Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2022/2709 K.2024/2447

... Asliye Ticaret Mahkemesinin 04/11/2021 tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla; HMK'nın 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı olup dava dışı ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın 09.12.2013 tarihinde yaya olan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, geçici ve kalıcı olarak maluliyetten kaynaklı maddi zarara uğradığını, zararın tazmininden davalının mesul olduğunu bu nedenle davalıya müracaat ettiklerini ve davalının bir kısım ödeme yapmasına rağmen ödeme miktarının gerçek zararı karşılamaktan uzak olduğunu,

arabuluculuk sürecinden de olumlu netice alınamadığını ileri sürerek ve FİHS tutularak belirsiz olan alacağın tespiti ile geçici iş göremezlikte kaynaklı 100,00 TL ve sürekli maluliyetten kaynaklı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 5.100,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karıştığı belirtilen ... plakalı aracın kaza tarihinde müvekkili nezdinde Karayolları Zorunlu Trafik Sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin poliçe teminat limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ile sınırlı sorumlu olduğunu, davacıya 25.07.2019 tarihinde 15.058,22 TL tazminat ödemesi yapıldığını, davacının maluliyet oranı ile tarafların kusur durumunun ATK tarafından belirlenmesi, tazminat hesaplamasında ödeme tarihindeki verilerin dikkate alınmasını, ödeme miktarının davacının tüm zararının karşılandığını savunarak davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; Hükme esas alınan kusur ve hesap raporlarını kabul etmediklerini belirterek usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (maluliyet) tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının kalıcı maluliyetinin olmadığı, geçici maluliyet tazminatının da sigortaca ödenen tazminattan az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar; davacı vekilince istinaf edilmiştir.

İnceleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 355. maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Davacı vekilinin kusur raporuna yönelik istinaf incelemesinde:

09.12.2013 günü Saat 09.30 sıralarında sigortalı araç sürücüsü ..., yönetimindeki ... plaka sayılı otomobil ile, ... Mahallesi ... Caddesi üzerinde seyri sırasında, ... Sitesi karşısına geldiğinde, orta refüjden taşıt yoluna girip sonra tekrar orta refüje yönelen yaya ...'a çarpması sonucu dava konusu kaza meydana gelmiştir.

Olayla ilgili kaza tutanağı düzenlenmemiş, savcılıkça da bilirkişi raporu alınmamış ve şikayet olmadığından KYOK kararı verilmiştir.

Mahkemece alınan ATK ... Trafik İhtisas Dairesinin 28.07.2020 tarihli kusur raporunda özetle; davacının bölünmüş yolda orta refüjden taşıt yoluna girip sonra tekrar orta refüje yönelerek kararsız davranışlar sergilediği gerekçesiyle %75, davalının sigortalısı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davacı vekili kusur raporuna itiraz etmişse de bizzat davacının karakoldaki 11.12.2013 tarihli ifadesinde olayın kendi dalgınlığından meydana geldiğini kabul edip çarpmanın yeri ile ilgili söyledikleri ile sigortalı araç sürücüsünün beyanının uyumlu olduğu ve adli tıp kusur raporunun da olay ve oluşa uyumlu olduğu ve bu durumda keşfin yargılamaya bir katkısı olmayacağı anlaşıldığından davacı vekilinin kusur raporuna yönelik istinafı kabul edilmemiştir.

Davacı vekilinin maluliyet raporuna yönelik yaptığı istinaf taleplerinin incelemesinde:

Bilindiği üzere Yargıtayın 4. ve 17. Hukuk Dairesinin yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranları Adli Tıp Kurumu İhtisas dairesi ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim dalı başkanlığından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuat yönetmelik hükümlerine uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranları Adli tıp Kurumu İhtisas Dairesi ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilimdalı başkanlığından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuat yönetmelik hükümlerine uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre;

a)11/10/2008 tarihinden önceki kazalar için Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu,

b)11/10/2008-01/09/2013 tarihleri arasında gerçekleşen kazalar için Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu,

c) 01/09/2013 sonrası ile 01/06/2015 tarihleri arasında gerçekleşen kazalar için Maluliyet Tespit işlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu, (ATK tarafından bu yönetmelik hükümlerine göre rapor düzenlenmesi olasılığının bulunmadığının bildirilmesi durumunda ise bu yine bu dönemde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre rapor alınması),

d) 01/06/2015 ile 20/02/2019 tarihleri arasındaki kazalar için 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu

e) 20/02/2019 tarihinden sonra meydana gelecek kazalar içinse Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde heyet rapor alınması gerekmektedir.

Açıklamalar ışığında eldeki dosyaya baktığımızda, kaza tarihi olan 09.12.2013 tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde düzenlenmiş rapora göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Dosya içinde mevcut ATK 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 25.06.2021 tarihli raporda ilk seçenek olarak "Maluliyet Tespit işlemleri Yönetmeliği" ile bu yönetmelik kapsamında yer almayan bölüm, cetvel ve listeler için 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümleri çerçevesinde maluliyet raporu düzenlendiği buna göre "Gr1 XII(18Ba……….5)A %9 E cetveline göre %10,0 (yüzdeonvirgülsıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme (iş göremezlik) süresinin kaza tarihinden itibaren 6 (altı) aya kadar uzayabileceği" bildirilmiştir. Mahkemece bu rapor hükme esas alınmalıdır. Davacı vekilinin istinafı bu nedenle yerindedir.

Davacı vekilinin aktüerya raporuna yönelik yaptığı istinaf incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 E.K. sayılı 17/07/2020 günlü kararı sonrasında Yargıtay 17. Hukuk ve sonrasında Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin istikrarlı kararlarında (örneğin 17/06/2021 gün ve 2021/9757 Esas ve 2021/3262 karar sayılı kararları, 2021/3173 Esas ve 2944 Karar sayılı kararları) davacının gerçek zararının belirlenmesi noktasında davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerektiğine işaret edilmiştir.

Buna göre eldeki dosyaya baktığımızda, mahkemece hükme esas alınan 25.09.2021 tarihli aktüerya raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve prograssif rant yöntemi kullanılmak sureti ile davacının zararının belirlendiği, ancak rapor içeriğinde davalı sigorta şirketinin yapmış olduğu 15.058,22 TL'nin ödeme tarihi olan 04.11.2019 tarihindeki asgari ücret verileri kullanılmak sureti ile davacının geçici ve kalıcı maluliyetten kaynaklı bakiye zarar miktarının ne kadar olduğu hususunda bir açıklama bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince yapılması gereken; davacının kalıcı maluliyetinin %10 olduğunun kabulü ile, davalı tarafın ödeme tarihi olan 04.11.2019 tarihindeki asgari ücret verileri kullanılarak, TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle davacının zararının belirlenmesi bu tespite göre davalı tarafından yapılan 15.058,22TL ödemenin davacının kalıcı iş göremezlikten kaynaklı tüm zararını karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Yapılan ödemenin davacının tüm zararınını karşılamadığının belirlenmesi halinde bu kez rapor tarihindeki güncel veriler kullanılarak davacının güncel zararı belirlenmeli ve akabinde davalının dava açılmadan evvel 04.11.2019 tarihinde yapmış olduğu 15.058.22 TL ödemenin güncellenmiş değeri düşüldükten sonra geçici ve kalıcı maluliyetten kaynaklı bakiye zararının bulunup bulunmadığı alınacak ek hesap bilirkişi raporu ile belirlenip sonucuna göre karar vermektir.

Bu yönüyle davacı vekilinin istinaf başvurusu haklı bulunmuştur.

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 353/1-a.6 maddesi uyarınca kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.