Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/736 K.2024/49

T.C. KONYA . ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No: ... E. - ... K. T.C.

KONYA TÜRK MİLLETİ ADINA

. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ KARAR

ESAS NO

KARAR NO

BAŞKAN

ÜYE

ÜYE

KATİP

DAVACI

VEKİLLERİ

DAVALI

VEKİLLERİ : DAVA : ALACAK

DAVA TARİHİ

KARAR TARİHİ

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın yapılan yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili 29/12/2016 tarihli dava dilekçesiyle; davalı dağıtım şirketinin davacı ile henüz sistem kullanım anlaşması imzalamadığı dönemde 21.12.2006 tarihli ve 1029 sayılı EPDK kararı ile 01.01.2007 tarihinde yürürlüğe giren İletim Sistem Kullanım ve Sistem İşletim Fiyatlandırma Yöntem Bildirimi ile yapılan düzenleme uyarınca, sistem kullanım anlaşması imzalamamış kullanıcıların yaptığı ihlallerden dolayı yaptırım uygulanabilmesinin hüküm altına alındığını, davalının da adı geçen yöntem bildirimine aykırı olarak ihlaller yaptığını, bu nedenle davalıya 12 adet sistem kullanım ceza faturası düzenlendiğini, davalı tarafça fatura bedellerinin ödenmediğini beyan ederek, 499.793,28-TL'nin gecikme zammı ve KDV ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dilekçeler aşaması tamamlanmış, taraflara duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek duruşma açılmıştır.

Davalı vekili, özelleştirme öncesi müvekkili ile davacı şirket arasında sistem kullanım anlaşması imzalanmadığını ancak, müvekkilinin iletim sistemi kullanmaya başladığı andan itibaren davacının müşterisi olduğunu, taraflar arasında sistem kullanım anlaşmasının 26.05.2010 tarihinde imzalanıp yürürlüğe girdiğini, sözleşmenin 10. maddesinde cezai şartlar getirildiğini, davacının müvekkiline ihtarda bulunmadan 6 yıl sonra Ocak 2007-Aralık 2007 dönemine ilişkin olarak ceza faturaları düzenlediğini, yapılan işlemin TBK, TTK ve iyi niyet kurallarına da aykırı olduğunu, bu cezanın ifaya ilişkin cezai şart olup,

asıl borcun ödenmesi ile cezai şartlarında sona erdiğini, sistem kullanım anlaşmasındaki ceza hükümlerinin genel işlem koşulu niteliğinde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkememizin 21/03/2018 gün ve ... E. ... K. sayılı ilamı ile davacının davasının reddine karar verilmiş, karara karşı istinaf yoluna gidilmesi üzerine Ankara BAM . HD'nin 16/02/2022 gün ve ... E. ... K. sayılı ilamı ile Mahkememizin kararı kaldırılarak dosya tekrar Mahkememize gönderilmiş ve dava Mahkememizin ... E. sırasına kaydedilmiştir.

Mahkememizin 11/05/2022 gün ve ... E. ... K. sayılı ilamı ile davacının davasının yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karara karşı istinaf yoluna gidilmesi üzerine Ankara BAM . HD'nin 16/11/2022 gün ve ... E. ... K. sayılı ilamı ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı da temyiz yoluna gidilmesi üzerine Yargıtay . HD'nin 13/02/2023 gün ve ... E. ... K. sayılı ilamı ile temyiz talebi reddedilmiş ve Mahkememizin kararı 13/02/2023 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı tarafından bu kez Ankara . İdare Mahkemesinde ... E. sırası üzerinden aynı dava açılmış, Ankara . İdare Mahkemesinin Uyuşmazlık Mahkemesine başvurusu üzerine Uyuşmazlık Mahkemesinin 25/09/2023 gün ve ... E. ... K. sayılı ilamı ile Mahkememizin 11/05/2022 gün ve ... E. ... K. sayılı görevsizlik kararı kaldırılmış ve Mahkememizin görevli olduğuna karar verilmiştir. Uyuşmazlık Mahkemesi kararı gereğince dava Mahkememizin ... E. sırasına kaydedilmiştir.

İncelenen dosya kapsamı ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

Dava, "Alacak" davasıdır.

Somut olayda ; 2247 s. Kanunun 28 ve 29. maddeleri gereğince bağlayıcı olan Uyuşmazlık Mahkemesi kararı gereğince Mahkememizin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

Davanın esası yönünden yapılan değerlendirmede ise, dosya kapsamına uygun görülerek hükme esas alınan bilirkişi heyetinin 01/11/2017 tarihli raporunda belirtildiği üzere, davacının dayanak yaptığı Yöntem Bildiriminin Teiaş'ın tek taraflı olarak hazırladığı ve yaptığı uygulamalar ortaya koyan bir döküman olduğu ve mevzuat kapsamında bir bağlayıcılığının bulunmadığı,

davalı dağıtım şirketinin davacı iletim sistemini kullanırken mevzuatın öngördüğü reaktif sınır değerlerinin aşılmış olmasının Yönetmelik, Tebliğ ve 2007 yılında geçerli Standart Sistem Kullanım Anlaşması çerçevesinde bir ihlal oluşturmakla birlikte, ihlal kapsamında 2007 yılı içinde ceza uygulanmasını öngören herhangi bir Yönetmelik, Tebliğ hükmünün bulunmadığı,

yasal mevzuat kapsamında taraflar arasında akdedilmemiş olmakla birlikte 2007 yılında geçerli olan EPDK onayından geçmiş, tek tip Bağlantı Anlaşması ve Sistem Kullanım Anlaşması tasarıları hükümlerine göre davacının ihlal gerçekleştiğinde davalıyı uyararak ihlalin giderilmesi için süre verilmemiş olmasına ve aylık Sistem Kullanım Bedelleri faturalarında cezai şartla ilgili haklarını saklı tutmamış olmasına bağlı olarak davacının davalıya ceza faturası uygulamasının yerinde olmadığı sonucuna varılmış, bu nedenle ispat edilemeyen davanın reddine karar vermek gerekmiş ve oluşan vicdani kanaat ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan Üye Üye Katip