İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2025/417 K.2025/904

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2025/417 Esas

KARAR NO : 2025/904

DAVA

Zayi Belgesi Verilmesi

DAVA TARİHİ : 14/05/2025

KARAR TARİHİ : 21/10/2025

Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı taraf dava dilekçesinde özetle; Şirkete ait 2024 yılının Temmuz, Ağustos, Eylül dönemi Elektronik Defterleri (e defter), ------- ili ------- Odasına ------- ruhsat no ile kayıtlı Serbest Muhasebeci Mali Müşavir --------- SMMM ofisinde belirtilen meslek mensubunun bilgisayarının hard diskinin çökmesi sonucu şirketlerinin bahsi geçen aylara ait elektronik defter verileri dijital ortamda zayi olduğunu beyan ederek zayi belgesi talep ettiklerini beyan etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu ticari defter ve kayıtların zayi olduğunun tespitine ve zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir (TTK m. 82/5,7).

6102 sayılı TTK'nın 82/7. maddesinde. "Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir. Bu dava hasımsız açılır.

Mahkeme gerekli gördüğü delillerin toplanmasını da emredebilir.” şeklinde düzenleme yapılmakla tacirlere ticari defter ve kayıtlarını saklama ve ibraz hususunda zorunluluk getirilmiştir.Gelir İdaresi Başkanlığı'nın 04.06.2025 tarihli cevap yazıda 07-08-09/2024 dönemlerine ilişkin ikincil kopyalarının sistemlerinde bulunduğunun belirtilmiş ve birer örnekleri mahkememize gönderilmiştir.Yapılan açıklamalar karşısında talep edenin 07-08-09/2024 dönemlerine ait e-defterlerinin ikincil kopyaları Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca dosyaya gönderildiğinden anılan defterlere ilişkin zayi belgesi verilmesini talep etmekte hukuki

yararının bulunmadığı anlaşıldığından davanın usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.