Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/366 K.2023/716

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davanın mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ

Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; davalı hakkında ödenmeyen borçlarına karşılık Samsun İcra Müdürlüğü'nün 2021/25054 Esas sayılı dosyasında takip açıldığını, ödeme emrinin davalıya 20/03/2021 tarihinde tebliğ edildiğini, davalının 22/03/2021 tarihinde ödeme emrine ve takip talebinde belirtilen borca haksız olarak itiraz ettiğini, davalının itirazının somut delile dayanmadığını, itirazın iptali ile takibin devamına, kötü niyetli olarak itiraz eden davalının %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine, yargılama ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Cevap dilekçesi sunulmamıştır.

DELİLLER

Samsun İcra Müdürlüğünün 2021/25054 esas sayılı dosyası uyap sistemi üzerinden dosyamız arasına alınmıştır. Davacı vekili tarafından 29/03/2022 tarihli dilekçe ekinde arabuluculuk son tutanağı ibraz edilmiştir. Samsun Vergi Dairesine yazılan yazılara cevap verilmiş, ekinde davacıya ait 2021 yılı Ocak, Şubat, Mart ve Nisan aylarına ait BA formları ve davacılıya ait BS formlarının gönderildiği görülmüştür. Mali müşavir bilirkişiden 13/02/2023 tarihli kök rapor ve 06/04/2023 tarihli ek rapor aldırılmıştır.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, faturadan kaynaklı başlatılan takibe yapılan itirazın iptali davasıdır.

Tüm dosya kapsamından; taraflar arasındaki ticari ilişkiye istinaden davacı şirketin davalı şirkete 5 adet fatura kestiği, fatura konusu ürünlerin teslim edilmesine karşılık bedellerinin ödenmediği gerekçesi ile Samsun İcra Dairesi'nin 2021/25054 Esas sayılı ilamsız takip başlatıldığı, ödeme emrinin davalı şirkete 20/03/2021 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince 22/03/2021 havale tarihli dilekçe ile borca, faize ve ferilere itiraz edildiği, itirazın süresi içerisinde ileri sürüldüğü, eldeki davanın da süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkememizce tarafların BA/BS formları dosya arasına alınmış, 22/12/2022 tarihli celsede ticari defterlerin incelenmesine karar verilmiş, bu hususta davalı şirkete muhtıra çıkartılmış, ticari defterleri sunmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmiş, davalı tarafça süresi içerisinde defterlerin sunulmadığı anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir. (HMK m. 222/1) Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır.

(HMK m. 222/2) İkinci fıkrada belirtilen şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya diğer tarafın ticari defterlerini ibraz etmemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir.

Diğer tarafın ikinci fıkrada yazılan şartlara uygun olarak tutulan ticari defterlerinin, ilgili hususta hiçbir kayıt içermemesi hâlinde ticari defterler, sahibi lehine delil olarak kullanılamaz. (Ek cümle: 22.07.2020 - 7251 S.K./23. Md) Bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamaz.

(HMK m. 222/3) Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur. (HMK m. 222/4) Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır.

(HMK m. 222/5)Bu kapsamda ticari defterlerin sahibi lehine delil olması için kural olarak işin ticari olması, her iki tarafın tacir olması ve iki tarafında ticari defterlerinin incelenmesi ya da belirli şartlara göre tek başına ona dayanması gerekir.

Davacı yanın ticari defterlerinin incelenmesine ilişkin alınan 13/02/2023 tarihli raporda özetle; davalı yanın defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, lehine delil olarak kabul edilebileceği, takibe konu faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, ödeme hususunun görünmediği, takip tarihi itibariyle davalının davacı yana 29.549,29 TL borçlu olduğu tespit ve kanaati bildirilmiştir.

Davalı yanın ticari defterlerini süresinde sunmaması ve davacının bildirmiş olduğu adreste defterlerinin incelenmediği anlaşılmakla ek rapor aldırılmış, 06/04/2023 tarihli ek raporda; tarafların defter kayıtları örtüşecek şekilde tespitler yapılarak, davacı yanın defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, lehine delil olarak kabul edilebileceği, takibe konu faturaların davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, ödeme hususunun görünmediği, buna göre davacının davalı taraftan 29.549,29 TL alacaklı olduğu tespit ve değerlendirmesi bildirilmiştir.

Bilirkişi raporu taraflara usulüne uygun tebliğ edilmiş olup, taraflarca rapora itiraz edilmediği anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamı nazara alınarak davacının davalıdan fatura bedelleri sebebi ile 29.549,29 TL alacaklı olduğu kabul edilmiştir.

Davacı vekilince takip talebinde her ne kadar işlemiş faiz talep edilmiş ise de; TBK 117.maddesine göre borcun ifa edileceği gün birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayalı olarak taraflardan biri usulüne uygun bildirmede bulunmak suretiyle belirlenmişse bugünün geçmesiyle temerrüt gerçekleşir. Davadan önce davacı tarafından davalının temerrüte düşürüldüğüne ilişkin dosyaya belge ibraz edilmediği anlaşıldığından temerrütün takip tarihi itibari ile gerçekleştiği kabul edilmiş, işlemiş faiz talebi reddedilmiş ve talep gibi takip tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir.

Takibin faturaya dayanması sebebi ile alacağın likit kabul edilmesi gerektiği değerlendirilmiş, hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden davacı yararına % 20 oranında icra-inkar tazminatına hükmedilmiştir (Bkz: Yargıtay 19.HD.nin 11.06.2020 tarih ve 250/986 sayılı kararı).

7155 sayılı yasanın 23. maddesi ile değişik 6125 sayılı kanunun 18/A-13 maddesi gereği davadan önce davacının arabuluculuk başvurusu yaptığı, davalının görüşmelere katıldığı, anlaşma sağlanamadığı görülmekle, tespit edilen arabuluculuk ücretinin tahsil kabiliyeti nazara alınarak davalıdan yargılama gideri olarak tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmiş, aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.