Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/914 K.2022/1479

Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 11/10/2017 tarihinde sürücü ... idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken sürücü ... ... idaresindeki ... plakalı araca çarpmamak için sola manevra yaparak sol şeride geçtiğinde sürücü ... ... idaresindeki ... plakalı motosikleti ile çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, kazaya sebebiyet veren ... plakalı aracın davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından, ... plakalı aracın ise davalı ...

Sigorta A.Ş. tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu belirterek fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla kalıcı iş gücü kaybından dolayı 1.600,00 TL, geçici iş gücü kaybından dolayı da 50 TL olmak üzere toplam 1.650,00 TL tazminatın davalı ... Sigorta A.Ş.'den, kalıcı iş gücü kaybından dolayı 1.600,00 TL, geçici iş gücü kaybından dolayı da 50 TL olmak üzere toplam 1.650,00 TL tazminatın davalı ...

Sigorta A.Ş.'den (toplam 3.300,00 TL) her bir sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle; ... plakalı aracın müvekkili şirket tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limiti ve sigortalısının kusuru ile sınırlı olduğunu, tarafların kusur oranlarının ve davacının maluliyetinin tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davacının yaralanmasının kaza ile illiyetinin tespit edilmesi gerektiğini, davacı yanın gerekli güvenlik tedbirlerini almamasından dolayı müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davalı ... Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı S.S ... Sigorta Kooperatifi hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı ... Sigorta A.Ş. vekili; Trafik Sigortası Genel Şartları gereği geçici iş göremezlik tazminatından sigorta şirketlerinin sorumlu olmadığını, istikrar kazanmış mahkeme kararlarının da bu yönde olduğunu, Anayasa mahkemesi kararlarının geriye yürümeyeceğinin Anayasa md. 153 ile hüküm altına alındığını, kaza tarihinde yürürlükte olan hükümler gereğince geçici iş göremezlik tazminatından müvekkil sigorta şirketi sorumlu bulunmadığından haksız karara karşı istinaf başvurusunda bulunduklarını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50. ve 54. maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... Sigorta A,Ş vekili tarafından geçici iş göremezlik talebinin reddedilmesi gerektiği ileri sürülerek istinaf edilmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin istinaf sebebinin incelenmesinde;

01/06/2015 tarihinde yürülüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları; A.5 maddesinin b bendi gereğince geçici iş görmezlik tazminatları sağlık gideri teminat kapsamında olup davalı şirketin KTK 98. maddesi gereğince sorumluluğu bulunmamakta idi.

Ancak, Anayasa Mahkemesi'nin 17/7/2020 Tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; a) Karayolları Trafik Kanun’un 90. Maddesinin Birinci Cümlesinin “...bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir.” Bölümünde Yer Alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” İbaresi, İkinci Cümlesinde Yer Alan “...ve genel şartlarda...” İbaresinin, b) Kanun’un 92. Maddesinin (i) Bendi “Bu Kanun çerçevesinde hazırlanan zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ve ekleri ile tanımlanan teminat içeriği dışında kalan talepler.” ibaresinin, Anayasa’nın 5., 13., 17., 35. ve 48. maddelerine aykırı olduğundan oy çokluğu ile iptallerine karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin bu maddelerdeki “Genel Şartlar” ibarelerini iptal etmesi sonucu zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar, öncelikle Karayolları Trafik Kanununun hükümlerinin, bu kanunda düzenlenmeyen hususlarda ise Türk Borçlar Kanununun haksız fiile ilişkin hükümlerinin usul ve esasları çerçevesinde belirlenecektir. Bu kanunlarda açıkça düzenlenmiş hususlarda genel şartlar ile kanunun kapsamını daraltan yada genişleten hükümleri uygulanmayacaktır. Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11. ve KTK’nın 95. Maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nun haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır.

Açıklanan sebeplerle eldeki davada; derdest olan eldeki davaya uygulanması gereken iptal kararı gereğince artık geçici iş göremezlik tazminatının teminat içinde olduğu kabul edilerek bu talep yönünden davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmekle istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.