabul yazısı ile anlaşılmaktadır.

Ki: bu durum karşısında davacının genel işlem koşulları hakkında bilgilendirildiğinin kabulü gerekmekle; sözleşme kapsamındaki genel işlem koşullarının yazılmamış sayılmasınının kabul etme olanağının bulunmadığı, dolayısıyla davacının 2.700,-TL lık istirdat talebinin yerinde olmadığı, Sayın Mahkeme tarafından, davacının talebindeki haklılığına kanaat getirilmesi halinde ise;

davacının kendisinden 24.09.2014 tarinde Kredi Tahsis / Kredi İstihbarat Ücreti adı altında tahsil edilen 2.700,-TL nın istirdadını tahsil tarihinden itibaren, (taraflar tacir olmakla) 3095 sayılı yasanın 2/2 maddesi kapsamıda avans faizi ile birlikte davalıdan talep edebileceği," sonuç ve kanaatine varıldığı mütala edildiği anlaşıldı.

Toplanan tüm deliller ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı ile davalı arasında imzalanan Taksitli Ticari Kredi Sözleşmesi ile kullandırılan kredinin ticari kredi olduğu, kredi sözleşmelerinde davalı bankanın kullandırılan krediler dolayısıyla masraf alabileceğine ilişkin hüküm bulunduğu, sözleşmenin 1. Sayfasında kredi istihbarat ücreti adı altında 2700TL masraf alınacağının açıkça belirtildiği, TTK.nun 22. madde hükmünde tacir olan veya olmayan bir kimseye ticari işletmesi ile ilgili bir iş veya hizmet görmüş olan bir tacirin münasip bir ücret isteyebileceğinin düzenlenmiş olması,

bundan başka verdiği avanslar veya yaptığı masraflar için ödeme tarihinden itibaren faize hak kazanacağı şeklinde düzenleme olduğu, ticari kredilerde asıl olanın tarafların serbestçe sözleşme yapmaları olduğu, bu nedenle masrafların geri alınmasının olanaklı olmadığı anlaşıldığından bankanın kredi istihbarat ücreti adı altında tahsil ettiği bedelde yasaya ve mevzuata aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.