Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/674 K.2023/782

2- ... 3- ... VEKİLİ : Av. ...

DAVALI : **** ****

VEKİLİ : Av...

DAVA

Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 09/05/2023

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : ...

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 'nin 17/01/2023 tarih ve 2021/... Esas sayılı duruşma kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili talep dilekçesinde özetle.

24/03/2021 tarihinde marka ve plakası bilinmeyen aracın tam ve asli kusuru neticesinde sebep olduğu çift taraflı kazada müvekkillerinin desteği müteveffa ...'in vefat ettiğini, mahkemece dosya hesap bilirkişisine gönderildiğini ve müvekkillerinin 430.000,00-TL poliçe limiti kadar maddi destekten yoksun kalma zararının olduğunu tespit edildiğini, müvekkillerinin babası, desteği muris ... vefatı sonrasında geriye müvekkilleri ..., 11 yaşındaki kızı ... ve oğlu 16 yaşındaki ... kaldığını, müvekkillerinin durumları bulunmadığını, anne ... ise çalışmadığını, çocuklarının okul masraflarını dahi karşılayamadıklarını,

gelir testi sonucunun sıfır olduğunu ilişkin delili paylaştıklarını, tapu, araç ve sgk kaydı olunmadığına ilişkin de e-devlet ekran görüntülerinin de sunacaklarını, 215.000,00-TL maddi tazminatın Türk Borçlar Kanunun 76. md. uyarınca geçici ödeme olarak davalıdan alınarak müvekkillere verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ'NİN 04/11/2022 TARİHLİ ARA KARARI: Mahkemece, davacılar vekilinin talebinin kısmen kabulü ile, davacılar ... için 30.000,00TL, ... için 15.000,00TL ve ... için 20.000,00TL toplam 65.000,00TL'nin TBK. nun 76. md gereğince geçici ödeme olarak davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir. Davalı vekili geçici ödeme kararına itiraz etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ'NİN 17/01/2023 TARİHLİ DURUŞMA KARARI: Mahkemece, davalı vekilinin mahkemenin 04.11.2022 tarihli ara kararında verilen geçici ödeme kararına itirazının reddine, karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili; ilk derece mahkemesi tarafından delillerinin toplanması yönünde bir karar kurulmadığını, desteklik durumunun yeterince araştırılmadan geçici ödeme kararı verilmesinin haksız olduğunu, müteveffa ...'ın, hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlü olduğunu ve kazanın meydana geldiği tarihte de cezaevinde bulunduğunu, tamamen iyileşmesinin mümkünü bulunmayan Ankilozan Spondilit (AS) hastalığı sebebi ile yatağa mahkum olduğunun aşikar olduğunu, hal böyle olunca müteveffanın ne parasal olarak ve ne de eylemli ve düzenli bir şekilde davacılara yardım ve hizmet etmesinin,

bakım ve ihtiyaçlarını karşılamasının düşünülemeyeceğini, destek kişinin ölmeden önceki sağlık durumu geçmişinin tedavi gördüğü hastanelerden veya sosyal güvenlik kurumundan sorularak genel sağlık durumunun tespitinin gerekeceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemesince davacı vekilinin başvurusu üzerine 04.11.2022 günlü ara karar ile toplam 65.000,00 TL geçici ödemenin davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verildiği, söz konusu ara karara davalı vekili tarafından itiraz edildiği ve itirazın Mahkemece 17.01.2023 tarihli ara karar ile reddine karar verildiği ve itirazın reddi kararının davalı vekilince istinaf edildiği anlaşılmaktadır.

TBK’nın 76. Maddesinde “Zarar gören, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunduğu ve ekonomik durumu da gerektirdiği takdirde hakim, istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapılmasına karar verebilir.

Davalının yaptığı geçici ödemeler, hükmedilen tazminata mahsup edilir; tazminata hükmedilmezse hakim, davacının aldığı geçici ödemeleri, yasal faiziyle birlikte geri vermesine karar verir.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu madde ile geçici ödemeler vasıtasıyla, oluşan zararlar nedeniyle mağdur olanların yargılamaların uzun sürmesi neticesinde, tazminat alacaklarına mahsuben kısmi bir ödeme ile bu mağduriyetlerinin peşinen giderilmesi amaçlanmıştır.

TBK'da bu maddenin gerekçesi de şu şekilde açıklanmıştır: “Bu yeni düzenlemeyle, meselâ, hiçbir sosyal güvenceden yararlanamayacak durumda bulunmakla birlikte, somut olayda uğradığı zararın giderilmesi için âcilen parasal bir desteğe ihtiyaç duyan ve tazminat yükümlüsünün, uğradığı zarardan sorumluluğunu hâkime sunduğu inandırıcı kanıtlarla ortaya koyan zarar görenlerin korunması amaçlanmıştır. ...."

Somut olayda davacıların murisleri olan ...'in vefatı ile sonuçlanan trafik kazası nedeniyle açılan maddi tazminat davasında Mahkemece kusur raporu ve hesap raporu dikkate alınarak 04.11.2022 tarihli ara karar ile geçici ödeme talebinin kabulüne karar verilmiş ise de,

soruşturma dosyasının incelenmesinde bedensel engelli olduğu anlaşılan ( Adli Tıp ön raporuna göre dosyada bulunan ifadelerde hastanın kaza esnasında İstanbul Adli Tıp Kurumundan ... ya ambulansla sevk edilmekte olduğu ve kaza öncesinde paraplejik olduğu ifade edilmekle) müteveffa ....'in davacılara destekliğinin bulunup bulunmadığının bu aşamada henüz tam olarak tespit edilemediği anlaşıldığından,

davalı vekilinin 04.11.2022 tarihli ara karara yönelik itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi yerinde görülmemekle, davalı vekilinin vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 04.11.2022 tarihli ara kararın ve bu ara karara yönelik davalı vekilinin itirazının reddine ilişkin 17.01.2023 tarihli ara kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

Açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, ilk derece mahkemesince davalı vekilinin geçici ödeme kararına itirazının reddine karar verilmesi bu haliyle usul ve yasaya aykırı olduğundan, davalı vekilinin 17.01.2023 tarihli ara karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK 353/1-b-2. maddeleri gereği ilk derece mahkemesinin 04.11.2022 tarihli geçici ödeme ara kararının ve 17.01.2023 tarihli itirazın reddine dair ara kararının kaldırılmasına, davacılar vekilinin geçici ödeme talebinin reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.