Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/321 K.2018/657

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davanın Mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İddia ve savunmaların özeti;

Davacı vekili 23/03/2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davalı şirketin cari hesap ilişkisinin 18/05/2015 tarihinde başladığını, 11/12/2015 tarihinde davalı tarafın ödemelerini aksatmasından dolayı son bulduğunu, davalıya 6.002,06-TL olan sekiz adet fatura ile mal satıldığını ancak faturalara karşılık 2.450,00TL ödeme yapıldığını belirterek cari hesap gereği 3.552,06TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi 06/12/2016 tarihli cevap dilekçesinde; imza sirküleri sureti, davacı ile olan ticaretin bitişine kadarki cari hesap ekstresi ve ödenmediği iddia edilen 8 adet faturaya karşılık yapmış oldukları ödemelerin tahsilat makbuzlarını sunmuştur.

Deliller, delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe;

Samsun 9. İcra Müdürlüğünün 2016/50693 sayılı dosyası aslı dosyamız arasına alınmıştır.

Davalı dava konusu 8 adet fatura aslını, tahsilat makbuzlarını ve davacı şirketle aralarında başlayan ticaretin bitişine kadarki cari hesap ekstresini ibraz etmiştir.

Samsun SGK'dan davacı şirkete ait çalışan sayısını gösterir dönem bordroları gönderilmiştir.

Mali müşavir bilirkişiden rapor aldırılmıştır.

Davacı ...'a ait imza örnekleri alınmış, Samsun 2. İlçe Seçim Kurulu, Samsun Muhakemat Müdürlüğü, Sgk İl Müdürlüğü, İş Bankası A.Ş., Atakent İlçe Jandarma Komutanlığı, Vodafone Telekomünikasyon A.Ş.'den davacının imza incelemesine esas imzaları celbedilmiştir.

Grafoloji Ve Sahtecilik Uzmanı bilirkişiden rapor aldırılmıştır.

Dava ticari alım-satımdan kaynaklanan alacak davasıdır.

Tüm dosya kapsamından davacı tarafından davalı aleyhine Samsun 9. İcra Müdürlüğü'nün 2016/50693 sayılı dosyası ile davalı aleyhine 1.747,78 TL Asıl Alacak, 51,79TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.799,57 TL üzerinden, 23/02/2016 tarihinde genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığı, takibin 30/10/2015 tarihli 1.248,32TL bedelli ve 11/12/2015 tarihli 499,46 TL bedelli 2 adet faturaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Dava alacak davası olarak açılmış olup taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı şirket tarafından davalı şirkete ürün satışına ilişkin açık hesap çalışma sonucu düzenlenen fatura bedellerinin ödenip ödenmediği noktasındadır. Borcun ödendiğini ispat yükü davalı üzerinde olup davalı tarafından ödeme makbuzları ibraz edilmiştir.

Tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması için verilen kesin sürede davacı taraf ticari defterlerini ibraz etmiş, ticari defterler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu Mali Müşavir bilirkişi ... tarafından sunulan 09/12/2016 tarihli bilirkişi raporunda özetle; davacıya ait 2015 yılı defterinin açılış ve kapanış tasdiklerinin yapıldığı, dava konusu faturaların 2015 yılı yevmiye defterine kayıt edildiği, davalı tarafından sunulan 17.8.2015 tarihli 3300,00-TL'lik, 21.9.2015 tarihli 300,00-TL'lik ve 9.12.2015 tarihli 300,00-TL'lik ödeme makbuzlarının davacı defterlerinde kayıtlı olmadığı,

davalı tarafından sunulan diğer makbuzların davalı defterinde kayıtlı olduğu, defter kayıtlarına göre davacı tarafın davalı şirketten 3.582,06TL alacaklı olduğunun tespit edildiği belirtmiştir.

Bilirkişi raporunun detaylı incelenmesinde, raporda davacı defterinde kayıtlı olmadığı belirtilen 9.12.2015 tarihli 300,00-TL'lik ödeme makbuzunun bilirkişi raporundaki tabloya işlendiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili yargılamanın 2. Celsesinde 21.9.2015 tarihli 300-TL'lik ödeme makbuzunu kabul ettiklerini, 17.8.2015 tarihli 3300,00-TL'lik makbuzu ve 26.6.2015 tarihli ödeme makbuzunu kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Mali müşavir bilirkişi raporuna göre 26.6.2015 tarihli ödeme makbuzunun davacı defterinde kayıtlı olması sebebiyle davacı vekilinin bu itirazı yerinde görülmemiş ancak 17.8.2015 tarihli 3300,00-TL'lik makbuzundaki imzanın sahte olduğunun ileri sürülmesi üzerine makbuzdaki imzanın, dosyaya gelen SGK kayıtlarına göre davacının çalışanı olduğu anlaşılan ...'a ait olup olmadığı yönünde usulüne uygun imza örnekleri toplanmak suretiyle grafolog bilirkişiden rapor alınmış, 6.6.2018 tarihli raporda makbuzdaki imzanın davacı çalışanı ... eli ürünü olduğu bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamından; davanın taraflar arasındaki açık hesap ilişkisine dayalı faturalardan kaynaklı alacak davası olduğu, davalının borcun ödendiğine dair savunması karşısında ispat yükü üzerinde olan davalının delil olarak sunduğu ödeme makbuzlarından 17.8.2015 tarihli 3300,00-TL'lik ve 21.9.2015 tarihli 300,00-TL'lik ödeme makbuzları dışındaki ödemelerin davacı defterlerinde kayıtlı olduğu, HMK'nın 222.

Maddesine göre usulüne uygun tutulmuş ve delil niteliğini haiz ticari defterlerdeki lehe ve aleyhe kayıtların birbirinden ayrılamayacağı, yargılamanın 2. Celsesinde davacı vekilinin davacı defterine kayıtlı olmayan 21.9.2015 tarihli 300-TL'lik ödeme makbuzunu kabul ettikleri yönündeki beyanı ve imzasına itiraz edilen 17.8.2015 tarihli 3300,00-TL'lik makbuzdaki imzanın SGK kayıtlarına göre davacının çalışanı olduğu anlaşılan ... eli ürünü olduğu, davacı defterlerine göre tespit edilen alacağın 3.582,06TL olması karşısında davalı tarafından 3900,00-TL ödeme yapıldığı,

davacının 3.300,00-TL'lik makbuzun aslında 300,00-TL olarak düzenlendiği ancak ancak aceleye getirilerek imzalatıldığı yönündeki iddiasının savunmanın genişletilmesi mahiyetinde olduğu, davalı tarafından davacının savunmasını genişletici mahiyetteki iddiasının açıkça kabul edilmediği gibi davacının aynı makbuz yönünden imzaya itiraz ettikten ve imzanın sahte olmadığının tespitinden sonra bu kez imzanın aceleye getirilmek suretiyle attırıldığı ve makbuzun aslında 300,00-TL olarak düzenlendiği yönündeki inandırıcı olmayan itirazlarına itibar edilmeyerek davanın reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip ... Hakim ...