İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/481 K.2018/306

İstanbul Anadolu 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO

2017/481 Esas

KARAR NO : 2018/306

DAVA : Alacak

DAVA TARİHİ : 25/04/2017

KARAR TARİHİ : 22/03/2018

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan Alacak davasının mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP

Davacı vekilinin 25/04/2017 harç makbuz tarihli dava dilekçesinde özetle. Müvekkili şirket ile davalı Site Yönetimi arasında 10.10.2013 tarihinde 1 yıllık güvenlik sözleşmesi yapıldığını ve sözleşmenin 31.12.2016 tarihine kadar 1 yıl süreli olarak sürekli uzatıldığını.

28.12.2016 tarihinde yapılan ek protokolle de sözleşmenin 01.03.2017 tarihine kadar uzatıldığını, son sürenin 2 ay uzatılmasının gerekçesi ise yönetimin değişeceği ve yeni yönetimin müvekkilli ile sözleşme yapacağı olarak açıklandığını, ancak müvekkilinin davalı sitenin güvenlik ihalesini kendilerine haber verilmeksizin başka bir firmaya ihale edildiğini öğrenmiş olduğundan ve yaptıkları sözleşme de sona erdiğinden dolayı, ödenmeyen ocak ve şubat ayı hizmet bedelleri ile çalışan personelin kıdem, ihbar ve yıllık izin alacaklarını faturalandırarak davalıya gönderdiğini ancak,

davalı taraf ocak ve şubat ayı hizmet bedeli dışındaki personelin kıdem, ihbar ve yıllık izin alacaklarını içeren faturaları 10.10.2013 tarihli Sözleşmenin 13. Maddesine aykırı olduğu gerekçesi ile iade ettiğini, Bunun üzerine davalı taraf aleyhine İstanbul Anadol---İcra Müdürlüğü ---- Esas sayılı dosyasından ilamsız icra takibi başlatıldığını, başlatılan icra takibine davalı borçlu tarafından itiraz edildiğini, yapılan bu itiraz sonucunda icra takibinin durduğunu ancak yapılan işbu itirazın haksız olarak yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydıyla ,

haksız ve mesnetsiz itirazın iptaline takibin devamına, borçlunun %20'den aşağıda olmamak üzere inkar tazminatı ödemesine, yargılama giderleriyle vekalet ücretinin davalıya yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekilinin 30/05/2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; Davanın doğru mahkemede açılmadığını beyan ederek davanın görev yönünden reddini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesine göre, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Bu hükme göre ticaret mahkemelerinin görev alanı ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleridir. Ticari faaliyetleri ilgilendiren bütün davalar ticari dava değildir. Ticaret mahkemeleri ayrı bir yargı kolu oluşturmayıp, asliye hukuk mahkemelerine göre ihtisas mahkemeleridir. Bu nedenle ticari işlerle ilgili bütün davalar ticaret mahkemelerinin görev alanına sokulmamış, yalnızca uzmanlık gerektiren hususların ticaret mahkemelerince karara bağlanması esası getirilmiştir.

Ticari davaları, mutlak ticari davalar, nisbi ticari davalar, yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grubta toplamak mümkündür.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. 6102 sayıl TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi, hem de iki tarafın tacir olması gereklidir.

Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira.

Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür. 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun "Amaç" Başlıklı 1. maddesinde Kanunun amacı açıklandıktan sonra "kapsam" başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir.

Satıcı; "kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi"; tüketici ise "ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi" ifade etmektedir.

Aynı Kanunun 3. maddesinde de "Tüketici işlemi", "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemi” ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Bir hukukî işlemin sadece 6502 sayılı Kanunda düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Somut olayda davacı ile davalının güvenlik sözleşmesi imzaladıkları, dava konusu uyuşmazlığın bu sözleşmeden kaynaklandığı, davalının hizmet alan konumunda olup tüketici sıfatına haiz olduğu, uyuşmazlığın tüketici mahkemeleri tarafından görülüp, sonuçlandırılması gerektiği anlaşıldığından davanın görev yönünden reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.