Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/53 K.2018/19

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davanın mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İSTEM

Davacı verdiği dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı şirketin ... bayisi olduğunu, müvekkili ve davalı şirketin aralarında yüklü miktarlarda alışverişleri olduğunu, davacı müvekkiliinn advalı şirkete ekte sunduğu toplam 81.700,98TL karşılığında kimya, kozmetik ..vb malzemeler verdiğini ve bunun karşılığında 01/08/2015 tarihli ... seri numaralı ve 07/08/2015 tarihli ... seri numaralı faturalarin kesildiğini ancak fatura bedellerinin bugüne kadar ödenmediğini, davalı şirketin birçok bayisinin bu şekilde mağdur ettiğini, fatura bedellerinin tahsili konusunda işbu davayı açma zaruretinin hasıl olduğunu belirterek,

müvekkili şirket tarafından daalı şirket adına düzenlenmiş 01/08/2015 tarih, ... seri numaralı ve 07/08/2015 tarihli ... seri numaralı fatura bedelleri olan toplam 81.700,98 TL'nin en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalıya usulüne uygun tebligata rağmen cevabi beyanda bulunmadığı anlaşılmıştır.

DELİLLER

01/08/2015 tarihli ... seri numaralı ve 07/08/2015 tarihli ... seri numaralı faturalar, Ticari Defterler, Fatura Almalı Ptt Evrakları, Teslim Tesellüm Evrakları, Bilirkişi İncelemesi ve Tüm dosya kapsamı. Yeminli Mali Müşavir Sayıştaş E. Denetçisi Bilirkişi ...19/09/2017 tarihli bilirkişi raporunda sonuç olarak; Davalı tarafın davacı tarafa dava konusu iki adet fatura bedelinden kaynaklanan toplam 81.700,98 TL anapara borcunun bulunduğu, anaparanın 15.875,72 TL'si üzerine 01/09/2015 tarihinden ve 65.825,26TL'si üzerine ise 07/09/2015 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

KANITLARIN DEĞERLENDİRİLMESİ GEREKÇE

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili istemiyle açılan alacak davasıdır. Davacı taraf, davalı şirketin bayisi olduğunu, taraflar arasında mal alışverişi bulunduğunu, davalı şirkete 81.700,98 TL karşılığında kimya, kozmetik ve benzeri malzemeler verdiğini ve bunun karşılığında 01.08.2015 tarihli ... seri numaralı ve 07.08.2015 tarihli ... seri numaralı faturaların kesildiğini ancak fatura bedellerinin ödenmediğini iddia ederek fatura bedelleri toplamı olan 81.700,98 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf, yasal süresi içerisinde davaya cevap vermeyerek davanın inkarı yoluna gitmiştir.

Davacı şirket müdürü ...28.03.2017 tarihli celsedeki beyanında; "bizim şirketimiz davalı şirketin bayisidir, davalı şirket kozmetik malzemeleri üretiyor, bizde bayi olarak bunların ürünlerini alıp satıyoruz, ... nolu faturada hizmet bedeli olarak 15.875,72 TL fatura edilmiştir, hizmet bedelinden kastedilen marketlerin yaptığı ekstra indirimin üreticiye yansıtılmasıdır, örneğin marketler 3 al 2 öde gibi indirim kampanyaları yaparlar, burada çıkan fiyat farkını da biz bayi olarak üretici firmaya fatura ediyoruz, amaçlanan bu ürünün pazar payını arttırmaktır. ... nolu faturada iade faturasıdır,

davalı şirket ülke çapında genellikle bayilere satabileceğinden daha fazla mal göndermekte ancak bayiler satamayınca da iade faturası ile malları iade etmektedirler. Bizde bize fazla olarak gönderilen bu malları satamadığımız için iade faturası düzenledik, bu malları da o dönem davalı şirketin Bölge Müdürü ...'a teslim ettik, aynı şekilde ... nolu faturada bu şahsa teslim edilmiştir, bu döneme ilişkin ticari defterlerimizi de şu an mahkemenize sunuyoruz” demiştir.

Davaya konu faturalar incelendiğinde; her iki faturanın açık fatura şeklinde düzenlendiği, her iki faturanın altında teslim alan olarak ... isimli şahsın imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkememizce Yeminli Mali Müşavir bilirkişiden rapor aldırılmış, anılan raporda davacı tarafın 2015 yılı yevmiye defterinin kanuna uygun surette tutulduğu ve sahibi lehine delil olarak kullanabileceği, dava konusu faturaların davacının 2015 yılı yevmiye defterine kayıtlı olduğu, davalı tarafın 2015 yılı yevmiye defterinin de kanuna uygun surette tutulduğu, sahibi lehine delil teşkil edebileceği ancak dava konusu her iki faturanın davalının ticari defterinde kaydının bulunmadığı tespit edilmiştir.

Davalı vekili 3.celsedeki beyanında, davalı şirketin Bölge Müdürü ...un 2015 yılı Temmuz ayında davalı şirketin çalışanı olduğunu, bu kişinin faturaları iade aldığını söylediği için işten çıkartıldığını, iade ettiklerini söyledikleri malların kendilerine teslim edilmediğini, sadece faturaların teslim edildiğini beyan etmiş olup, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde de, söz konusu faturaların 28.09.2015 tarihinde davacı şirkete iade edildiğini, bu sebeple davalı şirketin defterlerine işlenmediğini beyan etmiştir.

Dava dosyası içerisinde bulunan davalı şirketin 2015 yılı Ağustos ayına ilişkin dönem bordrosu incelendiğinde, dava konusu faturalarda teslim alan olarak ismi yazılı ... isimli şahsın faturaların düzenlendiği tarih itibariyle davalı şirketin çalışanı olarak gözükmüyor ise de; davalı vekilinin üçüncü celsedeki beyanı ve bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki beyanı nazara alındığında dava konusu faturaların davalı şirket tarafından teslim alındığı anlaşılmaktadır.

Davalı vekilinin üçüncü celsedeki beyanı nazara alındığında ( ...isimli şahsın faturaları iade aldığını söylediği için işten çıkartıldığı) ... isimli şahsın dava konusu faturaların düzenlendiği tarihte halen davalı şirkette çalışıyor olması, Sosyal Güvenlik Kurumuna işten çıkış tarihi olarak daha önceki bir tarihin yani 30.07.2015 tarihinin davalı işverence bildirilmesi ihtimali mevcuttur.

Tüm bu hususlar değerlendirildiğinde iş bu davada davalı taraf, dava konusu faturaların karşılığını almadığını kesin delillerle ispat yükü altındadır. Davalı taraf yasal süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmamış ve delil de bildirmemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre davalı tarafın dava konusu faturaların karşılığını almadığını kesin delillerle ispat edemediği, ayrıca davalı şirket çalışanı olan ... isimli şahsın davacı şirketin sahibi ile işbirliği yaparak kötüniyetli olarak bu faturaları düzenlediğini de ispat edemediği anlaşılmış, davalı tarafın yemin deliline de dayanmadığı görülmekle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği anlaşılmakla dava tarihinden itibaren taraflar arasındaki işin ticari iş olması nedeniyle ticari faiz uygulanmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

09/01/2018 Katip ... Hakim ...