İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/1021 K.2023/467

T.C. İstanbul Anadolu 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2022/1021 Esas

KARAR NO: 2023/467

DAVA

Şirketin İhyası

DAVA TARİHİ: 15/11/2022

KARAR TARİHİ: 14/06/2023

Mahkememizde görülmekte olan Şirketin İhyası davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkili ----- işlem gören ----- sicil numaralı ----- şirketinde sigortalı ------- TC Kimlik No'lu ------ 31/12/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralandığını ve bu kaza neticesinde malul kaldığını, müvekkili tarafından sigortalıya peşin değerli sermaye geliri, geçici işgörmezlik ödeneği ve tedavi giderlerinin yapıldığını, bu ödemelerin kusuru oranında işveren ------- şirketinden rücuen tazminat talepli olarak ------ sayılı dosyası ile dava açıldığını, anılan davada kendilerine dava dışı şirketin ihyası için süre verildiğini, dava dışı şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ------ cevap dilekçesinde özetle; ------- Ticaret Sicili’ne tescil konusundaki taleplerinin, ilgili yasanın kendisine verdiği yetki ve görev alanı içinde değerlendirdiğini ve sonuca bağladığını, yargı merci gibi hareket edemeyeceğini, yasal şartlar oluşmuşsa yapılan işlemle ilgili tescil kararı verdiğini, aksi halde, gerekçe göstererek tescil talebini reddettiğini, müvekkili müdürlüğe ------ ticaret sicil numarasına kayıtlı dava dışı ------ şirketinin prosedürlere uygun olarak tasfiye edildiğini,

olağan tasfiye sürecinden kaynaklanan tasfiye sürecindeki eksik yada erken sonuçlandırılan tasfiye memurunun kusurundan dolayı ------ sorumluluğu bulunmadığını, müvekkilinin davanın açılmasına sebep olacak herhangi bir işlem yapmadığını, tasfiye sürecinde eksik olarak yapıldığı iddia edelin işlemlerin muhatabının tasfiye memuru olduğunu, bu nedenle müvekkilinin yasal hasım konumunda olduğundan yargılama masraflarının üzerlerine yüklenmemesi gerektiğini, müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; davalı Tasfiye Halinde ------ şirketinin ------ sayılı dosyasındaki işçilik alacağında taraf teşkili sağlanabilmesi için açılan şirketin ihyası davasıdır.------ sicil nolu dava dışı ------ şirketinin ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinde; şirketin sermayesinin 2.200.000,00 TL, ana sözleşmesinin 14.08.1997, ortağının ve tek yetkilisinin ------ olduğu, şirketin tasfiyesinin sona erdiği 04.08.2021 tarihinde tescil edildiğinden sicil kaydının terkin edildiği,

------ sayılı davacının açmış olduğu belirsiz alacak ve rücuen tazminat davasında, taraf teşkili sağlanması için davacıya iş bu ihya davasını açması için süre verildiği görülmüştür.

Bu kapsamda şirketin ihyasında davacının hukuki menfaatinin bulunduğu tespit edilmiş olup, 6102 sayılı TTK 547. maddesinde "...tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklıların şirket merkezinin bulunduğu yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinden bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar şirketin yeniden tescilini isteyebilir", şeklinde düzenleme bulunduğu, davacının tasfiye esnasında derdest olan icra takibi dosyası nedeniyle bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu,

bu nedenle davanın kabulüyle ------ ------ ticaret sicil numarasına kayıtlı ------- şirketinin ------ sayılı dosyasındaki işlemler ile sınırlı olmak üzere ihyasına, tasfiye işlemlerini yerine getirmesi için, TTK'nın 547/2. maddesine göre, şirketin yetkili ortağı ------ tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiş, davalı------ ise yasal hasım olması ve davalı ticaret sicil müdürlüğünün iş bu davanın açılmasında üzerine atfedilecek bir kusur ve ihmalinin bulunamaması karşısında, davalı ------ yargılama giderleriyle sorumlu tutulamayacağı, yine davalı tasfiye memurunun,

tasfiye sırasında belirsiz alacak ve rücuen tazminat davası varken bu konuda bilgi sahibi olduğunun kanıtlanamadığı, bu nedenle tasfiyeyi sonlandırmasında ve bu davanın açılmasına sebebiyet verilmesi noktasında kusurlu olduğu kanıtlanamadığından yargılama masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.