Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/221 K.2022/349

Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin ... tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 15/07/2018 günü ... plakalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu müvekkilin kayıbbabası ... ve araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin kayını ... ve müvekkilinin eşi ...'ın vefat ettiğini belirterek 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen kazada müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını ayrıca müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kabulüne, 86.892,41 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08/07/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili; davacı taraf desteğinden yoksun kaldığını iddia ettiği eşi ...'dan boşandığını, her ne kadar nüfus kaydında evliliğin ölüm sebebiyle sona erdiği belirtilmekte ise de trafik kazası meydana gelmeden önce tarafların boşanma kararı verildiğini, boşanma davası kapsamında eşlerin birbirlerinden herhangi bir taleplerinin bulunmadığının görüleceğini, bu nedenle davacı tarafın destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmasının mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, davalı sigorta şirketi nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında davacının eşinin ölümü sonucunda destekten yoksunluk zararına uğradığından bahisle açılmış maddi tazminat davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup karar davalı vekili tarafından davacının destek tazminatı hakkının olmadığı ileri sürülerek istinaf edilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; 15/07/2018 günü meydana gelen kazanın oluşumunda ... plakalı araç sürücüsü ...'ın asli kusurlu ve kusur oranının %100 olduğu, araçta yolcu konumunda bulunan müvekkilinin desteğinin vefat ettiğini, aktüerya bilirkişiden alınan rapora göre, davacının alabileceği destekten yoksunluk tazminatının 86.892,41 TL olduğunun bildirildiği anlaşılmakla davanın kabulüne, 86.892,41 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08/07/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya arasına alınan Gaziantep 2.Aile Mahkemesinin ... Esas, ... Karar sayılı 24/05/2018 tarihli kararında açılan davanın kabulü ile ... ile ...'ın boşanmalarına karar verildiği, verilen kararın ...'a 07.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, ancak adı geçen davalının 15.07.2018 tarihinde istinaf süresi dolmadan vefat ettiği anlaşılmıştır. Daha sonra dosyada başka işlem yapılmamıştır.

Boşanma kararı kesinleşmeden davalı eş ölmekle evlilik boşanma ile değil ölümle son bulmuştur. Bu durumda davacı müteveffanın mirasçısı olup destek tazminatı talep hakkı bulunmaktadır. Mahkemece yapılan tespitler dosya kapsamına, usul ve yasaya uygundur. Bu nedenle davalı vekilinin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.