Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/917 K.2019/294

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davanın mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İddia ve savunmaların özeti;

Davacı vekilinin 19/12/2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı tarafından davalıya fatura karşılığı mal satılıp teslim edildiğini fatura bedellerinin ödenmemesi sebebiyle Samsun 9. İcra dairesinin 2018/74741 sayılı dosyasından takip başlatıldığını, davalının borca itiraz ettiğini belirterek icra takibine vaki itarızın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı asil 23/01/2019 havale cevap dilekçesinde özetle; faturalarda teslim aldığına dair imza veya mal teslim aldığına dair belge bulunmadığını, davacıdan mal veya hizmet almadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Deliller, dellilerin değerlendirilmesi ve gerekçe:

Davacı vekili dava dilekçesi ekinde takip konusu fatura suretlerini sunmuştur.

Samsun İcra Müdürlüğü'nün 2018/74741 Esas sayılı dosyası uyaptan dosyamız arasına alınmıştır.

Kastamonu Vergi Dairesi Müdürlüğü ve Kastamonu Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden davalı yönünden tacir araştırması yaptırılmıştır.

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali davasıdır.

Tüm dosya kapsamından davacı tarafından davalı hakkında Samsun İcra Müdürlüğü'nün 2018/74741 Esas sayılı dosyası üzerinden faturaya dayalı genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin davalıya 29/08/2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafından sunulan 03/09/2018 tarihli itiraz dilekçesinde " faturalarla kendisinin ilgisi olmadığı, imzasının bulunmadığı ve borcu olmadığından " bahisle borcun tamamına itiraz edildiği, davacı vekili tarafından 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde davalının icra dosyasına vaki itirazının iptaline karar verilmesi talebiyle eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkememizce öncelikle dava şartları yönünden değerlendirme yapılmıştır.

6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesine göre, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Bu hükme göre ticaret mahkemelerinin görev alanı ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleridir. Ticari faaliyetleri ilgilendiren bütün davalar ticari dava değildir. Bu nedenle ticari işlerle ilgili bütün davalar ticaret mahkemelerinin görev alanına sokulmamış, yalnızca uzmanlık gerektiren hususların ticaret mahkemelerince karara bağlanması esası getirilmiştir.

Ticari davaları, mutlak ticari davalar, nisbi ticari davalar, yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç grubta toplamak mümkündür.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. 6102 sayıl TTK'nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi, hem de iki tarafın tacir olması gereklidir.

Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira.

Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.

Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Eldeki davada uyuşmazlık konusu; taraflar arasında akdi ilişki bulunup bulunmadığı, davacının icra takibine konu faturalar sebebiyle alacaklı olup olmadığına yönelik olduğundan dava mutlak ticari davalardan değildir.

Sermaye şirketi olan davacının tacir olduğu sabit ise de Kastamonu Ticaret Sicil Müdürlüğü ve Kastamonu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün yazı cevaplarından davalının tacir sıfatını haiz olmadığı anlaşılmıştır. Davanın her iki tarafının tacir olmaması sebebiyle nisbi ticari dava kapsamında da bulunmayan davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu görüşüne varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Katip · ¸ Hakim · ¸