İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/998 K.2024/238

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2022/998 Esas

KARAR NO: 2024/238

DAVA

Alacak ( Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan )

DAVA TARİHİ: 20/09/2022

KARAR TARİHİ: 19/03/2024

-------- görevsizlik kararı ile dava dosyasının mahkememize tevzi edildiği ve yukarıdaki esasa kaydı yapılan dava dosyasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket tarafından, 3065 sayılı KDV Kanununun 9. Maddesi ve KDV Genel Uygulama Tebliğinin (I/C.2.1.3.2.5.) bölümü uyarınca, davalı şirket ile imzalanan sözleşmelere dayalı olarak davalı şirkete yapılan ödemelerden KDV tutarının 9/10'unu sorumlu sıfatıyla tevkif edilip kendi vergi dairesine ödenmesi gerektiği halde davalı şirket tarafından faturaların KDV tevkifatsız kesilmesi nedeniyle KDV tutarının tamamının adı geçen şirkete ödendiği, akabinde ise KDV mevzuatından kaynaklanan zorunlulukların gereği olarak 9/10 oranındaki tevkif KDV' yi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 371.

Maddesi hükümlerine göre pişmanlıkla vergi dairesine beyan edilerek ödenmek durumunda kalınan tutarlar yönünden fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davalı şirkete gereksiz yere ve fazladan ödenen 90.608,54 TL' nin ödenmesi için ihtar edildiği ve ihtar yazısının 04/03/2021 tarihinde iade edilerek söz konusu alacağın ödenmediği, iflas nedeniyle tasfiye halinde olunması nedeniyle iflas idaresi aleyhine yasal yoldan tahsile dair dava açılmak durumunda kalındığı, -------- Esas sayılı dosyası üzerinden iflas kararı verildiği ve -------- İflas sayılı iflas dosyası üzerinden iflas işlemlerine başlandığı,

söz konusu talep bakımından zorunlu arabuluculuk yoluna başvurulduğu ancak anlaşmanın mümkün olmadığı, -------- Arabuluculuk Bürosu -------- Büro dosya no, -------- Arabuluculuk numaralı anlaşmama son tutanağının düzenlenmiş olduğu ileri sürülerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 90.608,54 TL' nin 04/03/2021 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı tarafı temsilen ------- İcra Dairesi'ne dava dilekçesi ve tensip zaptının usule uygun olarak tebliğ edildiği ancak davaya cevap dilekçesi sunulmadığı anlaşıldı. Mahkememizce alınan 27/02/2024 tarihli bilirkişi heyeti raporunda bilirkişiler.

Tevkifat yapılmadan davalıya ödenen ve sonrasında Vergi Usul Kanununun pişmanlık hükümleri gereğince vergi sorumlusu olarak davacı tarafından beyan edilen 89.539,69 TL vergi aslı ) tutarın gerek 3065 sayılı KDV Kanununun 8. maddesi gerekse 6098 sayılı Kanunun 78. maddesindeki "borç olmadığı halde ödenmiş olan edimin geri istenmesine ilişkin diğer kanun hükümlerinin saklı olduğu" şeklindeki düzenleme gereğince davacıya iade edilmesi gerektiği, öte yandan, 1.068,85 TL pişmanlık zammının ise davacının kendi kusurundan kaynaklandığından davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı,

davacı şirketin iş bu davadaki talebi davalı şirketin iflas tarihinden önceki bir alacağa ilişkin olduğundan huzurdaki davanın kayıt kabul davası olarak nitelendirilmesi gerektiği, kayıt kabul talebine konu olabilecek bir talep için dava öncesinde müflis şirket iflas masasına herhangi bir müracaatta bulunulmamış olması nedeniyle davacının alacak talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine yönelik bir düşünce akla gelebilir ise de gerek Yargıtay gerekse ------- BAM kararlarında, kayıt kabul iddiasının dava öncesinde iflas masasına müracaat edilmeksizin doğrudan mahkeme önüne getirilebileceğinin kabul edildiği,

bu durumda, davacı şirketin kayıt kabul talebine konu olabilecek bir talep için müflis şirket iflas masasına herhangi bir müracaatta bulunmadan işbu davayı ikame etmiş olmasının davacının alacak talebinin reddine karar verilmesini gerektirmediği, davacı şirketin müflis şirketin iflas masasına kaydedilebilecek alacak tutarının iflas tarihi (20.10.2016) itibariyle toplam 90.608,54 TL olarak hesaplandığı, yönündeki görüş ve kanaatlerini rapor olarak mahkememize sundukları anlaşılmıştır.-------- İflas sayılı dosyasına yazılan müzekkere cevabında.

Tasfiye halindeki şirket hakkında verilen iflas kararı kesinleştiğini, mahkememiz dosyası davacısının müflis masasına ------- nolu Kayıt numarası ile alacak kayıt talebinde miktar belirtmediğini,, -------- Kayıt numarası ile 33.626,93 TL alacak kayıt talebinde, -------- Kayıt numarası ile 750,00 TL alacak kayıt talebinde, ------- Kayıt numarası ile 33.609,23 TL alacak kayıt talebinde, --------- Kayıt numarası ile 8.251,38 TL alacak kayıt talebinde, -------- Kayıt numarası ile 166.364,98 TL alacak kayıt talebinde, ------- kayıt numarası ile 640,00 TL alacak kayıt talebinde bulunmuş olduğunu,

iflas müdürlüğünce tanzim olunan sıra cetvelinde talep edilen alacaklar bedellerinin tamamının reddedildiğini, geç kayıt olarak dosyaya --------- kayıt numaraları ile alacak kayıt dilekçesi sunmuş olup henüz bu alacaklar ile ilgili karar alınmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, sıra cetveline itiraz (kayıt kabul) davasıdır.

Davanın yasal dayanağı İİK'nun 235 maddesidir.------- esas -------- karar sayılı gönderme kararı ile dosya mahkememize tevzii olunmuş ve işbu esas üzerinden yargılamaya başlanmıştır. -------- esas sayılı kararı ile müflis şirketin 20.10.2016 iflasına karar verilmiştir.Her ne kadar ilk bakışta davacının, iflas masasına başvurusu olmaması sebebiyle davanın reddedilmesi gerektiği düşünülebilir ise de iflas masasına başvuru yapılmadan doğrudan dava açmak mümkündür.

Başvuru yapılmaması tek başına davanın reddi sebebi yapılamaz. İşbu sebeplerle yargılamanın esasına girilmiştir.Davacı ile müflis arasında hizmet alımı sözleşmesi imzalandığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı taraf, davacı şirket tarafından, 3065 sayılı KDV Kanununun 9. Maddesi ve KDV Genel Uygulama Tebliğinin (I/C.2.1.3.2.5.) bölümü uyarınca, müflis ile imzalanan sözleşmelere dayalı olarak müflise yapılan ödemelerden KDV tutarının 9/10'unu sorumlu sıfatıyla tevkif edilip kendi vergi dairesine ödenmesi gerektiği halde müflis şirket tarafından faturaların KDV tevkifatsız kesilmesi nedeniyle KDV tutarının tamamının adı geçen şirkete ödendiği, akabinde ise KDV mevzuatından kaynaklanan zorunlulukların gereği olarak 9/10 oranındaki tevkif KDV' yi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 371.

Maddesi hükümlerine göre pişmanlıkla vergi dairesine beyan edilerek ödenmek durumunda kalınan tutarlar yönünden müflise gereksiz yere ve fazladan ödenen 90.608,54 TL' nin ödenmesi gerektiğinden bahisle iş bu davayı ikame etmiştir.Dosya mali müşavir,

vergi uzmanı ve iflas uzmanı bilirkişilerden oluşan bilirkişi kuruluna tevdii edilmiş ve ticari defterler incelenmek suretiyle 28/02/2024 tarihinde tanzim olunan bilirkişi kurulu raporu dosya arasına alınmıştır.Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli oluşu ile yukarıda anlatılanlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacı tarafın 89.539,69 TL vergi aslı ile 1.068,85 TL gecikme zammı ödediği, dava konusu alacağın iflas tarihi olan 20.10.2016 tarihinden önceki döneme ait bir alacak olduğu,

müflisin ticari defterlerinde müflis tarafından tevkifatsız olarak düzenlenen faturaların tamamının kayıtlı olduğu ve davacının hesabına tevkifatsız şekilde kaydedildiği ve matraha %18 tahakkuk eden KDV tutarının tamamının müflis tarafından tahsil edildiği,

tevkifat yapılmadan müflise ödenen ve sonrasında VUK pişmanlık hükümleri gereğince vergi sorumlusu olarak davacı tarafından beyan edilen 89.539,69 TL vergi aslı tutarının 3065 sayılı KDV Kanunu'nun 8. Maddesi ve 6098 sayılı Kanunu'nun 78. Maddesindeki "borç olmadığı halde ödenmiş olan ediminin geri istenmesine ilişkin diğer kanun hükümlerinin saklı olduğu" şeklindeki düzenleme gereğince davacıya iade edilmesi gerektiği ancak davacının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle 1.068,85 TL pişmanlık zammı ödemek zorunda kaldığı, yani 1.068,85 TL pişmanlık zammının davacının kusurundan kaynaklandığı,

hal böyle olunca müflisten alınamayacağı, bunlar yanında müflis iflas tarihi olan 20.10.2016 tarihinden önce temerrüte düşürüldüğüne ilişkin dosya kapsamında bir bilgi ya da belge bulunmadığından alacağa faiz işletilmesinin mümkün olmadığı anlaşılarak sonuç olarak müflisin yalnızca vergi aslı miktarı olan 89.539,69 TL'yi davacıya iade etmesi gerektiği kanaatine varılarak 89.539,69 TL üzerinden alacağın masaya kayıt ve kabulüne ilişkin davanın kısmen kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.