İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/277 K.2023/884

T.C. İstanbul Anadolu 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2022/277 Esas

KARAR NO:2023/884

DAVA

İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ:15/04/2022

KARAR TARİHİ:02/11/2023

Mahkememize tevzi edilen dava dilekçesi mahkememiz esasının yukarıda belirtilen sırasına kaydedilip incelendi.

DAVA

Davacı vekili 15/04/2022 harç tarihli dava dilekçesinde özetle.

07.01.2022 tarihinde icra takibi başlatıldığını, davalı borçlu tarafından 11.01.2022 tarihinde müvekkili şirket hesabına 186.841,52 TL tutarında kısmi borç ödemesi yapıldığını, 02.02.2022 tarihinde müvekkilinin haklı alacağına istinaden davalı borçluya gidilen haciz işlemi esnasında davalı borçlu tarafından borç ikrar edilerek 70.000,- TL'lik kısmi borç ödemesinin alacaklı vekili olarak tarafına yapıldığını, huzurdaki davanın ise geri kalan bakiye miktar olan 170.326,46 TL fazlaya ilişkin haklarının takibe ilişkin faiz ve ferileri saklı kalması kaydıyla üzerinden ikame edildiğini, borçlu tarafça borca ve yetkiye itiraz edildiğini,

icra dosyasına yetkili icra dairesi olan ------ sayılı icra dosyası ile devam edilen takibe borçlu tarafça itiraz edildiğini, davalı taraf ile müvekkili şirket arasında mevcut bulunan ticari ilişkiye konu olan ürünlerin birim fiyatları ve sipariş adedinin karşılığı olan toplam tutar ile ödeme şartlarını belirten -----tarihli ------yer alan hususların tamamının imza ve kaşe ile onaylanarak kabul edildiğini, proformada belirtilen şartların davalı tarafından onaylanması ile taraflar arasında ticari sözleşmenin akdedildiğini, müvekkili şirkete karşı borçlu konumda bulunduğunu,

proforma faturanın kabulüne istinaden ürünlerin davalı tarafa teslim edilerek ilgili ürünlerin faturalarının düzenlendiğini, davalı tarafından faturalara hiçbir itirazda bulunulmadığını, faturaların kabul edilmiş olmasına rağmen müvekkili şirkete ödeme yapılmadığını, kesilen faturalara binaen cari hesap ekstresinde de görüleceği üzere toplamda 397.050,41 TL tutarında ödeme yapıldığını, proforma faturaların üzerindeki bedelin EURO olmasına rağmen işbu ödemeler in TL olarak hesaplara intikal ettiğini, davalı tarafından teslim + montaj işlemlerine ilişkin müvekkiline herhangi bir ihtar veyahut eksik bildirime yönelik geri dönüş yapılmadığını,

davalı tarafça söz konusu faturalara yasal 8 günlük süre içerisinde itiraz edilmediğini, söz konusu yapılan ödemeler ile fatura bedelleri arasındaki farkın mahsubu sonucunda 2021 yılı sonunda müvekkili şirketin davalı şirketten bakiye 427.167,98 TL alacağı bulunduğunu, arabuluculuk sürecinin anlaşamama ile sonuçlandığını belirterek; müvekkilinin haklı alacağının tahsilinin imkansız hale gelmemesi amacıyla davalı aleyhine öncelikle teminatsız, Sayın Mahkeme aksi kanaatte ise uygun bir teminat mukabilinde ivedililikle ihtiyati haciz kararı verilmesine,

haklı davalarının kabulü ile itirazın iptaline ve takibin devamına, dava ve takip konusu alacağın likit olmasından bahisle kötü niyetli davalı/borçlu aleyhine dava ve takip değerinin %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı yana tahmiline karar verilmesini talep etmiş ve dilekçeleri ekinde --------- Vekaletnameye yer vermiştir.

CEVAP

Davalı vekilinin 10.05.2022 tarihinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle.

Alacaklı tarafın yetkisiz mahkemeden imzası müvekkiline ait olmayan proforma fatura ile ödenmiş bir borcu konu yaparak ihtiyati haciz kararı aldığını, borçlu olmadıklarını, aksine alacaklı olduklarını, alacaklı konumundaki şirketin muhasebe biriminin 17.12.2021 tarihinde daha önce yapmış oldukları ödemeleri, kalan borcu, bu borcun hangi proforma faturalara göre belirlendiğini içeren e-mail yolladığını, yapılan yanlış hesaplamaları ve ayrıca daha sonrasında gerçekleştirilen ödemeleri iş bu dilekçe ile tüm dekont ve proforma faturaları da ek olarak sunduklarını,

borca ve tüm ferilerine itiraz ettiklerini,------- dekontlarını da mahkemeye sundukları ödemelerin müvekkili şirket tarafından alacaklı şirkete gerçekleştirildiğini, müvekkili şirketin cebri icra tehdidi altında yaptığı 70.000,- TL ödeme haricinde alacaklı şirkete toplam 44.076,4179 Euro ödeme yaptığını, borç dayanağı olarak gösterilen ilk proforma faturada tüm ürünlerin fiyatları yanlarında gösterilmiş en alt kısımda da toplam miktarın hesaplandığını, ilk proforma fatura içerisindeki 6-7-8-14. kalemdeki ürünlerin hiç gelmediği ya da iade edildiğini,

tüm kalemlere uygulanan KDV miktarından iade edilen ürünlerin KDV miktarı olan 1.002,6 Euro'nun düşülmediğini, iade edilen ürünlerin proforma fatura fiyatı ile iade sonrası düşülen miktarı arasında 1.550 Euro fark bulunduğunu, yanlış hesaplanmış ve haksız olarak belgeye eklenmiş bu miktarların ihtilaflı olduğunu ve borçlu olmadıklarını, "Alacaklı şirket tarafından gönderilen belgeye göre toplam borcun 51.778 Euro + 18.900 Türk Lirası olduğunu; ödemeleri sundukları üzere alacaklı şirkete, gönderdikleri belge tarihinden önce ödenen miktarın 28.437,4325 Euro olduğunu.

5.570 Euro iade ürünlerin ücreti ve ayrıca hesaplamaya katılan 1.002,6 Euro iade ürün KDV miktarı da düşüldüğü takdirde 16.767,9675 Euro+ 18.900 Türk Lirası kaldığını; gönderilen 17.12.2021 tarihli belgeden sonra dekontları mevcut 12.000,9454 Euro ve 3.638,04 Euro ödeme yapıldığını; bu ödemelerden sonra kabul anlamına gelmemekle birlikte kalan miktarın 1.128,9821 Euro+ 18.900 Türk Lirası olduğunu; fakat öncesinde mevcut -------- dosyası ile 240.326,46 Türk Lirası ihtiyati haciz miktarına karar verildiğini;

bu karar ile davacı tarafın müvekkil şirketin iş yerine haksız nedenle hacze geldiğini, iş yerinin devamlılığı için hayati önem arz eden makineleri muhafaza etmeye çalıştıklarını; bu durumu önlemek için haciz tutanağından anlaşılacağı üzere davacı vekili hesabına 70.000 Türk Lirası ödeme yapıldığını; bu yapılan ödeme ile müvekkil şirketin davacı şirketten alacaklı durumunda olduğunu; yukarıda hesaplanan kalan miktar dahi ihtilaflı olmakla birlikte yapılan ödemelerin göz ardı edilerek bu miktarda ihtiyati hacze karar verilmesinin büyük bir mağduriyete yol açtığını;

alacaklı konumundaki şirketin ihtiyaten haciz uyguladığını, haciz tutanağından da anlaşılacağı üzere borçlu duruma düştüğünü, tüm dekont ve belgelerden de anlaşılacağı üzere 02.02.2022 tarihinde-------- üzerinden müvekkil i şirketin borçlu olabileceği ihtilaflı olan miktarın Türk Lirası cinsinden 36.021,35 TL olduğunu, bu miktarın hacze gelen alacaklı şirket vekillerinin hesabına yatırılan 70.000.- TL'nın oldukça altında kaldığını, davacı şirketin alacak riskinin düşürülmesi için TL cinsinden ödemeleri kabul ettiğini fakat ödeme yapıldığı tarihteki -------- göre ödenen miktarını borçtan düşmediğini,

müvekkili şirketin borcu olmaması ayrıca daha önce aldırılan ihtiyati haciz kararının varlığı nedeniyle davacı vekilinin talebinde hukuki yararın bulunmadığını belirterek; davanın reddine, davacı şirkete herhangi bir borçları olmadığının hüküm altına alınmasına, HMK madde 127 uyarınca ek cevap süresi verilmesine, müvekkil i davalı şirketin yapılan inceleme ile davacı şirketten alacaklı olduğunun belirlenmesine, haksız olarak başlatılan icra takibinin iptali ile uğranılan tüm zararın giderilmesi ve kötü niyetli olarak yürütülen takip nedeniyle %20 den az olmayacak şekilde icra inkar tazminatının davacı aleyhine karar verlmesine,

tüm dosya masrafları, harç ve giderlerin karşı tarafa yükletilerek, avukatlık karşı vekalet ücretinin tarafları lehine hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmişler ve dilekçeleri ekinde ------- Faturaya ve Vekaletnameye yer vermişlerdir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, açık hesaba dayalı genel haciz yolu ile takipte ödeme emrine itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

İtirazın iptali davası İcra İflas Kanunun 67. Maddesinde düzenlenmiştir. İcra dosyası celp edilmiş, borçlunun ödeme emrine süresi içerisinde itiraz ederek takibi durdurduğu tespit edilmiştir.4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca kural olarak, aksi kanunca belirlenmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispata mecburdur.

Bu hüküm, kaynak İsviçre Medeni Kanunu’ndaki şekli gibi, “bir vakıadan kendi lehine haklar çıkaran taraf, o vakıayı ispat etmelidir” şeklinde anlaşılmalıdır. Davacı taraf ,bedeli ödenmeyen faturalara dayalı alacak talebinde bulunmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca kural olarak, aksi kanunca belirlenmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispata mecburdur.

Bu hüküm, kaynak İsviçre Medeni Kanunu’ndaki şekli gibi, “bir vakıadan kendi lehine haklar çıkaran taraf, o vakıayı ispat etmelidir” şeklinde anlaşılmalıdır. Davacı taraf ,bedeli ödenmeyen faturalara dayalı alacak talebinde bulunmaktadır. Buna göre öncelikli incelenmesi gerek husus faturanın ispat gücüdür.

6102 sayılı TTK'nın 21/2. maddesi şu şekildedir: ''Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır''. TTK'nın 21/2.(6762 sayılı TTK'nın 23/2.) maddesi ile faturanın tacirler arasında ifaya yönelik ispat aracı olduğu, süresinde itiraz edilmemekle münderecatından sayılan hususlar yönünden düzenleyen lehine, adına fatura düzenlenen aleyhine bir karine getirilmiştir.

Bu karine faturanın ispat gücünü ortaya koymaktadır. Fatura düzenleyen tacirin anılan karineden yararlanabilmesi için fatura tanzim edenle, adına fatura tanzim edilen arasında akdi ilişki bulunması, faturanın akdin ifasıyla ilgili düzenlenmesi gerekir.

Fatura sözleşmenin kurulma safhasıyla ilgili olmayıp ifasına ilişkin olduğundan öncelikle temel bir borç ilişkisinin bulunması gerekir.Davacı taraf dava konusu faturalardan dolayı takip talebi başlatmış, davalı tarafta faturalarda belirtilen bir kısım malın teslim edilmediğini ve davacının alacağı olmadığını aksine borçlu olduğunu belirterek borca itiraz etmiştir.HMK 222/2.maddesinin " Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır." şeklinde düzenlendiği,

her ne kadar davalı defterlerinde 2021 yılında davacıya yapılan ödemelerin 2022 yılında kayıtlı olduğundan defterlerin usulüne uygun tutulduğunun söylenemeyeceği belirtilmiş ve bu husus davalı açısından aleyhe delil oluşturabileceği kabul edilse de sonuç olarak taraf ticari defterlerinin birbirini doğrulamamakta olup davacı lehine kesin delil teşkil etmemektedir.Davalı vekili cevap dilekçesinde alınan ürünlerin ödemlerini ödeme tarihinde ki kur üzerinden ödediğini beyan etmiş ve bu doğrultuda ödemelere ilişkin dekontları sunmuş olup proforma faturada bulunan ----- nolu ürünlerin ise teslim edilmediğini beyan etmiştir.

Davacı tarafça dosyaya sunulan teslime dair servis formları incelendiğinde bahse konu ürünlerin teslimine dair bir tespit bulunmadığı ilgili ürünlerin servis formlarında yer almadığı bununla birlikte tarafların vergi dairelerine sundukları ------- incelendiğinde ise davacının iddiasının aksine tarafların birbiriyle uyumlu bir şekilde vergi dairesine 698.490,15 TL alım ve satım bildiriminde bulundukları ve davalının bu miktar üzerinden ödemede bulunduğu bu haliyle davacının da kabulünde olduğu üzere peşin satışa konu ürünlerin tesliminden-------çok sonraki tarihlerde VUK 231/5 maddesi uyarınca ilgili malın tesliminden veya hizmetin yapıldığı

tarihten itibaren azami yedi gün içinde fatura düzenlemek zorundadır hükmünün aksine ------ faturalar düzenleyerek teslim edilmeyen ürünler de dahil olmak üzere davalı tarafça Euro üzerinden bir çoğu daha önceden olmak üzere ödeme yapılmış olmasına rağmen davacının bir nevi kur farkı mahiyetinde alacak oluşturduğu anlaşılmakla sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.Davalı tarafça, borcun sona erdiğini gösterir yapılan ödemelere yönelik sunulan dekontlar ve yukarıda izah edilen gerekçeler dikkate alındığında davacının davasında haksız ve aynı zamanda kötü niyetli olduğu anlaşılmakla 170.326,

46 TL üzerinden hesaplanan %20 kötü niyet (kısa kararda sehven icra inkar tazminatı olarak belirtilmiş olup düzeltme yapılmamıştır.) tazminatının davacından alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm; Arıntısı ve yasal gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davanın ve icra inkar tazminatı talebinin REDDİNE,

2-Davacının haksız ve kötü niyetli olduğundan 170.326,46 TL üzerinden hesaplanan %20 icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3- Peşin alınan 2.908,76 TL harçtan, alınması gerekli 269,85 TL peşin harcın düşümü ile geri kalan 2.638,91 TL harcın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,

4-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ,

5-Davacı tarafça peşin yatırılmış olan gider avansından artan kısmın, karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,

6-Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ye göre 27.252,23 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-1.560,00 TL Arabulucu ücretinin davacıdan tahsiliyle hazineye irad kaydına,

Dair; Gerekçeli mahkeme kararının taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf yolu açık olduğuna dair davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.02/11/2023