Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/688 K.2022/680

Av... Av... DAVALI : ... VEKİLİ : Av...

DAVA

Tazminat (Ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat)

KARAR TARİHİ : 28/03/2022

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : ...

İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesinin ... tarih, ... Esas, ... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

21.12.2017 tarihinde, davacının yolcu olarak bulunduğu ve davalı şirkete ... ile sigortalı olup dava dışı ... ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın tek taraflı trafik kazası yapması neticesinde davacının ağır şekilde yaralanarak organ kaybına maruz kaldığını, uzun süre yatağa mahkum kaldığını, tedavi süresince bir çok masraf yaptığını, oluşan komplikasyonlar nedeniyle halen tedavisinin devam ettiğini, dava aşamasında refakatçi, yol ve yemek ücretlerinin de talep edilmesinin gerekeceğini, uzun süre çalışamadığını iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek belirsiz olan geçici-tam işgöremezlik zararı,

kalıcı maluliyetten kaynaklı zarar ile tedaviye ilişkin ilaç, refakatçi ücreti, yol yemek masraflarının tespiti ile FİHS tutularak 1.000,00 TL maddi tazminatın (04.04.2019 tarihli duruşmanın 5 no'lu ara kararı gereğince davacı vekilince sunulan 05.04.2019 tarihli dilekçe ile 400,00 TL geçici iş göremezlik, 500,00 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL tedavi gideri olmak üzere) davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

ISLAH

Davacı vekili 10.10.2020 tarihli dilekçesi ile dava değerini geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 14.634,52 TL'ye, sürekli iş göremezlik talebi yönünden ise 5.766,40 TL'ye ıslah etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava öncesi müvekkiline eksik evrakla müracaat etmesi nedeniyle başvurunun geçerli olmadığını bu nedenle dava şartı yerine getirilmediğinden davanın usulden reddi gerektiğini, kazaya karışan aracın kaza tarihi itibarıyla müvekkili nezdinde trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigorta limiti, sigortalının kusur oranı ve gerçek zarar ile sınırlı olduğunu, tarafların kusur oranları ile davacının sürekli maluliyet oranının ATK tarafından belirlenmesi,

tazminatın poliçe yeni genel şartlarında belirtilen usul ve esaslara göre aktüer siciline kayıtlı bilirkişi marifeti ile hesaplanması gerektiği, davacının dava dilekçesinde gelir ile ilgili bir delile dayanmadığını, davacının SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gerektiğini, tazminattan hatır taşıması indirimi yapılmasını, ayrıca kask ve benzeri koruyucu tertibat kullanmadığının tespiti halinde müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; 5.766,40 TL sürekli iş göremezlik tazminatının %20 hatır taşıması indirimi sonucu kalan 4.613,12 TL'sinin davalı sigorta şirketi açısından poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla temerrüt tarihi olan 28/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; geçici iş göremezliğin, kişinin çalışamadığı dönemde işe meslek/iş gücü/emek kaynaklı bir zarar olduğundan tedavi gideri listesine dahil edilmemeli ve ... sigortası yapan şirketin geçici iş göremezlik zararlarından sorumlu olması gerektiğini, 07/10/2020 tarihli bilirkişi raporu ile hesap edilen 14.634,52 TL geçici iş göremezlik tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek ilk derece mahkemesince verilen kararın reddine karar verilen geçici iş göremezlik talepleri yönünden kaldırılarak, davanın talepleri gibi kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükmedilmeyen geçici işgöremezlik tazminatına yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Anayasa Mahkemesi 17/07/2020 tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır. (Aynı yönde Yargıtay. 17 Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 sayılı kararı)

Açıklanan sebeplerle eldeki davada; iptal edilen Karayolları Trafik Kanun’un 90. maddesindeki "Genel Şartlar" ibaresi gereğince teminat dışı bırakılan geçici iş göremezlik tazminatı yönünden, yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararı gereği davalı Sigorta Şirketinin sorumluluğunda olduğu anlaşılmakla, davanın geçici işgöremizlik tazminatı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Buna göre; davalının %100 kusur ile sorumlu olarak, kaza tarihi olan 21.12.2017 tarihinden itibarin davacı 9 ay boyunca, (2017 ve 2018 yılları içinde) net asgari ücret üzerinden hesaplanan, geçici işgörmezlikten kaynaklı olarak 14.634,52 TL tazminat alacağının bulunduğu anlaşılmış olup, bu alacaktan istinaf ve uyuşmazlık konusu olmayan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmak sureti ile 11.707,61 TL yönünden, davacı vekilinin ıslah dilekçesi sunduğu dikkate alınarak, aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur,

Söz konusu geçici işgörmezliğe bağlı tazminat yönünden mahkemece yanılgı bir değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasının hatalı olduğu kanaatine varılmakla davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun, duruşma yapılmadan, bu yönüyle kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.