İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/1207 K.2018/849

T.C. İstanbul Anadolu 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO : 2017/61

KARAR NO : 2018/735

DAVA : İTİRAZIN İPTALİ

DAVA TARİHİ : 16/01/2017

KARAR TARİHİ : 09/10/2018

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalı şirket ile hizmet sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme kapsamında 8825,37 TL bedelli fatura düzenlendiğini, görüşmeler sonucunda borcun ödenmemesi nedeniyle İstanbul Anadolu ...... İcra Müdürlüğünün 2016/15465 Esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, bu nedenlerle davalı borçlunun itirazının iptaline, %20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava, genel haciz yolu ile takipte ödeme emrine itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Davacı, davalıdan olan alacağının tahsili için İstanbul Anadolu ...... İcra Müdürlüğü'nün 2016/15465 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhinde icra takibi başlatmış olup, davalının itirazı ile icra takibi durmuştur. Davacı taraf süresinde açmış olduğu bu dava ile itirazın iptalini ve takibin devamını talep etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca kural olarak, aksi kanunca belirlenmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispata mecburdur. Bu hüküm, kaynak İsviçre Medeni Kanunu’ndaki şekli gibi, “bir vakıadan kendi lehine haklar çıkaran taraf, o vakıayı ispat etmelidir” şeklinde anlaşılmalıdır.

Somut olayda davacı, icra takibine konu alacağını sertifika hizmetine dayandırmış, davalı ise akdi ilişkiyi ve borcu inkâr etmiştir. Bu durumda, taraflar arasındaki akdi ilişkinin varlığını ispat yükü davacı taraftadır.

Öte yandan ticari defterlerle ispat ise 6100 sayılı HMK.nun 222. maddesinde düzenlenmiştir. Bir tarafın ticari defterlerinin ibrazının istenebilmesi ve talep edilmesine rağmen ticari defterlerin ibraz edilmemesinin defter sahibinin aleyhine sonuç doğurması, anılan kanun hükmünün 5. Fıkrası uyarınca, ancak karşı tarafın münhasır delil olarak bunlara dayanmasına bağlıdır. Aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12/10/2016 Tarihli. 2014/11-1159 E. 2016/967 K. S.lı kararında da vurgulanmış olup, HMK.nun "Tarafların belgeyi ibraz etmesi" başlıklı 220. Maddesinin ticari defter ve belgelerin ibrazında da uygulanması görüşü benimsenmemiştir.

Davacı, davalının ticari defterlerine münhasır delil olarak dayanmış değildir; defterler dışında da deliller bildirmiş ve bunları mahkeme huzuruna getirmiştir. Davacı dava açarken davalının defterlerine münhasıran dayanmadığından, davalının ticari defterlerini hazır etmemesinin aleyhine sonuç doğurması yukarıda bahsedilen içtihat uyarınca mümkün değildir.

Davacı alacak iddiasını 26/11/2015 tarihli 8825,37 TL (KDV dahil) bedelli faturaya dayandırmış olup, davalı şirketin yetkili tarafından düzenlenen teklif metinlerini dosyaya ibraz etmiştir. Davacı, davalı tarafından teklif edilen hizmetin kendileri tarafından yerine getirildiğini iddia ettiğine göre bu iddiasını ispat davacının üzerine düşmektedir.

Davacı, davalı ile aralarındaki ticari ilişkinin ve mal teslim olgusunun ispatı bakımından yazılı bir delil ibraz etmemiş ise de, vergi dairesinden gelen kayıtlardan davalı şirketin, davacı şirketle olan ticari ilişkisinden dolayı 2015 yılı 11. Ayında davaya konu hizmetin dayandığı faturayı vergi dairesine KDV hariç 7479,00 TL (KDV dahil 8825,00) bildirimde bulunduğu tespit edilmiştir. Davalı şirket tarafından tarafından vergi dairesine bulunmuş olduğu bu beyan davalıyı bağlayıcı nitelikte olduğundan, davacı bedeli 8825,37 TL olan fatura ile ilgili ticari ilişkiyi ve mal teslim olgusunun ispat etmiştir. Bu nedenle başkaca bir araştırma yapılmasına gerek görülmeden davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.