İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/133 K.2024/447

T.C. İstanbul Anadolu 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2018/133 Esas

KARAR NO:2024/447

DAVA

Alacak (Acentelik Sözleşmesinden Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ: 31/01/2018

KARAR TARİHİ : 15/05/2024

Mahkememizde görülen Alacak (Acentelik Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davalı ile------- sözleşmesi yapılarak bayilik verilmesi konusunda vardıklarını, müvekkilinin anlaşmanın imzalanması öncesi ---- bedelini davalının ---- hesabına yatırdığını, davalı müvekkilinin kiralamış olduğu-------adresindeki dükkanın mal sahibi ile 17.02.2016 tarihinde anlaşma yaparak müvekkili devre dışı bırakmış, dükkanı çilingir vasıtası ile boşaltarak kendileri yerleşmiş, Müvekkilline ------- sözleşmesi imzalanmadığını, anılan sözleşmenin imzalanmaması ve nedeni ile müvekkili tarafından ödenmiş olan ---- bedelinin müvekkiline iadesi gereği doğduğunu,

-------yevmiye nolu ihtarname ile sözleşmenin imzalanmaması, 17.02.2016 tarihinde devre dışı bırakılmamız karşısında ---- bedeli olarak ödediğimiz 20.000,00.TL nin taraflarına iadesi davlıya ihtar olunduğunu, davalı ----------- yevmiye nolu karşı ihtarı ile müvekkiline 1.5 ay boyunca 10 adet araç teslim edildiğini ancak müvekkilinin sözleşmeden döndüğünü ve hiç bir borçları olmadığını bildirdiklerini,

davalı sözleşmeden cayması nedeni ile müvekkile iade etmesi gereken 20.000,00TL yi vermeyeceğini beyan etmiş ihtarımızın kendisine tebliğ edildiği ve tarafımızdan bedelin iadesinin istendiği tarihten itibaren davalı temerrüte düştüğünü belirterek------- bedeli olarak davalıya ödemiş oldukları 20.000,00.TL alacaklarının temerrüt tarihi 25.02.2016 tarihinden itibaren 3095 SK 2/2 maddesi kapsamında işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; franchise sözleşmesine binaen müvekkili şirkete 20.000 TL para gönderildiği, davalı müvekkilinin ----------adresindeki işyerine çilingir vasıtası ile izinsiz olarak girdiği ve bu şekilde sözleşmeden döndüğü ancak 20.000 TL'yi iade etmediği iddia edilerek işbu alacak davası açıldığını, davacı tarafın gerçeği yansıtmayan iddialarının kabulünün mümkün olmadığını, taraflar arasında 02.01.2016 tarihinde şifahi olarak anlaşma yapıldığını ve davacı tarafından yapılan 20.000 TL'lik ön ödeme karşılığında kendisine 10 adet araç teslimi gerçekleştirildiğini,

Söz konusu araçların 1,5 ay boyunca davacının uhdesinde kaldığını, davacının kendisine kiralanan araçları 1,5 boyunca başkalarına kiraya vererek kazanç sağladığını, daha sonra davacı şifahi olarak sözleşmeden döndüğünü, franchise kiralaması yapmayacağını belirterek haksız bir şekilde sözleşmeyi sona erdirmiş ve 20.000 TL'yi talep ettiğini, davacı taraf franchise bedelini 29.12.2015 tarihinde müvekkili şirkete gönderdiğini, ondan sonraki süreçte araçların teslimi ve davacı tarafından başkalarına kiralamaları gerçekleştirildiğini, yaklaşık 2 ay sonra davacının sözleşmeden dönerek 20.000 TL'nin iadesini istediğini,

müvekkili şirketin çekmiş olduğu------ yevmiye numaralı cevabi ihtarnamesinde 10 aracın davacıya iade edildiğini ve davacının bu araçları kullandığını beyan etmesi karşısında davacı tarafça bu husus hiçbir şekilde inkar edilmediğini, davacı ne ihtarnamesinde ne de dava dilekçesinde araçları teslim almadığına ilişkin bir beyanda bulunmadığını, örtülü bir şekilde araçların kendine teslimi sususunu kabul ettiğini, şu halde franchising sözleşmesinin yükümlülüklerinin müvekkili şirket tarafından yerine getirilmediğinin söylenemeyeceğini, Keza davacı hiçbir şekilde aykırılığın giderilmesini ve sözleşmenin devamını da talep etmemiş,

ısrarla ---------- bedeli olarak ödediği 20.000 TL'yi talep ettiğini, bu hususun dahi müvekkilinin sözleşmesel yükümlülüklerine aykırı davranmadığını, sözleşmeden aslen davacının döndüğünü ve ------ kiralamasına devam etmek istemediğini gösterdiğini, müvekkili şirketin franchise bedelini peşinen almış olup, sözleşmenin feshinde hiçbir menfaati bulunmadığını, Davacının sözleşmeden döndüğünü beyan etmesi karşısında ilgili yer müvekkili şirket tarafından işletilmek zorunda kalındığını, Anahtarlar işyeri sahibinden alınmış olup, zorla girmek gibi bir durum söz konusu olmadığını, söz konusu 20.000 TL franchise bedeli olup,

müvekkil şirketçe sözleşme çerçevesinde kararlaştırıldığı üzere araçlar davacıya teslim edildiğini, buna ilişkin fatura da düzenlenmiş olduğunu belirterek --------- sözleşmesi çerçevesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmaması ve araç teslimini sağlamış olması nedeni ile davacının hiçbir alacağı bulunmaması karşısında işbu davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, ---- bedeli olarak ödenen paranın iadesi talebine ilişkindir.

Tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi sonucunda; davacının davalıya 20.000 TL bedel gönderdiği ihtilafsız olup, uyuşmazlığın taraflar arasında franchazing sözleşmesi yapılmış ise sözleşmeden davalının haksız olup dönüp dönmediği, gönderilen bedelin iadesi gerekip gerekmediği noktasında toplandığı tespit edilmiştir.Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasında franchise sözleşmesi yapılarak bayilik verilmesi konusunda anlaşma sağlandığı ancak anlaşmanın imzalanması öncesi franchise bedelinin davalıya gönderildiği,

bilahare sözleşme imzalanmadığı bu nedenle ödenen paranın tahsili amacıyla iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır. Somut olayda davalı şirketin iflas kararı bozulmuş ve iflas masası vekilliği sona ermiş olup davalı şirkete tebligat yapılarak davaya devam olunmuştur. Taraflar arasında akit öncesi akdin kurulması yönünde verilen paralarla akit ile akdin hayata geçirilmesi arasında verilen paraların akit hayata geçmedi ise iadesi zorunludur.

Davamızda akdin hayata geçmediği ihtilafsız olup paranın iadesi gerekir. Ancak davalının ileri sürdüğü husus vardır. Kurulacak veya kurulup da hayata geçirilecek akitten önce 1,5 ay kadar araçların davacıya kullandırıldığı iddia edilmekte bunun bedeli olarak gönderilen paranın iade edilmediği savunulmaktadır.

Bu iddianın ispatı davalı da olup, davacı franchise alanın bu işi yapacağı yere hiç taşınmamış olması iş yeri açmamış olması karşısında sanki işe başlamış gibi araç tahsis edilmiş olması hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalının ihtar çekip o ihtarda bu arabalardan bahsetmesi ya da o arabaların kirası için fatura kesmesi sonucu değiştirmez. Zira her ikisi de tek taraflı işlemlerdir. Davacı ihtara cevap vermek zorunda değildir. Davacı şahısdır, fatura şahıs adına kesilmiştir.

Bir firma adına kesilmemiştir. Bu nedenle BA kayıtları ve firma kayıtları incelenmemiştir. Bu iddianın tanık ile ispatı mümkün değildir. Davalı tarafa ihtarlı yemin delilide hatırlatılmış ancak yemin delili de kullanılmadığı dosya kapsamına nazaran savunmasını ispat edemediği anlaşılmakla; davanın kabulüne karar verilerek aşağıdaki karar tesis olunmuştur.