Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/1573 K.2022/2241

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04.03.2021 tarih, 2018/... Esas, 2021/... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 17/09/2016 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracıyla seyir halinde iken park halindeki ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araca arkadan çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu konumunda bulunan müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 100,00 TL bakıcı gideri 100,00 TL geçici iş görmezlik gideri, 100,00 TL kalıcı iş göremezlik gideri olmak üzere toplam 300,00 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketinden tahsilini arz ve talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu ... plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu, poliçe limitinin 330.000,00 TL olduğunu, ...'un yaralanması ile ilgili olarak 11.06.2018 tarihinde 37.634,17 TL ödeme yapıldığını, dava konusu kazada hatır taşıması olduğunu ve tazminattan indirim yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin poliçe kapsamı dışında olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle.

İstanbul ATK'dan aldırılan ve tazminat hesaplamasına baz alınan 28.10.2020 tarihli maluliyet raporuna itiraz ettiklerini, ancak itirazlarının değerlendirmeye alınmamış olduğunu, öncesinde dosyaya sundukları ve davalı sigorta şirketi tarafından kabul edilerek ödeme aldıkları Mersin Üniversitesi ATK raporunda müvekkilinin tüm vücut engellilik oranının %8 olduğu ve kalıcı olduğu değerlendirmesinin yapıldığını, bu rapor ile dosyadaki İstanbul ATK raporu arasında fahiş çelişki bulunduğunu ve bu çelişkinin giderilmesi için yeniden rapor aldırılması gerektiğini, Anayasa Mahkemesinin 09.10.2022 tarihli resmi gazete yayınlanan 2019/ esas,

2020/... karar sayılı iptal kararı gereğince müvekkilinin geçici ve sürekli iş gücü kaybı hususunda dosyanın yeniden ATK'ya gönderilmesinin gerektiğini beyan ederek, kararın kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır. İlk derece mahkemesince maddi tazminat yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir. Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Mersin Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalının 09.03.2018 tarihli Adli Tıp Heyet Raporu ile Adli Tıp Kurumu 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 29.04.2020 tarih ve ...

Karar Nolu Mütalaası arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/10/2020 tarih ve ... sayılı maluliyet raporunun, kaza tarihi olan 09/03/2018 tarihinde yürürlükte bulunan 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, bu yönü ile davacının kalıcı bir maluliyetinin % 0 olarak tespit edildiği,

başka bir anlatımla iş bu trafik kazasına bağlı olaşan cismani zarar arasında illiyet bağı kurularak kalıcı maluliyetinin olmadığı usulüne uygun şekilde tespit edildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 357. ve 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.