İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/1106 K.2023/673

Mahkememizde görülen İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkili ile davalı arasındaki takip konusu borcun para borcu olduğunu, TBK 89. ve HMK 10. maddeleri uyarınca İzmir mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin 11.12.2021 tarihinde davalı borçlu ...'dan mal almak için ... hesabından mal alımı için 10.000,00-TL yi davalının hesabına eft yaptığını, davalının 10.000,00-TL karşılığı malın ifasını yerine getirmediğini, müvekkilinin talimatı ile İzmir ...

İcra dairesinde ... E. Numarası ile 25.03.2022 tarihinde 10.000,00-TL asıl alacak üzerinden genel haciz yoluna tabi icra takibi başlattıklarını, davalı tarafından ise bu takibe karşı 20.05.2022 tarihinde itirazda bulunulduğunu takibin durdurulduğunu, taraflarınca 21.05.2022 tarihinde ... arabuluculuk başvuru numarası ile arabulucuya başvurulduğunu, 21.06.2022 tarihinde arabuluculukta anlaşma sağlanamadığını, müvekkilinin 11.12.2021 tarihinde ... ...

İban numaralı hesabından borçlu ...'ın ... Konyaaltı Şubesi'nin, ...

İban numaralı hesabına 10.000,00-TL EFT yaptığını, bahse konu işlemde müvekkilinin açıklama kısmında ''mal alımı için avans'' şeklinde açıkça belirttiğini, müvekkilinin ödemeyi yapmasına rağmen davalı taraf 10.000,00-TL'lik kısmın ifasını yerine getirmediğini, işbu sebepten davalı yararına bir sebepsiz zenginleşme söz konusu olduğunu, kanun ve Yargıtay içtihatları gereğince açıklama içeren banka havale dekontları delil başlangıcı olarak kabul edilmediğini, Yargıtay Yerleşik İçtihatlarına göre temeldeki hukuki ilişki ve maddi vakıayı sübuta erdirme haklarının mevcut olduğunu,

çünkü yazılı delil başlangıcı mevcudiyeti hali senetle ispat kuralının istisnaları olduğunu, uyuşmazlığa konu bu olayda da işbu sebeplerle tanık beyanı, yemin ve sair takdiri delillerle iddialarının ispatı haklarının mevcut olduğunu, açıkladığı nedenlerle; gerçekleştirilen itirazın iptali ile takibin devamına, davalı borçlunun itirazı sebebiyle aleyhine %20 haksız inkar tazminatına hükmedilmesini, her türlü masraf ve vekalet ücretinin davalı yan üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava; Alım satım ilişkisinden kaynaklanan itirazın iptali davasıdır. Ticari davalar, mutlak ticari davalar, nispi ticari davalar ve yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç gruba ayrılır.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalar olup, TTK'nın 4/1. maddesinde sayılmışlardır. Ayrıca, Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır.

Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalar olup, iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi ve iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir.

6102 sayılı TTK, 6762 sayılı TTK'dan farklı olarak mutlak ticari davalar (kanundan dolayı ticari dava sayılanlar) haricindeki ticari davaları "ticari iş" kriterine göre değil de "ticari işletme" kriterine göre belirlemiştir. Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır.

Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

Ticari iş karinesinin düzenlendiği TTK’nın 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. TTK, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ... E, -... K)

TTK 11. maddesinde ticari işletme, esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü işletme şeklinde tanımlanmıştır. TTK’nın 15. maddesinde esnaf, ister gezici olsun ister bir dükkânda veya bir sokağın belirli yerlerinde sabit bulunsun, ekonomik faaliyeti sermayesinden fazla bedenî çalışmasına dayanan ve geliri 11. maddenin ikinci fıkrası uyarınca çıkarılacak kararnamede gösterilen sınırı aşmayan ve sanat veya ticaretle uğraşan kişi esnaftır." şeklinde tanımlanmıştır.

Mülga 6762 sayılı yasanın 1463. maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 18.06.2007 tarihinde kararlaştırılıp, 21.07.2007 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 2007/12362 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında esnaf - tacir ayırımının nasıl yapılacağı belirlenmiş,

6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 10. maddesinde ticari işletmeler hakkında 6102 sayılı TTK'nın 11/2 madde ve fıkrasında öngörülen Bakanlar Kurulu kararı çıkarılıncaya kadar yürürlükte bulunan düzenlemelerin uygulanacağı belirtilmiş olduğundan Bakanlar Kurulu kararının uygulanmasına devam edilerek esnaf ve tacir ayrımının anılan kararda belirtilen kıstasların değerlendirilmesi suretiyle yapılması gerekmektedir.

Bir kimsenin vergi mükellefi olması, TTK yönünden de tacir kabul edilmesini gerektirmez. Ticaret siciline ya da Oda'ya kayıtlı olmamak da tacir olmamanın kesin bir kanıtı olmadığı gibi, vergi mükellefi olup olmamak da tacir ve esnaf ayrımında kesin bir ölçüt olarak kabul edilemez. (Yargıtay ...Hukuk Dairesi ... -... E-K)

Alım satımdan kaynaklanan alacak ve İtirazın İptali Davaları TTK 4.maddesinde düzenlenmiş mutlak ticari davalardan değildir Bozyazı Malmüdürlüğü' ne yazılan müzekkereye 16.01.2023 tarihli yazı ile cevap verilmiş, cevabi yazıda; Davalı ...' ın 28.06.2007 -31.12.2008 dönemleri arasında gerçek usulde vergi mükellefi kaydı bulunduğu, ilgili dönemde işletme hesabına göre defter tuttuğu, mükellefin en son 2008 yılına ait gelir Vergi Beyannamesi verdiği, en son gelir vergi yıllık alım tutarının 21.180,00 TL olduğu bildirildiği, Uyap Sisteminde yapılan incelemede davlı ...ın 31.12.2008 tarihinde mükellef olarak işi terk ettiği daha sonra yeni kaydının olmadığı anlaşılmıştır.

Defter tutma hadlerini düzenleyen Vergi Usul Kanunun 177.maddesi;

"Aşağıda yazılı tüccarlar, I.inci sınıfa dahildirler:

1. Satın aldıkları malları olduğu gibi veya işledikten sonra satan ve yıllık alımlarının tutarı

7.200.000.000 (400.000 TL) lirayı veya satışlarının tutarı 8.640.000.000 (570.000 TL) lirayı aşanlar;

2. Birinci bentte yazılı olanların dışındaki işlerle uğraşıp da bir yıl içinde elde ettikleri gayri safi iş hasılatı 3.600.000.000 (200.000 TL) lirayı aşanlar;

3. 1 ve 2 numaralı bentlerde yazılı, işlerin birlikte yapılması halinde 2 numaralı bentte yazılı iş hasılatının beş katı ile yıllık satış tutarının toplamı 7.200.000.000 (400.000 TL) lirayı aşanlar;

4. Her türlü ticaret şirketleri (Adi şirketler iştigal nevileri yukardaki bentlerden hangisine giriyorsa o bent hükmüne tabidir.);

5. Kurumlar Vergisine tabi olan diğer tüzelkişiler (Bunlardan işlerinin icabı bilanço esasına göre defter tutmalarına imkan veya lüzum görülmeyenlerin, işletme hesabına göre defter tutmalarına Maliye Bakanlığınca müsaade edilir.);

6. İhtiyari olarak bilanço esasına göre defter tutmayı tercih edenler" şeklindedir.

Somut uyuşmazlığın tüm tarafları tacir olmadığından ve uyuşmazlık TTK'da düzenlenen veya TTK'da sayılan hususlara ilişkin olmadığından ticari dava niteliğinde değildir. Bu nedenlerle somut uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca HMK 2.maddesi gereği Asliye Hukuk mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

6335 Sayılı Yasanın 2. Maddesi ile 6102 Sayılı TTK'nun 5. Maddesinin 3 ve 4 nolu fıkraları değiştirilerek Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki iş bölümü ilişkisi görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev hususu HMK'nun 114/1-c maddesi uyarına dava şartlarından olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınır.

Mahkememizce açıklanan nedenlerle görevsizlik kararı verilmesi gerekmiş, HMK'nun 20. Maddesi uyarınca kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki hafta içerisinde mahkememize başvurulması halinde dava dosyasının görevli Asliye Hukuk mahkemelerine gönderilmesine hükmedilmiş, HMK'nun 331/2 maddesi uyarınca görevsizlik kararından sonra Asliye Hukuk mahkemelerinde davaya devam edilmesi halinde yargılama giderlerine Asliye Hukuk Mahkemelerince hükmedileceğinden bu aşamada yargılama harç ve giderlerine hükmedilmemiştir.

Katip ... ¸e-imzalıdır Hakim ... ¸e-imzalıdır