Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/158 K.2022/109

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.10.2020 tarih ve ... Esas, ... kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Davacı vekili dilekçesinde özetle. 19/09/2018 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle müvekkili davacıda meydana gelen sakatlanma neticesinde oluşan maddi zararın davalı ... Sigorta ... Şirketi'nden karşılanması amacıyla doğrudan doğruya davalı ... Sigorta ...

Şirketi'ne 16/10/2018 tarihinde yazılı başvuruda bulunulmuş olup, davalı sigorta şirketine 15 gün içerisinde cevap verilmediği takdirde dava yoluna başvurulacağı, başvuru dilekçesinde ihtaren bildirilmiş, davalı sigorta şirketi tarafından başvuru dilekçelerine istinaden 23/11/2018 tarihinde cevap verilmiş söz konusu cevap mailinde taraflarından müvekkiline ait " tedavisinin tamamlanmasının ardından alınacak engelli sağlık kurulu raporunun istenilmiş olduğunu,

davalı sigorta şirketinin cevabına istinaden 28/11/2018 tarihinde taraflarınca mail üzerinden cevap verilmiş ve cevaplarında müvekkiline ait tüm tedavi evraklarının gönderilmiş olduğu başkaca bir evrak teminin yapılamayacağı mevcut fiziki evraklar üzerinden bir değerlendirme yapılması istenmiş ve dosyalarının medical firma incelemesine gönderilip maluliyet oranı belirlenmesi talep edilmiş aksi halde dava yoluna başvurulacağı davalı kuruma ihtar edilmiş ancak davalı sigorta şirketi ile mail yazışmaları devam etsede ancak sigorta şirketinin cevabının taleplerini karşılar nitelikte olmadığını belirterek açılan davanın kabulü ile müvekkili

davacı için 3200 TL kalıcı 100 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 3.300 TL'nin davalıdan tahsilini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde, ... poliçe no’lu 28.09.2017-28.09.2018 vade tarihli Zorunlu Karayolu Mali Mesuliyet Trafik Poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkili sigorta şirketinin şahıs başına azami poliçe limiti ile sınırlı olarak sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, kusur durumunun tespiti için dosyanın ceza dosyası ile birlikte adli tıp kurumu ihtisas dairesine gönderilmesini, özür oranının tespiti için dosyanın adli tıp ihtisas dairesine gönderilmesini,

dosyanın tüm bu eksiklikler tamamlandıktan sonra zararın oluşup oluşmadığı ve var ise ne kadar olduğunun tespiti için aktüer bilirkişiye gönderilmesini, temerrüde düşmemiş ve davanın açılmasına sebebiyet vermemiş bulunan müvekkili şirket aleyhine yargılama giderine, faize ve vekalet ücretine de hükmolunmamasını, hükmolunması halinde müvekkili şirketin sorumlu olduğu azami police limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı dikkate alınarak yargılama giderine, faize ve vekalet ücretine hükmolunmasını talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği anlaşıldı.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili süresi içerisinde verdiği istinaf dilekçesinde; Her ne kadar dava devam ederken yürürlükte bulunan "özürlülük ölçütü sınıflandırılması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkındaki yönetmeliğine" göre rapor düzenlenmiş ise de Anayasa Mahkemesi 17/7/2020 Tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Karar Sayılı 09/10/2020 resmi gazete yayım tarihli kararı ile konu dosyada özürlülük ölçütü sınıflandırması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmelik hükümlerine göre değil Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Yönetmelik hükümlerine göre rapor düzenlenmesi gerektiğini beyan ederek, kararın kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, kasten yaralama eylemine dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna ilişkin yapmış olduğu istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Eldeki dosyaya baktığımızda mahkemesince hükme esas alınan 18.02.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. ihtisas kurulu tarafından düzenlenen maluliyet raporunun, kaza tarihi olan 19.09.2018 tarihinde yürürlükte bulunan 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, bu yönü ile davacının kalıcı bir maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, başka bir anlatımla iş bu trafik kazasına bağlı olaşan cismani zarar arasında illiyet bağı kurularak kalıcı maluliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusu haksız blunmuştur.

Davacı vekilinin hükmedilmeyen geçici işgörmezlik tazminatına yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi 17/07/2020 tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır. (Aynı yönde Yargıtay. 17 Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 sayılı kararı)

Açıklanan sebeplerle eldeki davada; iptal edilen Karayolları Trafik Kanun’un 90. maddesindeki "Genel Şartlar" ibaresi gereğince teminat dışı bırakılan geçici iş göremezlik tazminatı yönünden, yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararı gereği davalı Sigorta Şirketinin sorumluluğunda olduğu anlaşılmakla, davanın geçici işgöremizlik tazminatı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, davacının 3 ay boyunca geçici işgörmezlikten kaynaklı, 4.809,00 TL tazminat alacağının bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde geçici işgörmezlikten kaynaklı olarak 100,00 TL dava konusu belirlediği ve bunu ıslah etmediği dikkate alınarak aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

Söz konusu geçici işgörmezlik talebi yönünden yanılgı bir değerlendirme yazılı şekilde karar verilmiş olmasının hatalı olduğu kanaatine varılmakla davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun duruşma yapılmadan bu yönüyle kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği kanaatiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.