KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2014/1460
- Karar No
- 2019/394
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2019
Karar Metni
960 kelime·5 dk okuma·8 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO
2014/1460 Esas
KARAR NO: 2019/394
DAVA
Kayıt Kabul
DAVA TARİHİ: 05/11/2014
KARAR TARİHİ: 05/04/2019
Mahkememizde görülmekte olan Kayıt Kabul davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
DAVA
Davacı vekili dilekçesinde özetle talep ve dava etmiştir. davacının avukat olduğunu, müflis şirketin İstanbul Anadolu 9.Asliye Ticaret Mahkemesinin ------ esas sayılı dosyası ile görülen iflasın ertelenmesi davasını vekaleten takip ettiğini, davada şirketin iflasına karar verildiğini, dava nedeni ile ---- USD vekalet ücreti ve ------- TL masraf alacağını alamadığını, iflas masasına usulüne uygun şekilde alacak kaydı için müracaat edildiğini, davalı şirket ile davacı arasında vekalet ilişkisini gösterir vekaletname ile davacının vekalet alacağını kanıtlayıcı masraf belgelerinin sunulduğunu,
iflas idaresinin talep edilen belgeleri yeterli görmemesi nedeni ile haksız olarak talebini reddettiğini belirterek ---- TL masraf ve --------- USD + KDV vekalet ücreti alacağın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bir alacağın sıra cetveline kayıt ve kabul edilebilmesi için alacağın varlığının kesin ve birbirini doğrulayan belgelerle yargılamaya ihtiyaç göstermeyecek şekilde ispat edilmesi gerektiğini, soyut bir alacağın varlığı değil somut bir temel borç ilişkisinin mevcudiyetinin ispatlanması ve ancak o vakit alacak sıra cetveline kayıt ve kabul edilmesi gerektiğini, davacı tarafından yapılan 114 kayıt numaralı başvuru ile 250.000 USD + KDV vekalet ile 38.987,17 TL'nin kayıt ve kabulünü talep ettiğini, ifalas idaresinin red kararı verdiğini, verilen kararın yasaya ve hukuka uygun olduğunu,
davacı vekilince vekalet ücreti adı altında yüksek bir miktar talep edilmesine rağmen başvuru evrakları arasında bu masrafları kanıtlamaya yeterli bir evrakın ispata yeterli yazılı bir ispat aracının sunulmadığını, davacının yalnızca kendi uhdesinde bulunan sözleşmelere dayanarak alacağını ispatlayamayacağı, sözleşmenin her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğunu, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 20.06.1936 gün ve 13141/7143 sayılı kararında ana kuralı belirlediğini, temel hukuki ilişkinin ispatlanmasının zorunlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLER VE GEREKÇE
Dava, sıra cetveline itiraz ve neticelerini düzenleyen İİK'nun 235.maddesi hükmüne dayalı kayıt kabul davasıdır.
Müflis hakkında İstanbul Anadolu 9.Asliye Ticaret Mahkemesinin ---- tarih ve ---------- esas sayılı dosyası ile iflas kararı verildiği, iflas kararının kesinleştiği, tasfiyenin İstanbul Anadolu 3.İcra ve İflas Müdürlüğünün------ sayılı dosyasından yürütülerek iflas idare memurlarının seçildiği, her bir iflas idare memurunun münferiden temsile yetkili olduğu, davacının alacağın sıra cetveline yazılması bakımından iflas idaresine başvurduğu ve alacağı red edildiği, sıra cetvelinin--------- tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, davanın süresinde açıldığı dosyadan anlaşılmıştır.
Davanın, İİK'nun 223/3 ve 235 maddesi hükümlerine göre süresinde açıldığının belirlenmesiyle davacının alacağıyla ilgili deliller toplanıp müflis defterleri de incelenmek suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.
Bu itibarla toplanan deliller, mahkememizce kısmen benimsenen bilirkişi raporları, tarafların iddia ve savunmaları hep birlikte değerlendirildiğinde;
Davacı ile iş sahibi------------arasında 20.01.2012 tarihli KDV ve stopaj hariç 250.000 TL vekalet ücreti ödeneceğine ilişkin Avukatlık sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmeni 4. Maddesinde iş sahiplerinin sözleşmede belirtilen ücretlerin ödenmesinde müşterek ve müteselsil sorumlu olduklarının belirlendiği, davacının sözleşme gereği iş sahiplerine vekalet İstanbul Anadolu 9 Asliye Ticaret Mahkemesinin ----------- esas sayılı dava dosyasında görev yaptığı, davacının 250.000 USD alacağının bulunduğu, 08.05.2013 iflas karar tarihi itibariyle --------- Bankası efektif satış kurunun 1.7997 TL olduğu,
davacının 250.000 USD x 1.7997 TL = 449.925,00 TL alacağının bulunduğu, davacının İflas Müdürlüğüne alacak talebinde bulunurken 250.000 USD için ( KDV ve stopaj hariç) masaya kayıt talebinde bulunduğu görülmekle 449.925,00 TL davacı alacağının müflisin iflas masasına kayıt ve kabulü gerektiği,
Davacının masraf talebine ilişkin ise;
Sözleşme de ayrıca 50.000 USD.nin yargılama giderleri için ödeneceği bu bedelin üstünde masraf çıkması halinde ilave çıkan masrafların avukat tarafından karşılanacağı, mahkemece atanacak kayyumların ücretlerinin sözleşmede belirtilen bu ücretlerle ilgili olmadığı da vurgulanmıştır.
Sözleşmede açıklık bulunmayan hallerde 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu hükümlerinin de uygulanacağı belirtilmiştir.
Yargılama masrafları Yargıtay tarafından masrafların aksine sözleşme yoksa alınmadığının avukat tarafından ispat edilmesi gerektiği içtihat edilmektedir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki Avukatlık Kanunu'nun 173/2 maddesinde, "Avukata tevdi edilen işin yapılması veya yapıldıktan sonra sonucunun alınması için gerekli bütün vergi, resim, harç ve giderler, iş sahibinin sorumluluğu altında olup, avukat tarafından ilk istekle avukata veya gerektiği yere ödenir. Bu harcamaların avukat tarafından yapılabilmesi için yeteri kadar avansın iş sahibi tarafından verilmiş olması gerekir," hükmü mevcut olup bu hüküm gereğince işin görülmesi için gerekli olan tüm masrafların iş sahibi tarafından işin başında avukata ödenmiş olduğu karine olarak kabul edilmelidir.--
Dosyamızda yer alan sözleşmede 50.000 USD.nin masraf olarak ödeneceği belirtilmiştir.
Davacı avukat tarafından işe başlandığı ve iflasın ertelenmesi davasının takip edildiği gözetildiğinde de bu masrafların işin başında ödeneceği karinesi gerçekleşmiş aksi yönde belge de ileri sürülemediğinden masraf talebininkanıtlanamadığı belirlenmekle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2014/1460, K. 2019/394, 5 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama