KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2023/197
- Karar No
- 2025/151
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2025
Karar Metni
652 kelime·3 dk okuma·9 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO : 2023/197
KARAR NO : 2025/151
DAVA
Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)
DAVA TARİHİ : 22/03/2023
KARAR TARİHİ : 10/02/2025
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 05.11.2022 tarihinde davalı sigort şirketine sigortalı, davalı ---- na ait ve olay günü davalı sürücü --- nun sevk ve idaresindeki ----plaka sayılı araç ile davacı ytarafa ait ----- plaka sayılı araç arasında meydana gelen trafik kazası nedeniyle davalılardan maddi manevi tazminat talebinde bulunduğu görülmüştür.
CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; huzurdaki uyuşmazlığın belirsiz alacak olarak ikame edilmesinde hukuki yarar bulunmadığını, KTK nın 97. maddesinde düzenlenen sigortacıya başvuru şartı yerine getirilmeden dava yoluna başvurulduğunu, müvekkili sigorta şirketinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve teminat limitleri dâhilinde tazminattan sorumlu olduğunu, kusur oranının gerçeği yansıtmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte, kusur durumunun bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesi gerektiğini,
davacının kaza nedeni ile malul kalıp kalmadığı ve maluliyet oranın tespiti için dosyanın ATK ya gönderilerek kaza tarihinde geçerli olan yönetmelik hükümlerine göre rapor alınması gerektiğini, davanın usulden ve mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddi gerektiğini belirttiği görülmüştür.
DELİLLER
Dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgeler.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, trafik kazası nedeniyle oluşan cismani zarar ile manevi zararın davalı araç sürücüsü, araç maliki ve kazaya karışan aracın ZMM sigortacısından tahsili talebine ilişkindir.
Davacı vekili 15/03/2023 ve 10/02/2025 tarihli feragat dilekçelerinde özetle; tüm davalılar bakımından açılan davadan feragat edildiğini belirttiği görülmüştür.
Davalı sigorta şirketi 29/02/2024 tarihli beyan dilekçesinde özetle; davacı taraftan yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin olmadığını belirttiği görülmüştür.
Davalı ---- ve ----- vekili 06/03/2025 tarihli beyan dilekçesinde özetle; davacı taraftan yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin olmadığını belirttiği görülmüştür.
6100 Sayılı HMK'nın 74.Maddesi kapsamında dosyaya mübrez vekaletname üzerinde yapılan incelemede davacı vekilinin davadan feragat yetkisinin bulunduğu görülmüştür.
Davadan feragat; HMK mad. 307. Uyarınca davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Feragat dilekçe ile veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragatın hüküm ifade etmesi karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Feragat hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. HMK md. 311 uyarınca feragat kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Bu doğrultuda davacı vekilinin mahkememizde açılan davadan feragat ettiği anlaşılmakla açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek aşagıdaki şekilde hüküm tesis olunmuştur.
6100 Sayılı HMK'nin 323.maddesinde sayılan tüm yargılama giderleri taraf vekillerinin beyanlarına ve dosya kapsamına göre karşılıklı olarak tarafların üzerinde bırakılmıştır. Ancak yargılama gideri kapsamında kalan 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A-(13)maddesi ile Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Yönetmeliğinin 26/2. maddeleri gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden AÜT uyarınca ödenen arabuluculuk ücretinin ise;
feragat beyanının sulh ve ödemeye bağlı olarak yapıldığının anlaşılması nedeniyle davalı tarafın davanın açılmasını sebebiyet verdiği ve yalnızca sigorta şirketi bakımından arabuluculuğa başvuru zorunlu olduğundan davalı sigorta şirketinden alınarak hazineye gelir kaydına da karar verilmek suretiyle 6100 Sayılı HMK'nin 297/2 maddesi gereğince aşağıdaki şekilde hüküm ihdas edilmiştir.
İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2023/197, K. 2025/151, 10 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama