İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/97 K.2024/796

T.C. İstanbul Anadolu 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2020/97

KARAR NO : 2024/796

DAVA

Alacak (Ticari İşletme Kirası Sözleşmesinden Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 13/01/2020

KARAR TARİHİ : 18/11/2024

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari İşletme Kirası Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA/TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkili ---- Yetkilisi ile, davalı ----Hastanesi) yetkilisi arasında 25.09.2018 tarihinde Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümü İşletme Sözleşmesi düzenlendiğini, iş bu düzenlenen sözleşme çerçevesinde müvekkili davacı, ---- Hastanesine ait Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümünün işletmesini kiralamış olduğunu, davalı tarafa hastanenin Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümünün İşletmesine karşılık olarak aylık 60.000,00 TL kira ödemesi yapacağını, müvekkili üç aylık kira ödemesini hastaneye nakit olarak yaptığını ve işe başladığını,

müvekkili davacı firma sözleşmenin ayakta kaldığı süre içerisinde hastaneden hak edişlerini bir türlü zamanında ve tam olarak alamadığını, iş bu sebeple taraflar arasındaki işletme sözleşmesi tarafların karşılıklı rızası ile 04.09.2019 tarihinde sonlandırıldığını, ancak sözleşme sonunda müvekkile şirket yetkilisi defalarca hesap mutabakatı yapmak istemesine rağmen bir türlü davalı hastane hesap yapmaktan imtina ettiğini, müvekkilin hak edişlerini ödemeye yanaşmadığını, iş bu sözleşmeden kaynaklı alacaklar hususunda dava şartı olan Arabuluculuk müracaatı yapıldığını ancak anlaşamama ile sonuçlandığını,

davanın kabulüne,yargılama giderleri ve ücretin vekaletin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP /TALEP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

DELİLLER

Taraf şirketlere ait BA/BS formları, bilirkişi raporları.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.Somut olayda; davacı tarafın davalı Özel ----Hastanesine ait Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümünün işletmesini kiraladığı, taraflara arsındaki sözleşme hükümleri gereği buna karşılık davalı tarafa aylık 60.000-TL kira ödemesi yapmayı taahhüt ettiği, sözleşmenin Gelir ve Gider paylaşımı başlıklı maddesinde belirtildiği üzere bölümün işletmesinden elde edilen gelirin tamamının davacı firmaya ait olacağının, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon bölümünde üretilen tüm gelirler, Laboratuar ve Radyoloji dâhil tetkik hizmetlerinden ise KDV hariç %10 bedelin davacı tarafa ödeneceğinin,

hastane otomasyon sistemine o ay işlem gören SGK gelirleri de her ayın son günü dahil edilerek yapılacak hesaplama ile oluşan cirodan paylaşımla hesaplanarak takip eden her ayın yirmisinde fatura karşılığında ödemenin davacının belirleyeceği hesap numarasına yatırılacağının kararlaştırıldığı, davacı şirketin hastaneden hak edişlerini zamanında ve tam olarak alamadığı iddiası ile sözleşmenin tarafların karşılıklı rızası ile 04.09.2019 tarihinde sonlandırıldığı, huzurdaki dava ile davacı tarafın sözleşmenin yürürlükte olduğu sürece ilişkin bakiye alacağının tahsilinin talep edildiği görülmüştür.

Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; her ne kadar davalı tarafça süresi içerisinde cevap dilekçesi sunulmamış ise de yargılamanın her aşamasında takas/mahsup talebinin ileri sürülmesinin mümkün olduğu (TBK m. 139 vd.), taraflar arasında düzenlenen sözleşmede uyuşmazlık halinde davalının defterlerinin esas alınacağına dair münhasır delil sözleşmesi akdedildiği, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 14.04.2022 tarihli bilirkişi raporu ile davalı ---- 2018 yılına ait faturalar vergi denetim incelemesinde olduğu için 2018 yılları faturalar sunulmadığından,

inceleme dönemine ait davalıya ait Hastanenin Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon bölümü ile ilgili Sosyal Güvenlik kurumuna kesilen fatura toplamının mezkur CD içeriğindeki kayıtlarla karşılaştırılamadığı, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri çerçevesinde ve tespit edilen faturalar çerçevesinde davacı tarafın hakkedişinin 75.435,47-TL olduğu, davalı tarafın davacı taraftan olan alacak miktarının sadece ödenmeyen kira bedelleri yönünden dahi bu rakamdan çok daha yüksek olması, davalı tarafın bunun mahsubunu talep etmesi sebebiyle bakiye alacağın tespit edilemediği anlaşılmakla ispat edilemeyen davanın reddine karar vermek gerekmiştir.