İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/776 K.2020/450

T.C. İstanbul Anadolu 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO

2020/776 Esas

KARAR NO : 2020/450

DAVA

Tazminat (Rücûen Tazminat)

DAVA TARİHİ : 15/10/2020

KARAR TARİHİ : 16/11/2020

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Rücûen Tazminat) davasında yapılan inceleme sonunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkili olan davacı ile davalı arasında----- bulunan --- ---, davalının bu işin yapımını sözleşme ile üstlendiğini, 20/11/2015 tarihinde inşaat yapımı sırasında davalının sözleşme gereği kendisinin inşaata geçirdiği işçilerden dava dışı ------- iş kazası geçirdiğini, dava dışı --- sigorta kaydının müvekkili olan davacı tarafından yapıldığından ve işveren olarak ----- karşı sorumlu olduğundan kurum zararının tazmini için İstanbul Anadolu ---.

İş Mahkemesinin --- Sayılı dosyasında rücuen tazminat davası açıldığını, müvekkili olan davacının bu dosya nedeni ile kuruma 25/08/2020 tarihinde 93.284,74-TL ödediğini, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile kuruma ödenen 93.294,74-TL'nin ödeme tarihi olan 25/08/2020 tarihi itibariyle işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini , yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, rücûen tazminat istemine ilişkindir. İstanbul Anadolu ---. İş Mahkemesi'nin --- Esas sayılı dosyasında UYAP sistemine kayıtlı evraklar celp edilerek dosya arasına alınmıştır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde hangi işlerin ticari dava olarak nitelendirilecekleri belirlenmiş, 5.maddesinde Ticaret Mahkemeleri'nin kuruluşu ve hangi mahkemelerin Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakacağı belirlendikten sonra Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye ve diğer Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu belirtilmiştir.

Ticari davaları mutlak ticari davalar, nisbi ticari davalar, yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olması durumunda ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grubta toplamak mümkündür. Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır.

Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz.

TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi, hem de iki tarafın tacir olması gereklidir.

Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir.

Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

Davacı, İstanbul Anadolu---- İş Mahkemesinin --- Esas, ------- Karar sayılı dosyasıyla davacının --- ödemesi kararlaştırılan gelir kaybı, geçici iş göremezlik ve tedavi gideri bedelinin davalıdan rücûen tazminini talep etmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 2- (1): "Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir."

(2): "Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir."

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemelere ve yapılan açıklamalara göre uyuşmazlığın TTK.'nun 4. maddesine göre mutlak ticari dava veya nispi bir ticari dava niteliğinde olmadığı, eldeki rücûen tazminat davasının genel görevli -----Mahkemesinde görülmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Sonuç itibariyle; işbu uyuşmazlıkta Mahkememizin görevsizliğini, ---- Mahkemelerinin görevli olduğunu tespit etmek gerekmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 114/1-c uyarınca görev bir dava şartıdır. Yine aynı kanunun 115. maddesine göre, dava şartlarının mevcut olup olmadığının davanın her aşamasında Mahkemece re’sen araştırılması, bulunamadığı takdirde davanın usûlden reddine karar verilmesi gerektiğinden Mahkememizin görevsiz olması nedeniyle aşağıdaki hüküm kurulmuştur.