İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/847 K.2023/848

Mahkememizde görülmekte olan Kayyımlık (Ticari Şirkete Kayyım Atanması) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; babası olan ...'ın hükümlü olduğu, Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ... esas sayılı dosyası ile kendisinin babasına vasi olarak atandığını, babasının tek yetkili olarak görev yaptığı ... Tarım Ürünleri Limited Şirketi'nin ticari faaliyetlerinin devam ettiğini ancak babasının hükümlü olması nedeniyle şirketle ilgilenemediğini, bu nedenle TMK'nın 427/4. maddesi uyarınca kendisinin şirkete kayyım olarak atanmasına karar verilmesinin talep ve dava ettiği görülmüştür.

DELİLLER

Davacı iddiasını ispata yönelik olarak; vasi kararı, ticaret sicil kaydı, ticaret sicil gazetesi, nüfus kaydı ve sair delillere dayandığı görülmüştür. Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 06/10/2023 tarih ... Esas ... Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosyanın mahkememize gönderilerek mahkememizin ... Esasına kaydedildiği görülmüştür.

DEĞERLENDİRME

Dava; limited şirkete yönetici kayyımı atanması istemine ilişkin olduğu, yapılan yargılama, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

TTK da limited şirketlere kayyım atanmasını gerekli kılan sebeplere ve usulüne dair özel bir düzenleme bulunmaması nedeniyle TTK nun 1. maddesi yollaması ile TMK nun bu konudaki ilgili hükümlerinin uygulanması gerektiği, TMK nun 427.

Maddesinde yönetim kayyımlığının düzenlendiği, TMK nun m 427/4 de belirtilen "gerekli organlardan yoksun kalma" halinin, limited şirketin zorunlu organlardan yoksun kalmasını vurguladığı, ancak kayyım atanması davasında, husumetin mutlaka şirkete yöneltilmesi gerektiği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarının da bu yönünde olduğu ancak iş bu davada, davanın şirkete yöneltilmediği, taraf ehliyeti dava şartlarından olup, resen gözetilmesi gerektiğinden, davalı tarafta taraf ehliyeti bulunan kimse olmadığı, HMK nun 124.

Maddesinin bu davada uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, HMK 114/1-d ve 115/2 maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan davanın usulden reddi gerektiği kanaatine varılmakla, aşağıda yazılı hüküm kurulmuştur.