İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/150 K.2022/408

Mahkememizde görülmekte olan 5464 S.K. Uy.Tacirlere Verilen Kurumsal Banka Ve K.Kartlarından Kaynaklanan (5411 S.K. 142/1 Hariç) (İtirazın İptali) davasının dosya üzerinde yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı için sistem tarafından açılan carting kaydında davalı 2500 TL için tuşlama yaptığından sistem tarafından bu tutarın tamamının otomatik olarak davalının hesabına geçtiğini, ancak daha sonra yapılan incelemede davalıya asıl verilmesi gereken tutarın 1350 TL olması gerekirken davalının 2500 TL tuşlaması nedeni ile 1150 TL fazlası ile 2500 TL nin hesabına aktırıldığını belirterek davanın kabulüne, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesi talebi ile dava ettikleri anlaşıldı. Davalı tarafın cevap dilekçesi verilmemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, İİK 67. Maddesi gereğince açılan itirazın iptali davasıdır. Davacı davalının ATM'ye para yatırırken para sıkışması nedeniyle açılan şikayet kaydına 2.500 TL tuşlaması nedeniyle 2.500 TL ödendiğini sonradan 1.150 TL fazla ödeme yapıldığını ve bu miktar için sebepsiz zenginleştiğini ve bu miktar için başlatılan takibe yapılan itirazın iptalini istemiştir. HMK'nın 115/1. maddesi gereğince Mahkemeler dava şartının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. HMK'nın 138.maddesine göre Mahkemeler öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinde karar verir. HMK'nın 114/1-c maddesine göre Mahkemenin görevli olması dava şartlarındandır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesinin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Buna göre işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisidir.

Davacı tarafından sebepsiz zenginleşme hukuki sebebine dayanıldığı, sözleşme ilişkisine dayanılmadığı, davacının gerçek kişi olduğu ve tacir olduğuna dair dosya kapsamında bir bilginin olmadığı, davaya konu uyuşmazlık için özel bir düzenleme bulunmadığından davanın Ticaret Mahkemesinde görülebilmesi için tarafların tacir ve dava konusunun tarafların ticari işletmeleriyle ilgili olması gerekir. Davalı gerçek kişi olup her iki tarafın tacir olma koşulu gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Buna göre davanın her iki tarafının tacir olmadığı ve davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı itirazın iptali davası olup mutlak ticari dava niteliğinde olmadığı bu nedenle Mahkememizin bu davada görevli olmadığı anlaşıldığından Mahkememizin görevsiz olması nedeniyle davanın usulden reddine, dosyanın görevli İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

Katip ... · ¸ Hakim ... · ¸