İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/377 K.2023/246

T.C.İstanbul Anadolu 6 Asliye Ticaret Mahkemesi

ESAS NO

2022/377 Esas

KARAR NO: 2023/246

DAVA

İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 17/05/2022

KARAR TARİHİ: 16/03/2023

--- maddesine göre ---adına yargılama yetkisini kullanan bağımsız----Asliye Ticaret Mahkemesince, tarafça açılan dava üzerine yapılan yargılama nihayetinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

I.İDDİA

Davacı vekili; davalının, ---- tesisatın bulunduğu -----adresindeki işyerinde kaçak elektrik kullandığını, dava konusu alacağın talebe rağmen ödenmemesi nedeni ile davalı hakkında ------ sayılı dosyası ile icra takibinde bulunulduğunu, davalının dosya borcunun tamamına itiraz ederek takibin durdurulması neticesinde İİK.

Md.67 uyarınca İtirazın iptali davasının açılması zaruretinde kalındığını, davalının kuruma olan borçlarını ödemediğini, davalının haksız ve kötüniyetli olarak borca itiraz ederek takibin durmasına sebep olduğunu, davalarının kabulü ile davalı tarafından ----- sayılı dosyasına yapılan haksız ve kötüniyetli itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, takibe itirazın haksız ve kötüniyetli olması sebebiyle İİK 67/2. maddesi uyarınca hükmolunan bedelin %20'den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, yargılama gideri ve ücret-i vekâletin davalıya yükletilmesine,

arabuluculuk ücretinin davalıya yükletilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

ll. SAVUNMA:Davalı vekili; davacı yanın talep ettiği alacak kalemindeki alacağın hem özüne hem de tutarının gerçek olmaması, normal bir tüketim bedelinin talep edilmemesi sebebiyle haksız, mesnetsiz ve iyi niyetten uzak davasının reddine, haksız icra takibi nedeni ile davacı yanın %20 oranında tazminata mahkum edilmesini, dava, mahkeme masrafı ve vekalet ücretine hükmedilerek taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

lll.İNCELEME ve GEREKÇE: Dava, kaçak tutanağından kaynaklı alacak istemli icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre; bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin, taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olması ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

Yine, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir.

6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı madde gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki (6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak) iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir.

Göreve ilişkin düzenlemeler, HMK 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemelerce resen dikkate alınması gerekmektedir. 507 sayılı Kanun, 21/06/2005 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 76'ncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve maddenin ikinci cümlesi ile diğer yasaların 507 sayılı Yasaya yaptıkları atıfların 5362 sayılı Yasaya yapılmış sayılacağı açıklanmıştır.

Bu durumda 4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde 507 sayılı Yasaya yapılan atıf, 5362 sayılı Yasaya yapılmış sayılmalıdır. Bahsi geçen yeni yasal düzenlemede esnaf ve sanatkâr tanımı değiştirilmiştir.

Yeni yasanın 3 üncü maddesine göre esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun,------- esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dâhil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak belirtilmiştir. ----------

Somut olaya bakıldığında ise; dosyadaki bilgi ve belgelerden, kaçak elektrik kullanım tutanaklarından dava konusu yerin ticarethane olduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, davacı tüzel kişi yasa gereği tacir ise de, davalı gerçek kişinin tacir olup olmadığının usulünce araştırılması gereklidir. Bu sebeple mahkememizce davada görevli olunup olunmadığının tespiti için yukarıda açıklanan mevuzat hükümleri uyarınca usulünce araştırma yapılmış, bu kapsamda ilgili vergi dairesinden, ticaret odasından ve ticaret sicilden davalı yanın tacir bilgileri istenmiş ve nihayetinden müzekkerelere cevabi yazılardan davalı tarafın tacir olmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla davanın nispi ve mutlak ticari davalardan olmaması nedeniyle, mahkememizin görevli bulunmadığı, davanın genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde davanın görülüp sonuçlandırılması gerektiği, zira davacı ve davalı arasında abonelik ilişkisi bulunmaması nedeniyle tüketici mahkemelerininde görevli olamayacağı, görev hususunun dava şartlarından olup yargılamanın her aşamasında resen nazara alınması gerektiği de gözetilerek davanın görev dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.