KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2021/275
- Karar No
- 2023/142
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2023
Karar Metni
605 kelime·3 dk okuma·9 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO
2021/275 Esas
KARAR NO : 2023/142
DAVA
Ticari Şirket (Ortaklıktan Çıkma Veya Çıkarılmaya İlişkin)
DAVA TARİHİ : 21/04/2021
KARAR TARİHİ : 21/02/2023
Mahkememizde görülmekte olan Ticari Şirket (Ortaklıktan Çıkma Veya Çıkarılmaya İlişkin) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
İDDİA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: müvekkilinin Nöroloji uzmanı olarak özel hastanelere hizmet verdiğini, davacının eşi -----ise Üroloji uzmanı olarak aynı şekilde özel hastanelere hizmet verdiğini, müvekkili ve esinin 25/10/2013 tarihinde------kurduklarını, davacı ve eşinin %50 oranında ortaklıklarının bulunduğunu, davacının eşinin son yıllarda aşırı alkol tüketmesi ve davacıya sürekli hakaret etmesi ile birlikte sadakatsiz yaşam nedeniyle eşiyle sorunlar yaşadığını, eşinin müvekkiline darp uyguladığından dolayı------tarafından soruşturma açıldığını, soruşturmanın halen devam ettiğini, davacı hakkında koruma kararı verildiğini,
davacının eşi tarafından aldatılması ve darp edilmesinden sonra eşine karşı boşanma davasının açıldığını, davanın derdest olduğunu, bu olaylardan sonra müvekkilinin eşinden ayrı yaşamaya başladığını, müvekkilinin iş hayatını sürdürebilmek için 10/11/2020 tarihinde------- tek başına kurduğunu, hastanelere hizmetini bu şirket üzerinden verdiğini, davalı şirket ve müvekkilinin eşinin de aktif olarak çalışmadığını, şirketin atıl durumda olduğunu, arabuluculuk yoluna gidildiğini ancak anlaşmanın sağlanamadığını iddia ederek; müvekkilinin davalı şirket ortaklığından TTK.
638'e göre çıkmasını, ortaklıktan çıkmaya bağlı olarak şimdilik 1.000,00 TL çıkma payının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, esas sermaye payının gerçek değerine uyan ayrılma akçesinin şimdilik 500,00 TL en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.
SAVUNMA
Dava dilekçesi ve tensip zaptının davalı tarafa tebliğ edildiği davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmadığı anlaşıldı. İNCELEME ve GEREKÇE : . Davacı vekili, 24/01/2023 tarihli feragat dilekçesi sunmuştur.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 307. maddesi uyarınca “(1) Feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir.”6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1-2 ve 4. maddeleri uyarınca “(1) Feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır.
(2) Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. (----- (4) Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.”6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 312. maddesi uyarınca “(1) Feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilir.”492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca “(1) Davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır.”Mahkememizce yapılan değerlendirmede,
davacı vekilinin 24/01/2023 tarihli dilekçesi ile talep sonucundan vazgeçerek davadan feragat ettiği, vekilin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin bulunduğu, feragatin şekil itibariyle ve kayıtsız şartsız olması nedeniyle usulüne uygun yapıldığı, karşı tarafın muvafakatine bağlı olmaksızın sonuç doğurduğu,
bu sebeplerle davaya son veren taraf işlemi olan feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği, feragat halinde feragat beyanında bulunan taraf aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilmesi gerektiği, ancak feragatin muhakemenin ilk celsesinden sonra vuku bulması nedeniyle karar ve ilam harcının üçte ikisinin alınması gerektiği, davalının yargılama giderlerinden vazgeçtiği anlaşıldığında lehine yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığı kanaatine varılmış, tüm bu gerekçelerle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2021/275, K. 2023/142, 21 Şubat 2023 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama