Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/980 K.2022/1031

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 22/09/2020 tarih, ... Esas, ... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 27/05/2017 tarihinde meydana gelen kaza sonucu yaralanarak sakat kaldığını, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın davalı sigorta şirketi nezdinde sigortalı olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını belirterek, 5.000,00TL maddi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... Yemekçilik Gıda Tem. Güv. İnş.Otom.Tur. Taş.Pet.Hayv. Rest.İht.İhr.San.Ltd.Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan ... plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında olduğunu, raporların Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar ... ve ... Yemekçilik Gıda.. Ltd. Şti. tarafından cevap dilekçesi sunulmadığı görüldü.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, maddi tazminat talebi yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, manevi tazminat yönünden talebin kabulü ile, 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılar ... Yemekçilik Gıda Tem.Güv.İnş.Otom.Tur.Taş.Pet.Hay.Rest.İth. İhc.Sa. Ltd. Şt ve ... 'dan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı ... Yemekçilik ... Ltd. Şti. vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; dosyadan aldırılan ve aynı hususta ceza dosyasından aldırılmış olan kusur raporlarında çelişki bulunduğunu, çelişki giderilmeden müvekkili aleyhine olan raporun dikkate alınarak eksik ve yetersiz değerlendirme ile tazminata hükmedilmiş olduğunu beyan ederek kısmen kabul kararının kaldırılmasına karar verilmesini, bunun mümkün olmaması halinde kararın kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3, 55 ve 56. maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi ve manevi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, maddi ve manevi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Yemekçilik ... Ltd. Şti. vekili istinaf etmiştir.

Davalı ... Yemekçilik ... Ltd. Şti. vekili hükme esas alınan kusur raporuna yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

TBK 74 maddesi "Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz." şeklindedir

TBK.74 maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, öteki “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir. Maddenin ilk cümlesine göre “kusurun varlığını” araştırmada yetkileri sınırlı olan hukuk hakimi, maddenin ikinci cümlesine göre “kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede” tam bağımsız kılınmıştır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır. " (Yargıtay 17. HD'nin 2018/6414 2020/4951 Esas Karar sayılı kararı)

Buna göre yukarıda anılan TBK 74 maddesi ile HMK 266. Maddeleri ve Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin anılan kararları bir arada değerlendirildiğinde kusur oranlarının belirlenmesi konusunda mutlak rapor alınması zorunlu olmadığı gibi bu alınan raporların da herhangi bir şekilde bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Dosya arasındaki bilgilerden kazanın ne şekilde gerçekleştiği belirlenebiliyor ise kusur oranın hakim tarafından belirlenmesi gerekmektedir.

Mevcut verilere göre; ... plakalı kamyonet sürücüsü davalı ...: 2918 sayılı karayolları trafik kanununun bağlı yönetmeliğin 94/A-L maddesinde belirtilen “Sürücülerin dört veya daha fazla şeritli ve iki yönlü yollarda, karşı yöndeki trafik için ayrılan yol bölümüne girmeleri yasaktır” kuralını ihlal ettiği,

sevk ve idare ettiği kamyonet ile yemek dağıtımı yaptığı sırada ilk önce orta refüj ile bölünmüş taşıt yolunu (... sokağa) ters yönden kullanarak ... sokak kavşağından sola dönüşe geçip bu sokağında ters yönünde seyrine devam ettiği sırada karşı istikametten kendi şeridinde kurallara uygun şekilde seyretmekte olan davacı idaresindeki motosiklet ile çarpışmaları neticesi kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, karayolunda ters yönde dikkatsiz ve kurallara aykırı şekilde araç kullandığı, trafik kurallarına uymadığı, yolu kullanan diğer unsurları dikkate almayarak can ve mal güvenliklerini tehlikeye düşürdüğü,

dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı olarak taşıt yolunda ters yönden seyretmesi sureti ile meydana gelen bu kazada ana unsuru kendisinin oluşturduğu %100 oranında kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Yemekçilik ... Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 357. ve 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.