KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2018/490
- Karar No
- 2019/10
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2019
Karar Metni
891 kelime·4 dk okuma·10 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
GEREKÇELİ KARAR
ESAS NO
2018/490 Esas
KARAR NO : 2019/10
DAVA
Tazminat (Trafik Sigorta Sözleşmesi Kaynaklı Rücuen)
DAVA TARİHİ : 02/05/2018
KARAR TARİHİ : 08/01/2019
DAVA
Davacı vekili Mahkememize sunduğu 02/05/2018 havale tarihli ve aynı tarihte harçlandırdığı dava dilekçesinde özetle.
Dava dışı -----------ve------- ait ait fabrika binasının müvekkili şirkete sigorta ettirildiğini, sigortalı fabrikada bulunan davalı şirkete sigortalı dava dışı ---------- aitiplik makinalarınm birinin pano çıkış devresinin kısa devre yapması sonucunda çıkan yangın sebebiyle sigortalı değerlerin zarar gördüğünü, Tayin edilen Eksper tarafından 15.500,- USD olarak belirlenen hasar bedelinin, poliçedeki özel şarta binaen ödeme tarihindeki kur üzerinden 05.10.2016 tarihinde sigortalıya ödendiğini, olayın ve zararın davalı şirket sigortalısının kusurunun ve sorumluluğunun bulunduğunu,
TTK 1472. maddesine istinaden davalı şirketten rücuen yapılan başvuruya karşın davalı şirketin sadece 47.417,60 TL. ödeme yaptığını, bunun 11.986,24 USD'ye tekabül ettiğini, bakiye 3.013,75 USD'yi ödemediğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.013,75 USD'nin fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL. karşılığının ---- dövize uyguladığı en yüksek oranlı faiz üzerinden faiz ve yargılama gideri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili 08/01/2019 tarihli duruşmada/esas hakkındaki beyanında; önceki beyanlarını tekrarla davanın kabulüne karar verilmesini taleple, eksik harcı yatıracağını beyan etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili Mahkememize sunduğu 04/06/2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle: Davacı şirketin talebi üzerine yapılan değerlendirmede 47.417,60 TL.'nın 20.04.2018 tarihinde ödendiğini, bakiye talebin herhangi bir dayanağının olmadığını ve fahiş olduğunu, USD olarak talepte bulunulmayacağını, müvekkili şirketçe yapılan ödemenin poliçedeki yazılım doğrultusunda ödeme tarihindeki kur esas alınarak yapıldığını, yargılama gideri ile avukatlık ücretinin de bu esaslar doğrultusunda değerlendirilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili hüküm duruşmasına katılmamıştır.
DELİLLER
-Yangın raporu
-05/10/2018 tarihli ödeme havalesi (------------------------)
-Yangın fotoğrafları ve faturalar
Dosyada mübrez---------- tarih ----- rapor nolu yangın branşı hasar ekspertiz raporu incelendiğinde; riziko adresinin Velimeşe -------- ekspertiz adresinin ----------------------------------- hasar tarihinin 08/07/2016, hasar miktarının 15.500 USD olduğu görüldü.
Dosyada mübrez 29/09/2016 tarihli tazminat makbuzu ve ibraname başlıklı belge incelendiğinde;08/07/2016 tarihinde meydana gelen yangın hasarı sonucu poliçe özel ve genel şartlarına göre tespit edilen 15.500,00 USD tutarındaki hasar tazminatının alındığına ilişkin olduğu görüldü.
Dosyada mübrez 11/12/2015 tarihli yeni tüm işyeri sigorta poliçesi incelendiğinde; sigortacının ---------------., sigorta ettirenin -------------, poliçenin --------------- tarihlerini kapsadığı, yangın infılak mali ----- sigorta bedelinin 360.000,00 TL olduğu görüldü.
Dosyada mübrez 30/04/2016 tarihli poliçe incelendiğinde; sigortacının ...., sigorta ettirenin ------------, poliçenin ------ tarihlerini kapsadığı, -------- sigorta bedelinin 5.000.000,00 TL olduğu görüldü.
Dosyada mübrez ------- 23/05/2018 tarihli hasar dosyasına ilişkin üst yazı incelendiğinde; 08/07/2016 tarihli kaza nedeniyle yapılan başvuru üzerine 04/12/2017 hasar dosyası açıldığının ve 30/03/2018 tarihinde .... Adına 47.417,60 TL rücu ödemesi yapıldığının bildirildiği görüldü.
Sigortacı bilirkişi 08/11/2018 havale tarihli raporunda özetle: Olayda teminat dışı herhangi bir durumun bulunmadığı, davacı şirketin sigortalısına yaptığı ödemenin sigortacılık mevzuatına uygun bir ödeme olduğu, işbu davaya konu olay dolayısıyla gerçekleşen zararın 15.500,- USD olduğu, eksper tarafından belirlenen bu değerin sigortacılık mevzuatına ve tekniğine uygun olduğu, işbu davaya konu yangının ve zararın davalı ... şirketinin sigortalısının kusurundan kaynaklanmış olduğu, davalı şirket sigortalısının bu olaydan dolayı sorumluluğunun mutlak olduğu,
akdettiği poliçe ile sigortalısının sorumluluğunu aynen üstlenmiş bulunan davalı ... şirketinin de sigortalısı ile eşdeğer biçimde bu zarardan sorumlu tutulması gerektiği, sigortalısına 15.500,- USD ödemiş olan davacı şirketin ödediği bu bedeli,yaptığı ödeme şekliyle aynen ve dövizli olarak davalı şirketten talep etmeye hakkı bulunduğu, davacı şirket, sigorta şirketleri arasındaki ---------- çerçevesinde davalı şirkete ilk yaptığı başvuruda 15.500 USD talepte bulunmuş ise, davalının TL. cinsinden yaptığı ödemenin eksik kalmış olması sebebiyle 3.013,75 USD'yi daha talep hakkına sahip olduğu,
bu bedeli davalı şirketten talep etmeye hakkı bulunduğu sonucuna varıldığını beyan ve rapor etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, KABUL VE GEREKÇE
Davacı tarafın sigortalısına ait işyerinde 18/07/2016 tarihinde yangın çıktığı, alınan eksper raporuna göre 15.5600 USD hasar meydana geldiği, yangına davalı tarafın sigortalısının kusuruunun neden olduğu, davacı tarafın sigortalısına 05/10/2018 tarihinde hasar bedelini ödediği, TTK.
147/2 maddesi gereğince sigortalısının halefi olarak davalı ... şirketinden sigortalısının kusuru ile ödediği bedeli talep ettiği, davalı tarafın 30/03/2018 tarihinde davacı tarafa 47.417,06 TL ödemede bulunduğu, davacı tarafın sigortalısına ödeme yaptığı tarih itibarıyla kur üzerinden ödeme yaptıklarını, davacı tarafın ise davalı tarafın 30/08/2018 tarihinde ödeme tarihindeki kur farkı nedeniyle 3.013,75 USD alacağının bulunduğunu,
alınan bilirkişi raporunda davacının davalı taraftan 3.013,75 USD alacaklı olduğunun bildirildiği anlaşıldığından davacını rücuen tazminat davasının kabulüne dair karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2018/490, K. 2019/10, 8 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama