Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/842 K.2024/319

T.C. KONYA . ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No: ... Esas - ... T.C.

KONYA

. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ "TÜRK MİLLETİ ADINA"

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO

KARAR NO

HAKİM

KATİP

DAVACI

VEKİLİ

DAVALI

VEKİLLERİ

DAVA : Tazminat

DAVA TARİHİ

KARAR TARİHİ

KARARIN

YAZILDIĞI TARİH

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak. Müvekkilin uzun süredir Türkiye kolu olarak iş yaptığı Tanzaya’da olan ...

Ltd. ‘nin ihtiyacına ilişkin epoksi boya alındığını, söz konusu boyanın alımı için davalı şirket ile anlaşma imzalandığı ve epoksi boya tedariği sağlandığını, ancak alınan bu boyaların hatalı olduğunu, ... firmasının bu hatadan kaynaklanan zararı tespit ederek müvekkile yüklediğini, alınan bu boyalara istinaden dava sonucunun beklendiğini ve ödeme yapılmadığını, arabuluculuk görüşmelerinde de anlaşma sağlanamadığını, söz konusu ayıplı ürün yüzünden Tanzanya’da yer alan firmaya karşı itibarının zedelendiğini,

bu sebeple müvekkilin epoksi malzemenin formülünde yapılan hata dolayısıyla alınmıs olan malzemelerin yerine uygulanması sonucu yurtdışında oluşmuş bozuklukların ortaya çıkması ile oluşmuş tüm zararlar bu ticari alımdan kaynaklı tüm maddi manevi zararlar,

müspet ve menfi zararların giderilmesi ile fazlaya ilişkin hak ve alacaklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 1.000 USD alacağın taraflar arasında akedilen alım satımın yapıldığı tarihinden itibaren Devlet bankalarının dolar cinsinden bir yıl vadeli mevduata uyguladığı en yüksek faiz oranları üzerinden yürütülecek faizleri ile birlikte davalı şirketten tahsili ile müvekkile verilmesi ve yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özet olarak; müvekkil şirketin davanın açıldığı tarihteki adresinin ''... Mah... .Sok.No:... Gebze / KOCAELİ'' olup yetkili yer mahkemesinin Gebze Adliyesi olduğunu, tacir olmanın özel hükümlerinden olan süresinde ayıp ihbarında bulunma zorunluluğunun gereğinin yerine getirilmediğini, faturaya konu ürünlerin niteliği itibariyle raf ömürleri, kullanım ve uygulama alanlarına uygunluğu, uygulama şekli, işin ehil kişilerce uygulanıp uygulanmadığı,

bekleme süreleri, uygulama zamanına dek boyaların bekletildiği yerler ve bu yerlerin ısısının uygunluğu, alt zeminin durumu gibi daha pek çok husus önem arzettiğini, müvekkil şirkete izafe edilebilecek herhangi bir kusur olmayıp iddia edilen zarar ile müvekkil şirketin ürün satışı arasında illiyet bağının bulunmadığını ve ayıp iddiasının dayanağının bulunmadığını, müvekkil şirketin sözü edilen yabancı mahkeme kararının tarafı olmadığını ve müvekkil açısından uygulanabilmesi de mümkün olmadığını, davacı bir tüzel kişiliğe haiz olmadığı ve tüzel kişilerin manevi tazminat talep edemeyeceğini,

davacı yanca talep edilen faiz oranın da hukuka uygun olmadığını, açıklanan nedenlerle davacının usule ve yasaya aykırı davasının reddini, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

TOPLANAN DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, tazminat isteminden ibarettir.

Taraflar arasındaki ihtilaf; taraflar arasındaki satış sözleşmesine konu malın ayıplı olup olmadığı, ayıbın gizli ayıp niteliğinde olup olmadığı, varsa ayıbın ne zaman ortaya çıktığı, davacının ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı ile ayıp ihbarının süresinde olup olmadığı, davacının varsa ayıp nedeniyle zarara uğrayıp uğramadığı, oluşan zararın hangi zarar kalemlerinden oluştuğu ve tutarının ne olduğu hususlarından ibarettir.

Davalının süresi içinde ibraz ettiği cevap dilekçesi ile ayıp ihbarında bulunulmadığını savunması karşısında usul ekonomisi ilkesi gereğince öncelikle ayıp ihbarının yapılıp yapılmadığının ve yapılmış ise süresinde olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Zira mal ayıplı olsa dahi, alıcı tarafından ayıp ihbarında bulunulmamışsa ya da ayıp ihbarı süresinde değilse alıcının ayıp iddiasına dayalı her türlü talep hakkı düşer.

Her iki tarafın tacir olması ve satışın ticari nitelikte olması nedeniyle uygulanması gereken 6102 sayılı TTK'nın 23/1-c. maddesine göre; '' Malın ayıplı olduğu teslim sırasında açıkça belli ise alıcı iki gün içinde durumu satıcıya ihbar etmelidir. Açıkça belli değilse alıcı malı teslim aldıktan sonra sekiz gün içinde incelemek veya incelettirmekle ve bu inceleme sonucunda malın ayıplı olduğu ortaya çıkarsa, haklarını korumak için durumu bu süre içinde satıcıya ihbarla yükümlüdür. Diğer durumlarda, Türk Borçlar Kanununun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanır.''

6098 sayılı TBK'nın223. maddesine göre; ''Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır. Alıcı gözden geçirmeyi ve bildirimde bulunmayı ihmal ederse, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp bulunması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz. Bu tür bir ayıbın bulunduğu sonradan anlaşılırsa, hemen satıcıya bildirilmelidir; bildirilmezse satılan bu ayıpla birlikte kabul edilmiş sayılır.''

Tüm dosya kapsamı, dava dilekçesindeki ve 14/03/2024 tarihli tavzih dilekçesindeki anlatımlar bir bütün halinde değerlendirildiğinde; davacının davalıdan satın aldığı ürünleri yurt dışındaki başka bir firmaya ihraç ettiği, yurt dışındaki firma tarafından davacı aleyhine malın ayıplı olduğu iddiasıyla dava açıldığı, açılan davanın 04/06/2022 tarihinde davacı aleyhine sonuçlandığı, davanın 04/06/2022 tarihinde sonuçlanması karşısında ayıbın en geç bu tarihte ortaya çıktığı ve davacı tarafından öğrenildiği, davacının ayıbı derhal ihbar etmesi gerekirken bu yükümlülüğü yerine getirmediği,

her ne kadar 14/03/2024 tarihli dilekçe ile ağır kusur ve kötüniyetten bahsedilmiş ise de dava dilekçesinde bu yönde bir iddianın bulunmadığı, iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında bu iddialar yönünden değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı, özellikle ayıbın yabancı mahkeme kararı ile ortaya konulmuş olması karşısında davalının davacıyı oyaladığı yönündeki iddialara itibar edilemeyeceği, ağır kusur iddiası değerlendirilecek olsa dahi ne dava dilekçesinde ne de tavzih dilekçesinde hangi gerekçelerle ağır kusur bulunduğunun açıklanmadığı, soyut ifadelere dayalı olarak yargılamanın yürütülmesinin mümkün olmadığı,

davacı tarafça süresinde ayıp ihbarı yapıldığının usulünce ispatlanamadığı, davacının yemin deliline de dayanmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.